Meer nummers van Paula Douglas
Beschrijving
Producent: Lucasio
Componist: Lucasio
Tekstschrijver: Nico Rosseburg
Tekstschrijver: Paula Douglas
Tekstschrijver: Lucasio
Songtekst en vertaling
Origineel
Dein Herz ist so wie Stacheldraht. Ich verletz mich immer wieder daran.
War für dich wie ein Trampelpfad. Wieso sind dir meine Tränen egal? Wieder schlag ich die
Wände an, hoffe, dass Ende wär's. Da liegt noch die Asche von uns auf meiner
Fensterbank. Glaub mir, ich vermiss', was war. Du bist wie Stacheldraht.
Du warst nur 'ne Fata Morgana, ich hatte Pech. Tu gern weiter so, als wäre ich der letzte
Dreck.
Stundenlange Detox zwischen Alkohol und Sex hast du nach paar Wochen bereits wieder schon ersetzt. Ich schau in deine Augen, ja, da ist nichts mehr.
Haben uns so oft verlaufen, könn' nicht wiederkehren.
Dir noch einmal zu glauben, wäre so verkehrt. Ja, doch irgendwie denk ich noch so oft daran. Warum verlieren
Worte so schnell an Gewicht? Und wieso schmücken Glasperlen jetzt mein Gesicht?
Hätten wir was besser machen können oder nicht? Oder nicht?
Ja, vermisse deine Art und dein Duft. Streit bis in die Nacht, brauche grafische Luft.
Wie oft haben wir's schon versucht? Dein Herz ist so wie Stacheldraht.
Ich verletz mich immer wieder daran. War für dich wie ein Trampelpfad.
Wieso sind dir meine Tränen egal? Wieder schlag ich die Wände an, hoffe, dass Ende wär's. Da liegt noch die
Asche von uns auf meiner Fensterbank. Glaub mir, ich vermiss', was war.
Du bist -wie Stacheldraht. -Deine Worte haben sich eingebrannt.
Vor dir hab ich mich klein gemacht. Will dir so vieles sagen, so viele Fragen.
Schrei deinen Namen, doch du hörst nicht hin.
Weiß nicht, wer du bist und ob du mich vermisst.
Wo in meinem Herz ein Platz war, gibt heute nur ein Pflaster.
Du denkst, du wärst unantastbar, doch für mich bist du ein Bastard.
Trotzdem ruf mich nochmal an. Komm, wir fahren es an die Wand, ein letztes Mal.
Dein Herz ist so wie Stacheldraht. Ich verletz mich immer wieder daran.
War für dich wie ein Trampelpfad. Wieso sind dir meine Tränen egal? Wieder schlag ich die
Wände an, hoffe, dass Ende wär's. Da liegt noch die Asche von uns auf meiner
Fensterbank. Glaub mir, ich vermiss', was war. Du bist wie
Stacheldraht.
Nederlandse vertaling
Je hart is als prikkeldraad. Ik blijf mezelf daardoor pijn doen.
Het was als een spoor voor jou. Waarom geef je niets om mijn tranen? Ik sloeg ze opnieuw
Muren, ik hoop dat dit het einde is. Er ligt nog steeds onze as op de mijne
vensterbank. Geloof me, ik mis wat was. Je bent als prikkeldraad.
Je was maar een fata morgana, ik had pech. Blijf gerust doen alsof ik de laatste ben
Vuil.
Na een paar weken heb je de urenlange detox tussen alcohol en seks vervangen. Ik kijk in je ogen, ja, daar is niets meer.
We zijn zo vaak verdwaald en konden niet meer terugkomen.
Het zou zo verkeerd zijn om je nog een keer te geloven. Ja, maar op de een of andere manier denk ik er nog zo vaak aan. Waarom verliezen
Woorden die zo snel zwaarder worden? En waarom versieren glaskralen nu mijn gezicht?
Hadden we iets beters kunnen doen of niet? Of niet?
Ja, mis je stijl en je geur. Ruzies in de nacht hebben grafische lucht nodig.
Hoe vaak hebben we het geprobeerd? Je hart is als prikkeldraad.
Ik blijf mezelf daardoor pijn doen. Het was als een spoor voor jou.
Waarom geef je niets om mijn tranen? Ik sloeg opnieuw tegen de muren, in de hoop dat dit het einde zou zijn. Dat is er nog steeds
As van ons op mijn vensterbank. Geloof me, ik mis wat was.
Je bent als prikkeldraad. -Je woorden zijn ingebrand.
Ik heb mezelf klein gemaakt tegenover jou. Ik wil je zoveel vertellen, zoveel vragen.
Roep je naam, maar je luistert niet.
Ik weet niet wie je bent en of je mij mist.
Waar er een plekje in mijn hart was, is er vandaag alleen nog maar een pleister.
Je denkt dat je onaantastbaar bent, maar voor mij ben je een klootzak.
Hoe dan ook, bel me nog eens. Kom op, laten we hem nog een laatste keer tegen de muur rijden.
Je hart is als prikkeldraad. Ik blijf mezelf daardoor pijn doen.
Het was als een spoor voor jou. Waarom geef je niets om mijn tranen? Ik sloeg ze opnieuw
Muren, ik hoop dat dit het einde is. Er ligt nog steeds onze as op de mijne
vensterbank. Geloof me, ik mis wat was. Je bent zo
Prikkeldraad.