Meer nummers van Cairo
Songtekst en vertaling
Origineel
Böylesiyle karşılaşmadım. Biliyorsun inadım inat. Görebilir mi bir daha?
Seninle anlaşamadım. O sokakta tekrar karşılaşmadık.
Senin gibi kalbi ani görüp yakmadım. Yine, yine, yine, yine kilit vur ellerime. Saklı en derinime.
Bir dönüp gördüğümde kahpeler hep peşimde. Aslanlar hep peşinde.
Bana yük oldu senden her bir hatıra.
Her nefes aldığımda her bir hatıra. Bakıyordum çözümüne kendi başıma.
Sokak eninde sonunda sana acı aşılar. Bakmamıştım doğru uzun süre senin açıdan.
Eminim bir baksan kararır hayatın benim açıdan. İnan ki acı yok.
Sadece senin darbelerin her şeyi çöpe attım bu aklımda kalıyor. Bunun bir sonu yok. Beraber erittiğimiz zaman yalan oluyor.
Bu çok zoruma gidiyor.
Kaybettim sanıyor ama asıl kazananın ben olduğumu orada bütün herkes biliyor. Gittikçe değişiyorum, değerin düşüyor.
Ne kadar uzaklaşırsan o kadar üşüyor kalbim.
Dön bak arkana paramparça kaldı bu kalbim. Kibrit gibi yaktın, attın yandı kalbim.
Seni kabul etti, eskisi gibi olamadı halim.
Yılmıyorum, koşuyorum hala, hala. Ve geçirdiğim iki senem yordu beni.
Dört senedir kaderime baskıdayım. Belki beş senedir inan içten hiç gülmedim.
Korkutmadı bir kez olsun ölüm beni. Ta ki senle tanışana kadar.
Her acıyı tadıp ona alışana kadar. Bendeki hatırın sigaramın düşen külü kadar. Ah kalbim senin olsun.
Artık ne olacaksa olsun. Oturmuşum bir köşede yorgun.
Patlayacak gibiyim fazla doldum. Sigaramı hayal kırıklıklarıyla doldurdum. Olmaz dediler ama ben oldurdum.
Hatırlamıyorum bunun adı özlem mi? Getirdiğin her acıya tek tym göz gerdim.
Her bir hatıra.
Her nefes aldığımda.
Her bir hatıra.
Nederlandse vertaling
Ik ben nog nooit zoiets tegengekomen. Weet je, ik ben koppig. Kan hij weer zien?
Ik kon niet met je overweg. We hebben elkaar in die straat niet meer ontmoet.
Ik zag het hart niet plotseling branden zoals jij. Nogmaals, nogmaals, opnieuw, sluit mijn handen. Diep verborgen in mij.
Als ik terugkijk, zitten de teven altijd achter mij aan. Leeuwen zitten altijd achter je aan.
Elke herinnering aan jou werd een last voor mij.
Elke herinnering, elke keer dat ik ademhaal. Ik zocht zelf naar een oplossing.
De straat zal je uiteindelijk pijn bezorgen. Ik heb er een hele tijd niet meer vanuit jouw perspectief naar gekeken.
Ik weet zeker dat als je ernaar kijkt, je leven vanuit mijn perspectief donkerder zal worden. Geloof me, er is geen pijn.
Alleen jouw slagen, ik heb alles weggegooid, dat blijft in mijn gedachten. Er komt geen einde aan. Als we het samen oplossen, wordt het een leugen.
Dit stoort mij zo erg.
Hij denkt dat ik verloren heb, maar iedereen daar weet dat ik de echte winnaar ben. Ik verander steeds meer, jouw waarde neemt af.
Hoe verder je weggaat, hoe kouder mijn hart wordt.
Draai je om en kijk, dit hart van mij is in stukken achtergelaten. Je stak het aan als een lucifer, je gooide het, mijn hart brandde.
Hij accepteerde je, ik kon niet meer dezelfde zijn als voorheen.
Ik geef niet op, ik ren nog steeds, ik ren nog steeds. En de twee jaar die ik heb doorgebracht, hebben me uitgeput.
Ik word al vier jaar onderdrukt door mijn lot. Geloof me, ik heb al misschien vijf jaar niet meer oprecht gelachen.
De dood heeft mij niet één keer bang gemaakt. Tot ik jou ontmoette.
Totdat je elke pijn proeft en eraan went. Jouw herinnering aan mij is evenveel als de as van mijn sigaret. Oh, mijn hart is van jou.
Wat er nu ook gebeurt. Ik zat in een hoek, moe.
Ik heb het gevoel dat ik ga ontploffen, ik zit zo vol. Teleurgesteld vulde ik mijn sigaret. Ze zeiden nee, maar ik heb hem vermoord.
Ik weet het niet meer, heet dit verlangen? Ik knijp een oogje dicht voor elke pijn die je bracht.
Elke herinnering.
Elke keer als ik ademhaal.
Elke herinnering.