Meer nummers van shhieda
Meer nummers van Gibbs
Beschrijving
Producent: SHHIEDA
Componist: Mateusz Gibbs Przybylski
Tekstschrijver: Maciej Shhieda Adamowicz
Songtekst en vertaling
Origineel
Ile muszę dać, żeby wciąż tutaj być? Zadziwia mnie koszt starych łez, nowych dni.
Pojechałem grać, leżę sam, cichy hotel. Marzył mi się main, żaden gig, żaden bis.
Kiedy wracam do nas wiem, że usłyszę to samo.
Wiem, nie ma co włożyć do gara i znika siano. Chciałem porozmawiać już nie raz, ale to chuj da.
Trzeba to przeboleć jak zwykle i płakać na noc. Modlę się do losu, by cię nie znalazły dragi.
Zawsze w to wierzyłem, że można sobie poradzić.
Siedzą między blokiem ziomale, stare chłopaki, a to poranione dzieci nie mają już nic poza tym.
I nieważne gdzie jesteśmy, to już nigdy nie będziemy ponad blokiem.
-Strach zawsze znajdzie drogę.
-Potrzebuję dzisiaj tylko, byś tu został ze mną, bo nie zamierzam sam znowu wychodzić na zewnątrz. Bo nie pokażę twarzy wam.
Głęboko w piwni mam pochowany plan.
Biegam poza stadem, na rejon wbijam jak trzeba spać. Opiją mój sukces ziomale, choć gadaliśmy raz.
Odkleiłem dupę od ławek, miałem niewiele szans. Traumy znają tu do każdej klatki kod.
Chciałbym być dla wszystkich, ale terminy mam znów jak wóz.
Z każdej strony leci do mnie info, nie wiem, w którą brnąć. Całe życie walczę tylko o to, żeby zdobyć głos.
Jebie wygodę, bez tego nigdy nie pokażę, co to znaczy prawda.
A to nie jedna warstwa pełna kłamstwa, co nam pozatyka gardła.
Biorę robotę, by stawić za płotem te sprawy, co pakują w kaftan.
Od ciebie ciągle gadka, czysta karta, dialogi jak copy pasta. Oszkalaga prawda rozbiera mnie dziś ze słów.
Stare, nowe twarze, zaufania brak i tchórz. Tamte nadłogi emocji mi szybko zmiękczają tłum.
A w głowie wzmożony ruch, sygnały i wiele dżum.
Ile mam tak? Ile mam dać? Ile by nie było mnie, to widok ten sam.
Chciałbym się zatrzymać, nawet nie wiesz, jak często.
Stara farba klatek mnie zapycha od wewnątrz. Ile mam tak? Ile mam dać? Ile by nie było mnie, to widok ten sam.
Chciałbym się zatrzymać, nawet nie wiesz, jak często.
Stara farba klatek mnie -zapycha od wewnątrz. -Pokerowa twarz, ciągle unisono gra.
Z tym, co noszę w sercu, nie próbuj mi mówić co i jak. Ile muszę dać? Podzielony tu i tam.
Oszukałem życie, by życie nie oszukało nas.
Słyszą wszędzie, co mówię, mogę przemawiać sam. Dziś to śmieszne, latami krzycząc do pustych ścian.
Pry słow we mnie nieszczęście bolało tyle lat. Oddałem, co mam, ej, byle mieć pewność.
Wierzyć jak dziecko, że zobaczę słońce na drodze przez piekło.
Nie zniszczy pieniądz mych ambicji wewnątrz, że nie skończę tak jak na tym szlaku większość.
Ej, zostało się tyle samemu, będę w tym konsekwentny.
Oddałem tyle każdemu, nie usłyszałem dzięki. Straciłem wiele po drodze, inni szacunku resztki.
Ile mam dać, żebyś nie -powtarzał moich lekcji? -Ile mam tak? Ile mam dać?
Ile by nie było mnie, to widok ten sam. Chciałbym się zatrzymać, nawet nie wiesz, jak często.
Stara farba klatek mnie zapycha od wewnątrz. Ile mam tak? Ile mam dać?
Ile by nie było mnie, to widok ten sam.
Chciałbym się zatrzymać, nawet nie wiesz, jak często.
Stara farba klatek mnie zapycha od wewnątrz.
Ile mam dać?
Nederlandse vertaling
Hoeveel moet ik geven om hier nog te zijn? Ik verwonder mij over de kosten van oude tranen, nieuwe dagen.
Ik ging spelen, ik lig alleen, een rustig hotel. Ik droomde van een hoofdgerecht, geen optreden, geen toegift.
Als ik terugkom bij ons thuis, weet ik dat ik hetzelfde zal horen.
Ik weet het, er valt niets in de pot te doen en het hooi verdwijnt. Ik heb meer dan eens willen praten, maar het lukt niet.
Je moet er zoals gewoonlijk overheen komen en 's nachts huilen. Ik bid tot het lot dat drugs je niet zullen vinden.
Ik heb altijd geloofd dat je het aankon.
Er zitten een paar oude jongens tussen de blokken, en dit zijn de gewonde kinderen die niets anders te doen hebben.
En waar we ook zijn, we zullen nooit meer boven het blok komen.
-Angst zal altijd een weg vinden.
-Ik wil dat je vandaag hier bij mij blijft, want ik ga niet meer alleen uit. Omdat ik mijn gezicht niet aan jou laat zien.
Ik heb een plan diep in de kelder begraven.
Ik ren buiten de kudde, ik ga naar het gebied als ik moet slapen. Ze zullen drinken over mijn succes, vrienden, ook al hebben we elkaar één keer gesproken.
Ik pelde mijn reet van de banken, ik had weinig kansen. Trauma's kennen de code voor elk frame.
Ik wil er graag voor iedereen zijn, maar ik heb weer deadlines.
Er komt informatie van alle kanten op mij af, ik weet niet naar welke kant ik moet gaan. Ik heb mijn hele leven gevochten om een stem te krijgen.
Fuck troost, zonder troost zal ik je nooit laten zien wat waarheid betekent.
En het is niet slechts één laag vol leugens die onze keel verstopt.
Ik neem een baan aan om de zaken die zij in een keurslijf stoppen opzij te zetten.
Er is altijd iets van jou, een schone lei, dialogen zoals kopiëren en plakken. De gemene waarheid laat me vandaag sprakeloos achter.
Oude, nieuwe gezichten, gebrek aan vertrouwen en lafheid. Die overtollige emoties verzachten mijn geest snel.
En in mijn hoofd is er meer beweging, signalen en veel plagen.
Hoeveel heb ik? Hoeveel moet ik geven? Hoe vaak ik er ook ben, het uitzicht is hetzelfde.
Ik zou graag willen stoppen, je weet niet eens hoe vaak.
De oude verf van de kooien verstopt mij van binnenuit. Hoeveel heb ik? Hoeveel moet ik geven? Hoe vaak ik er ook ben, het uitzicht is hetzelfde.
Ik zou graag willen stoppen, je weet niet eens hoe vaak.
De oude verf van de kooien verstopt mij van binnenuit. -Pokerface, voortdurend in koor spelend.
Met wat ik in mijn hart draag, probeer me niet te vertellen wat en hoe. Hoeveel moet ik geven? Hier en daar verdeeld.
Ik heb het leven bedrogen, zodat het leven ons niet zou bedriegen.
Ze horen overal wat ik zeg, ik kan alleen spreken. Het is grappig vandaag, na jaren van schreeuwen tegen lege muren.
Met andere woorden: tegenslag doet mij al zoveel jaren pijn. Ik heb alles gegeven wat ik had, hé, voor de zekerheid.
Om als een kind te geloven dat ik de zon zal zien op mijn weg door de hel.
Geld zal mijn innerlijke ambities niet vernietigen en ik zal niet eindigen zoals de meeste mensen op dit pad.
Hé, er is nog zoveel voor mezelf over, ik zal hierin consistent zijn.
Ik heb iedereen zoveel gegeven, ik heb nog nooit een bedankje gehoord. Ik heb onderweg veel verloren, wat respect.
Hoeveel moet ik geven zodat je mijn lessen niet herhaalt? -Hoeveel heb ik er? Hoeveel moet ik geven?
Hoe vaak ik er ook ben, het uitzicht is hetzelfde. Ik zou graag willen stoppen, je weet niet eens hoe vaak.
De oude verf van de kooien verstopt mij van binnenuit. Hoeveel heb ik? Hoeveel moet ik geven?
Hoe vaak ik er ook ben, het uitzicht is hetzelfde.
Ik zou graag willen stoppen, je weet niet eens hoe vaak.
De oude verf van de kooien verstopt mij van binnenuit.
Hoeveel moet ik geven?