Meer nummers van Vin Vinci
Meer nummers van Epis DYM KNF
Meer nummers van Phono Cozabit
Beschrijving
Zang: Vin Vinci
Zang: Epis DYM KNF
Producent: Phono Cozabit
Programmeur: Phono Cozabit
Tekstschrijver: Wojciech Targoński
Tekstschrijver: Dawid Łukomski
Componist: Grzegorz Woś
Songtekst en vertaling
Origineel
Zamykam oczy i wspominam, kiedy patrzę w ten. To jak album zdjęć.
Chciałbym powrócić choć na chwilę, żeby poczuć się, poczuć się.
Zamykam oczy i wspominam, kiedy patrzę w ten.
To jak album zdjęć.
Chciałbym powrócić choć na chwilę, żeby poczuć się, poczuć się.
Sięgam pamięcią wstecz jak pamiętnik wspomnień, które odtwarzam jak w pętli.
Pisałem wiersze, później pierwsze wersy. Od dziecka fascynowały mnie dźwięki.
Matula rzuci z ziomami woreczki. Starczy na słoni dwie pałeczki.
A klimat miejski, bloki dziewięć cztery. Osiedle ważniejsze niż słabe oceny.
Na czwartym piętrze zerkam przed walką. Kiedy? Kiedy powróci tatko?
Obok są działki, na których zrywałem kwiatki po to, by uszczęśliwić mamę.
A to, że mnie kocha, nie raz udowodni.
Gdy przyjdzie szorować plamy ze spodni matula, co troszczy się zawsze, ja troszczę się mordką, nagami o klatkę, o -klatkę, o klatkę. -Biłem się z bratem, a nie miałem szans.
Tęsknię za tobą, kiedy widzę nas w jednym pokoju, w drugim nasze siostry.
Nie właź tu Wojtek, dzieciaku dorosnij.
Markery, pisaki, tagacze no wszędzie są, ksywę zaznaczę, a kanapkę z topionym serkiem dam kumplowi na pierwszej przerwie.
Nie było rozkmin co i za ile. Miałem kanapkę, dwa złote na bilet.
Z każdym się biłem, co miał jakiś problem. Raz się wygrało, raz dostałem w mordę.
Świetliki wrzucane na tory. Blokujemy ruch tramwajowy.
Fernie zimowe i hokej na stawie. Starszyzna już bramki ma porozstawiane.
Zamykam oczy i wspominam, kiedy patrzę w ten.
To jak album zdjęć.
Chciałbym powrócić choć na chwilę, żeby poczuć się, poczuć się. Zamykam oczy i wspominam, kiedy patrzę w ten.
To jak album zdjęć.
Chciałbym powrócić choć na chwilę, żeby poczuć się, poczuć się.
Łyżwy na nogi i szale na szyję owinięte szkotem z Bauera Kije.
Z garażu wyciągasz latem motorynę. Ten zapach, gdy gaziel poczuje benzynę.
Na rzeką bita sandomierska gruszka. Tu wezmę łyka, tam wezmę wózka.
W szkole mnie nie ma. Nie słyszę dzwonka. Pro Evolution Soccer gra mój ziomka.
Z jarzębiny składałem korale. Po szkole w warzeniach wbijam po kaskadę.
W oddali widzę postać mojego taty. Chyba coś przez krowa, bo w ręku ma kwiaty.
Pierwszy zarobek to zbiór owoców. Cieszył się dzieciak. Nie było kokosów.
Beztroskie czasy pełne uśmiechu minęły szybko jak na jednym wdechu. Ej, jej.
Czasem nie wracał. Do nocy czekałem. Wiedziałem, że walczył na dole z pożarem.
Nie raz pomagałem wpisywać mu dane. Wentylacja kopalń, czyli przewietrzanie.
Ostre melanże, wyprawy nocne historie co są na płytę za mocne.
Pierwsza dziewczyna i zawód miłosny. Lewy koleżka i z panem ostry.
Wspólne drogi komarem na baku. Wracałem, gdy sierad przykrywał zachód.
Magia tych czasów i chwile beztroski. Przelot składakiem z miasta do wioski.
Kosza i w piłkę grane po zmroku budują bazę nieopodal bloku.
Ty policjantem będziesz, ja złodziejem. Mamy pół kawki, naboje na drzewie.
Zamykam oczy i wspominam, kiedy patrzę w ten.
To jak album zdjęć.
Chciałbym powrócić choć na chwilę, żeby poczuć się, poczuć się.
Zamykam oczy i wspominam, kiedy patrzę w ten. To jak album zdjęć.
Chciałbym powrócić choć na chwilę, żeby poczuć się, poczuć się.
Nederlandse vertaling
Ik sluit mijn ogen en denk eraan wanneer ik hiernaar kijk. Het is als een fotoalbum.
Ik zou graag terugkomen, al is het maar voor een moment, om te voelen, te voelen.
Ik sluit mijn ogen en denk eraan wanneer ik hiernaar kijk.
Het is als een fotoalbum.
Ik zou graag terugkomen, al is het maar voor een moment, om te voelen, te voelen.
Ik denk terug als een dagboek vol herinneringen die ik in een lus afspeel.
Ik schreef gedichten en daarna de eerste regels. Al sinds mijn kindertijd ben ik gefascineerd door geluiden.
Matula gooit tassen met haar vrienden. Twee eetstokjes zijn genoeg voor een olifant.
En de stedelijke sfeer, blok negen en vier. Huisvesting is belangrijker dan slechte cijfers.
Op de vierde verdieping kijk ik vooruit op het gevecht. Wanneer? Wanneer komt papa terug?
Daarnaast zijn er percelen waar ik bloemen heb geplukt om mijn moeder blij te maken.
En hij zal bewijzen dat hij meer dan eens van me houdt.
Als het gaat om het schrobben van vlekken uit de broek van een moeder die altijd om haar geeft, geef ik om het gezicht, het naakte lichaam om de kooi, om de -kooi, om de kooi. -Ik was aan het vechten met mijn broer en ik had geen enkele kans.
Ik mis je als ik ons in de ene kamer zie en onze zussen in de andere.
Kom niet hier Wojtek, jongen, word volwassen.
Markers, markers, tags zijn overal, ik zal mijn bijnaam markeren en tijdens de eerste pauze een broodje met gesmolten kaas aan mijn vriend geven.
Er was geen oplossing over wat en voor hoeveel. Ik had een broodje, twee zloty's voor het kaartje.
Ik vocht met iedereen die een probleem had. Soms won ik, soms kreeg ik een klap in mijn gezicht.
Vuurvliegjes die op de rails worden gegooid. Wij blokkeren het tramverkeer.
Wintervakantie en vijverhockey. De senioren hebben de doelen al opgesteld.
Ik sluit mijn ogen en denk eraan wanneer ik hiernaar kijk.
Het is als een fotoalbum.
Ik zou graag terugkomen, al is het maar voor een moment, om te voelen, te voelen. Ik sluit mijn ogen en denk eraan wanneer ik hiernaar kijk.
Het is als een fotoalbum.
Ik zou graag terugkomen, al is het maar voor een moment, om te voelen, te voelen.
Beenschaatsen en nekdoeken omwikkeld met whisky van Bauer Kije.
In de zomer haal je je motor uit de garage. Die geur als een gazelle benzine ruikt.
Sandomierz-peer fijngehakt op de rivier. Ik neem hier een slokje, daar neem ik een karretje.
Ik ben niet op school. Ik kan de bel niet horen. Pro Evolution Soccer wordt gespeeld door mijn vriend.
Ik heb kralen gemaakt van lijsterbes. Na school brouw ik cascade.
In de verte zie ik de gestalte van mijn vader. Het komt waarschijnlijk door de koe, want hij heeft bloemen in zijn hand.
Het eerste inkomen is het oogsten van fruit. Het kind was blij. Er waren geen kokosnoten.
Zorgeloze tijden vol glimlachen gingen snel voorbij alsof het in één adem was. Hé, jeetje.
Soms kwam hij niet terug. Ik wachtte tot de avond viel. Ik wist dat hij beneden het vuur aan het bestrijden was.
Ik heb hem meer dan eens geholpen zijn gegevens in te voeren. Mijnventilatie, d.w.z. luchten.
Ruwe melanges, nachtelijke uitstapjes, verhalen die te sterk zijn voor het album.
Eerste vriendin en liefdesverdriet. Links maatje en scherp met je mee.
Gemeenschappelijke wegen met muggen op de tank. Ik kwam terug toen de sierad het westen bedekte.
De magie van deze tijden en zorgeloze momenten. Een opvouwbare vlucht van de stad naar het dorp.
Basketbal- en voetbalwedstrijden die in het donker worden gespeeld, bouwen een basis nabij het appartementencomplex.
Jij wordt een politieagent, ik een dief. We hebben een halve koffie en kogels in de boom.
Ik sluit mijn ogen en denk eraan wanneer ik hiernaar kijk.
Het is als een fotoalbum.
Ik zou graag terugkomen, al is het maar voor een moment, om te voelen, te voelen.
Ik sluit mijn ogen en denk eraan wanneer ik hiernaar kijk. Het is als een fotoalbum.
Ik zou graag terugkomen, al is het maar voor een moment, om te voelen, te voelen.