Meer nummers van irys
Meer nummers van Marcin Przybyłowicz
Beschrijving
Producent: Marcin Przybyłowicz
Componist: Marcin Przybyłowicz
Tekstschrijver: Martyna Juszczyk
Songtekst en vertaling
Origineel
Nie mogę zasnąć. Wciąż jest za jasno.
Czekam aż zgasną mi źrenice i rozleje się czerń.
I nie mogę zasnąć. W głowie za ciasno.
Za mało miejsca, by się schować i znowu słyszę dźwięk.
I nie mogę zasnąć. I tak tutaj parno.
Jak to się stało, że to ciało nie czuje nic? I nie mogę zasnąć.
A przecież udaję martwą.
I palce mi zaraz odmarzną i sama się dzielę na dwa.
I która to ja? Która to ja? Która to ja? Która to ja? Która to ja?
Która to ja? Która to ja? Która to ja?
Która to ja?
Rosiewa pajęcze linie czerwień.
Zalewa pąkami głuchą przestrzeń.
Przez sen rozpadam się i leje się krew. I kończy się czas.
I tak ciemno i tak pusto.
A jakby tu zostać i się nie obudzić? Wyblaknąć i zmieszać się z tłem.
I chcę tylko zasnąć i siebie usunąć, wymazać, rozpłynąć na gniew.
Rozwiana na wietrze zapomnę, co wcześniej trzymało mnie mocno za kark. Mocno za.
I tylko mi słońca brak. I tylko mi słońca brak.
Rosiewa pajęcze linie czerwień.
Zalewa pąkami głuchą przestrzeń.
Przez sen rozpadam się i leje się krew. Kończy się czas.
Zamarzam gdzieś na dnie.
Rosiewa pajęcze linie czerwień.
Zalewa pąkami głuchą przestrzeń.
Przez sen rozpadam się i leje się krew. I kończy się czas.
I tak ciemno i tak pusto.
Nederlandse vertaling
Ik kan niet slapen. Het is nog steeds te licht.
Ik wacht tot mijn pupillen uitgaan en de duisternis zich verspreidt.
En ik kan niet slapen. Te strak in het hoofd.
Er is niet genoeg ruimte om me te verstoppen en ik hoor het geluid weer.
En ik kan niet slapen. Het is hier toch benauwd.
Hoe komt het dat dit lichaam niets voelt? En ik kan niet slapen.
Maar ik doe alsof ik dood ben.
En mijn vingers zullen binnenkort bevriezen en ik zal mezelf in tweeën splitsen.
En welke ben ik? Welke ben ik? Welke ben ik? Welke ben ik? Welke ben ik?
Welke ben ik? Welke ben ik? Welke ben ik?
Welke ben ik?
Rosiewa rode spinlijnen.
Het overspoelt de lege ruimte met knoppen.
In mijn slaap val ik uit elkaar en stroomt het bloed. En de tijd dringt.
En zo donker en zo leeg.
Wat als je hier blijft en niet wakker wordt? Vervagen en opgaan in de achtergrond.
En ik wil gewoon in slaap vallen en mezelf verwijderen, mezelf uitwissen, oplossen in woede.
Weggeblazen door de wind, zal ik vergeten wat mij voorheen stevig bij mijn nek vasthield. Sterk voorstander.
En ik mis gewoon de zon. En ik mis gewoon de zon.
Rosiewa rode spinlijnen.
Het overspoelt de lege ruimte met knoppen.
In mijn slaap val ik uit elkaar en stroomt het bloed. De tijd dringt.
Ik bevries ergens op de bodem.
Rosiewa rode spinlijnen.
Het overspoelt de lege ruimte met knoppen.
In mijn slaap val ik uit elkaar en stroomt het bloed. En de tijd dringt.
En zo donker en zo leeg.