Meer nummers van Szymon Norkowski
Meer nummers van Filip Matyszczak
Beschrijving
Producent: Filip Matyszczak
Componist: Szymon Norkowski
Componist: Filip Matyszczak
Tekstschrijver: Szymon Norkowski
Tekstschrijver: Filip Matyszczak
Mixingenieur: Jakub Rozwadowski
Masteringingenieur: Jakub Rozwadowski
Zang: Szymon Norkowski
Songtekst en vertaling
Origineel
Cały czas, cały czas kminię po co mi to?
Dzień coraz krótszy, więcej spraw mam, ale po co mi to? Miałem zadzwonić, ale brakuje mi słów. No bo brakuje Cię tu.
Były cztery pory roku. Teraz chyba pora na mnie. Znowu nie wychodzę z domu.
No bo w jesień leżę w wannie.
Chcę odpocząć od lata, więc nie odpowiadam. Wszystko mi spadło tak jak deszcz. Jestem w rozsypce.
Zbieram się.
Wszystko mi jedno noc czy dzień, bo jakoś strasznie lubię jesień. Znowu chowam się. Nie pukaj, nie dzwoń.
Uciekam gdzieś, gdzie nie dociera echo mnie.
Znów chowam się, choć nie gram w chowanego.
Uciekam gdzieś, gdzie nie muszę więcej mieć.
Na trzy miesiące się chowam pod kocem.
Na spojrzenia chłodne mam ciepły dres.
Znowu zawinę w kołdrę myśli niewygodne i upcham gdzieś w kącie na szafy dnie.
Jak dobrze, że jesteś. Bo gdy pada deszcz, Ty zawsze masz parasol, a ja zawsze nie.
I kiedy idę sam, wtedy moknę. Ale na szczęście potem suszysz mi głowę.
Znowu chowam się. Nie pukaj, nie dzwoń.
Uciekam gdzieś, gdzie nie dociera echo mnie.
Znów chowam się, choć nie gram w chowanego.
Uciekam gdzieś, gdzie nie muszę więcej mieć.
Znowu chowam się. Nie pukaj, nie dzwoń.
Uciekam gdzieś, gdzie nie dociera echo mnie.
Znów chowam się, choć nie gram w chowanego.
Uciekam gdzieś, gdzie nie muszę więcej mieć.
Nederlandse vertaling
De hele tijd, de hele tijd, vraag ik me af: waarom heb ik dit nodig?
De dagen worden korter, ik heb meer dingen te doen, maar waarom heb ik ze nodig? Ik wilde bellen, maar ik kan geen woorden vinden. Nou, omdat je hier ontbreekt.
Er waren vier seizoenen. Nu denk ik dat het tijd voor mij is. Ik ga het huis niet meer uit.
Nou, in de herfst lig ik in de badkuip.
Ik wil een pauze nemen van de zomer, dus ik geef geen antwoord. Alles viel als regen op mij neer. Ik ben een puinhoop.
Ik maak me klaar.
Het maakt mij niet uit of het dag of nacht is, want ik hou echt van de herfst. Ik verstop me weer. Klop niet, bel niet.
Ik ren ergens weg waar de echo's van mij niet bereiken.
Ik verstop me weer, ook al speel ik geen verstoppertje.
Ik vlucht ergens heen waar ik niets anders hoef te hebben.
Drie maanden lang verstop ik me onder een deken.
Voor koude looks heb ik een warm trainingspak.
Ik wikkel ongemakkelijke gedachten weer in een deken en stop ze in een hoek onder in de kledingkast.
Wat goed dat je hier bent. Want als het regent, heb jij altijd een paraplu en ik altijd niet.
En als ik alleen loop, word ik nat. Maar gelukkig droog je daarna mijn hoofd af.
Ik verstop me weer. Klop niet, bel niet.
Ik ren ergens weg waar de echo's van mij niet bereiken.
Ik verstop me weer, ook al speel ik geen verstoppertje.
Ik vlucht ergens heen waar ik niets anders hoef te hebben.
Ik verstop me weer. Klop niet, bel niet.
Ik ren ergens weg waar de echo's van mij niet bereiken.
Ik verstop me weer, ook al speel ik geen verstoppertje.
Ik vlucht ergens heen waar ik niets anders hoef te hebben.