Beschrijving
Producent: Sergio Vera
Songtekst en vertaling
Origineel
Igual eso de que el tiempo lo cura todo no es más que un cuento para escapar del pasado.
Que importa tanto la forma como lo modo si miento que aquí quede yo mal retratado.
Igual no hay ni hubo nunca razón ni manera de no salir del entuerto perjudicado.
Quien fuera cierto viento para desde fuera llevarse de mi vera lo más complicado.
Igual si tú te fueras y yo me quedara, igual si te quedaras yo me habría marchado.
O igual como los gatos con la lengua afuera te andaría persiguiendo por cada tejado.
Y ahora pienso que quizá después la herida duela igual.
Y hoy sé que por ti se fue mi juventud, ¿qué más puedo decir? Me cuestas la salud.
Hice de lo que era un vicio mi virtud, ¿qué más puedo decir que no hayas dicho tú?
Y ya que me preguntas te diré, querida, que no es blanco ni tinto, que ya estoy cansado de andar en laberintos donde no hay salida.
He perdido el instinto, voy aletargado.
Lo mismo a mí me da fardarme a la bebida, seré yo quien decida cuándo habré acabado.
La vida sin movidas es muy aburrida, todo ha sido distinto a como había soñado.
Y ahora pienso que quizá después la herida duela igual.
Tan intenso como fue y tal vez no vuelva a serlo más.
Y hoy sé que por ti se fue mi juventud, ¿qué más puedo decir? Me cuestas la salud.
Hice de lo que era un vicio mi virtud, ¿qué más puedo decir que no hayas dicho tú?
Y hoy sé que por ti se fue mi juventud, ¿qué más puedo decir?
Me cuestas la salud.
Hice de lo que era un vicio mi virtud, ¿qué más puedo decir que no hayas dicho tú?
Nederlandse vertaling
Misschien is het idee dat de tijd alles heelt niets meer dan een verhaal om aan het verleden te ontsnappen.
Dat de vorm er net zoveel toe doet als de manier waarop ik lieg dat ik hier slecht wordt afgebeeld.
Misschien is er wel en was er nooit een reden of manier om niet met schade uit de puinhoop te komen.
Wie was een bepaalde wind om het meest ingewikkelde ding van mijn kant van buitenaf over te nemen?
Misschien als jij wegging en ik bleef, misschien was ik vertrokken als jij bleef.
Of net als katten met hun tong uit, jaagden ze je van elk dak.
En nu denk ik dat de wond misschien later net zo veel pijn zal doen.
En vandaag weet ik dat dankzij jou mijn jeugd is verdwenen, wat kan ik nog meer zeggen? Je hebt mij mijn gezondheid gekost.
Ik heb van een ondeugd mijn deugd gemaakt. Wat kan ik nog meer zeggen dat jij niet hebt gezegd?
En aangezien je het mij vraagt, zal ik je vertellen, lieverd, dat het noch wit, noch rood is, dat ik het beu ben om in labyrinten te lopen waar geen uitweg is.
Ik heb mijn instinct verloren, ik ben lusteloos.
Ik vind het niet erg om op te scheppen over drinken, ik ben degene die beslist wanneer ik klaar ben.
Een leven zonder actie is erg saai, alles is anders geweest dan ik had gedroomd.
En nu denk ik dat de wond misschien later net zo veel pijn zal doen.
Hoe intens het ook was en misschien zal het ook niet meer zo zijn.
En vandaag weet ik dat dankzij jou mijn jeugd is verdwenen, wat kan ik nog meer zeggen? Je hebt mij mijn gezondheid gekost.
Ik heb van een ondeugd mijn deugd gemaakt. Wat kan ik nog meer zeggen dat jij niet hebt gezegd?
En vandaag weet ik dat dankzij jou mijn jeugd is verdwenen, wat kan ik nog meer zeggen?
Je hebt mij mijn gezondheid gekost.
Ik heb van een ondeugd mijn deugd gemaakt. Wat kan ik nog meer zeggen dat jij niet hebt gezegd?