Beschrijving
Gitaar, componist: Arthur Lacroix
Tekstschrijver, geassocieerde artiest, componist: Naumaur
Programmeur, drums, keyboards: Nicolas D'Haeveloose
Producent, componist, mengingenieur: Nicolas D'Avell
Componist, tekstschrijver: Romain Mialdea
Mastering-ingenieur: Alex Gopher
Songtekst en vertaling
Origineel
On m'a dit de faire un vœu, moi, j'ai bientôt la dizaine.
J'dessine, je peins, j'écris pour éviter les problèmes.
Avec mon frère, on est les mêmes, on fait du cinéma. On s'invente des histoires, le monde des grands, on le comprend pas.
Mais dans le salon, ça parle pas, ça va plus, ça pleure trop.
J'vois bien qu'à la télé, y a de meilleurs scénarios. La nuit, j'vis dans les images, je crée un monde à moi.
J'dors à l'école, les profs, j'les écoute pas. On m'a dit : Fais un vœu.
Et j'ai souri en fermant les yeux. J'me suis dit : Pourvu qu'on rêve encore.
Une année de plus, mais jamais plus peur de demain. C'est tout, faut qu'on soit forts.
Même si c'est dur, j'veux pas m'éloigner. Pourvu qu'on rêve encore.
Une année de plus, mais jamais plus peur de demain. C'est tout, faut qu'on soit forts.
Même si c'est dur, j'veux pas m'éloigner du chemin.
On m'a dit de faire un vœu, moi, j'ai bientôt la vingtaine.
J'ai pas peur de vieillir, j'ai peur de c'qui arrive après.
Dans l'monde des hommes, j'ai pas trouvé ma place. Autour de moi, c'est l'désordre et dans ma tête, j'ai plus d'espace.
Donc, j'traîne tard quand je sors, j'm'oublie un peu dans les soirées.
J'ai l'cœur en retard et l'impression d'être à côté.
Heureusement, y a les potes les plus fidèles, les plus sincères pour venir me rappeler le jour de mon anniversaire.
On m'a dit : Fais un vœu. Et j'ai souri en fermant les yeux.
J'me suis dit : Pourvu qu'on rêve encore.
Une année de plus, mais jamais plus peur de demain.
C'est tout, faut qu'on soit forts. Même si c'est dur, j'veux pas m'éloigner.
Pourvu qu'on rêve encore. Une année de plus, mais jamais plus peur de demain.
C'est tout, faut qu'on soit forts.
Même si c'est dur, j'veux pas m'éloigner du chemin.
Rien n'a vraiment changé. J'ai bientôt la trentaine.
J'avance, je fais de mon mieux, je corrige mes problèmes.
J'rencontre des gens heureux, j'apprends à faire de même. J'essaye de faire comme eux. Plus peur de dire je t'aime.
Ils m'ont dit : Fais un vœu.
Mais j'ai pas réussi parce que j'peux pas espérer mieux que d'avoir des amis. Pourvu qu'on rêve encore.
Une année de plus, mais jamais plus peur de demain. C'est tout, faut qu'on soit forts.
Même si c'est dur, j'veux pas m'éloigner. Pourvu qu'on rêve encore.
Une année de plus, mais jamais plus peur de demain. C'est tout, faut qu'on soit forts.
Même si c'est dur, j'veux pas m'éloigner du chemin.
Même si c'est dur, j'veux pas m'éloigner du chemin.
Même si c'est dur, j'veux pas m'éloigner du chemin.
Nederlandse vertaling
Ik kreeg te horen dat ik een wens moest doen, ik ben bijna tien.
Ik teken, ik schilder, ik schrijf om problemen te voorkomen.
Met mijn broer zijn we hetzelfde, we maken cinema. We bedenken verhalen, de wereld van volwassenen, we begrijpen het niet.
Maar in de woonkamer praten ze niet, werken ze niet meer, huilen ze te veel.
Ik zie dat er betere scenario's op tv zijn. 's Nachts leef ik in beelden, ik creëer een eigen wereld.
Ik slaap op school, ik luister niet naar de leraren. Er werd mij verteld: Doe een wens.
En ik glimlachte en sloot mijn ogen. Ik zei tegen mezelf: hopelijk kunnen we nog dromen.
Nog een jaar, maar nooit meer bang voor morgen. Dat is alles, we moeten sterk zijn.
Ook al is het moeilijk, ik wil niet weggaan. Zolang we nog dromen.
Nog een jaar, maar nooit meer bang voor morgen. Dat is alles, we moeten sterk zijn.
Ook al is het moeilijk, ik wil niet van het pad afwijken.
Ik kreeg te horen dat ik een wens moest doen, ik ben bijna in de twintig.
Ik ben niet bang om oud te worden, ik ben bang voor wat er daarna gebeurt.
In de mannenwereld heb ik mijn plek niet gevonden. Om mij heen is er wanorde en in mijn hoofd heb ik meer ruimte.
Dus ik blijf laat als ik uitga, ik vergeet mezelf een beetje in de avonduren.
Mijn hart is laat en ik heb het gevoel dat ik iets mis.
Gelukkig zijn er de meest loyale, meest oprechte vrienden die mij op mijn verjaardag komen herinneren.
Er werd mij verteld: Doe een wens. En ik glimlachte en sloot mijn ogen.
Ik zei tegen mezelf: hopelijk kunnen we nog dromen.
Nog een jaar, maar nooit meer bang voor morgen.
Dat is alles, we moeten sterk zijn. Ook al is het moeilijk, ik wil niet weggaan.
Zolang we nog dromen. Nog een jaar, maar nooit meer bang voor morgen.
Dat is alles, we moeten sterk zijn.
Ook al is het moeilijk, ik wil niet van het pad afwijken.
Er is eigenlijk niets veranderd. Ik ben bijna dertig.
Ik ga vooruit, ik doe mijn best, ik corrigeer mijn problemen.
Ik ontmoet gelukkige mensen, ik leer hetzelfde te doen. Ik probeer te zijn zoals zij. Niet langer bang om te zeggen dat ik van je hou.
Ze zeiden tegen mij: Doe een wens.
Maar het is mij niet gelukt, omdat ik niets beters kan hopen dan vrienden hebben. Zolang we nog dromen.
Nog een jaar, maar nooit meer bang voor morgen. Dat is alles, we moeten sterk zijn.
Ook al is het moeilijk, ik wil niet weggaan. Zolang we nog dromen.
Nog een jaar, maar nooit meer bang voor morgen. Dat is alles, we moeten sterk zijn.
Ook al is het moeilijk, ik wil niet van het pad afwijken.
Ook al is het moeilijk, ik wil niet van het pad afwijken.
Ook al is het moeilijk, ik wil niet van het pad afwijken.