Beschrijving
Componist: Задорожний Данило
Componist: Задорожний Кирило
Componist: Ткаченко Аліна
Componist: Студенцов Сергій
Tekstschrijver: Ткаченко Аліна
Tekstschrijver: Студенцов Сергій
Songtekst en vertaling
Origineel
Не прилітають вже птахи.
Не прилітають вже птахи до вікон. І я не хочу тебе забути.
Не пам'ятаю вже, коли було літо.
Бабусин светр не забудь одягнути.
Я подарую нам ще один день. Ми на балконі під гітару напишем літніх пісень.
Холодну ніч замінить тепла і зубниний засвіт.
Вдихнемо дим і поставим цей момент -на репіт.
-Злитіла луна, вже на вечір недоступна. Спала пилинка.
Я жива, я жива.
Не прилітають вже птахи до вікон. І я не хочу тебе забути.
Не пам'ятаю вже, коли було літо. Бабусин светр не забудь одягнути.
Не прилітають вже птахи до вікон. І я не хочу тебе забути.
Не пам'ятаю вже, коли було літо. Бабусин светр не забудь одягнути.
-Коли побачимось, скажи. . . -Пробач, але не скоро.
На підлозі майже сніг і в мене болить горло.
Я не плачу, просто звук затертий десь на фоні.
Світ мовчить уже добу, а я всю ніч безсонні.
-Коли побачимось, скажи. . . -Пробач, але не скоро.
На підлозі майже сніг і в мене болить горло.
Я не плачу, просто звук затертий десь на фоні.
Світ мовчить уже добу, а я всю ніч безсонні.
Злитіла луна, вже на вечір недоступна.
-Спала пилинка. Я жива, я жива.
-Не прилітають вже птахи до вікон. І я не хочу тебе забути.
Не пам'ятаю вже, коли було літо. Бабусин светр не забудь одягнути.
Не прилітають вже птахи до вікон. І я не хочу тебе забути.
Не пам'ятаю вже, коли було літо.
Бабусин светр не забудь одягнути.
Я повернусь додому знов, бо вже забув, як це радіти.
Я точно знаю, що любов - це ще з дитинства посаджені квіти.
Я повернусь, коли мій дім буде порожній, наче тінь.
Я одягну свій старий спогад.
Дитячий сміх так гріє.
Nederlandse vertaling
De vogels vliegen niet meer.
Vogels vliegen niet meer naar de ramen. En ik wil je niet vergeten.
Ik weet niet meer wanneer het zomer was.
Vergeet niet oma's trui aan te trekken.
Ik geef ons nog een dag. We zullen zomerliedjes schrijven op het balkon op de gitaar.
De koude nacht zal worden vervangen door warmte en kiespijn.
Laten we de rook inademen en dit moment op repeat zetten.
- De echo is samengevoegd, deze is al niet beschikbaar voor de avond. Er viel stof.
Ik leef, ik leef.
Vogels vliegen niet meer naar de ramen. En ik wil je niet vergeten.
Ik weet niet meer wanneer het zomer was. Vergeet niet oma's trui aan te trekken.
Vogels vliegen niet meer naar de ramen. En ik wil je niet vergeten.
Ik weet niet meer wanneer het zomer was. Vergeet niet oma's trui aan te trekken.
- Vertel het me als we elkaar zien. . . - Sorry, maar niet snel.
Er ligt bijna sneeuw op de vloer en mijn keel doet pijn.
Ik huil niet, het geluid wordt alleen ergens op de achtergrond gedempt.
De wereld is een dag stil geweest en ik ben de hele nacht slapeloos geweest.
- Vertel het me als we elkaar zien. . . - Sorry, maar niet snel.
Er ligt bijna sneeuw op de vloer en mijn keel doet pijn.
Ik huil niet, het geluid wordt alleen ergens op de achtergrond gedempt.
De wereld is een dag stil geweest en ik ben de hele nacht slapeloos geweest.
De echo is samengevoegd, deze is al niet beschikbaar voor de avond.
- Er viel stof. Ik leef, ik leef.
- De vogels vliegen niet meer naar de ramen. En ik wil je niet vergeten.
Ik weet niet meer wanneer het zomer was. Vergeet niet oma's trui aan te trekken.
Vogels vliegen niet meer naar de ramen. En ik wil je niet vergeten.
Ik weet niet meer wanneer het zomer was.
Vergeet niet oma's trui aan te trekken.
Ik ga weer naar huis, want ik ben al vergeten hoe ik gelukkig moet zijn.
Ik weet zeker dat liefde een bloem is die al sinds mijn kindertijd is geplant.
Ik kom terug als mijn huis zo leeg is als een schaduw.
Ik zal mijn oude herinnering dragen.
Het lachen van kinderen is zo warm.