Meer nummers van Pezet
Meer nummers van Auer
Beschrijving
Zanger: Pezet
Muziekproductie: Auer
Tekstschrijver: Jan Paweł Kapliński
Componist: Marek Teodoruk
Songtekst en vertaling
Origineel
Ty chciałabyś żyć, a nie zwlekać
W Twoich żyłach rwąca rzeka i
Iść gdzieś dziś, wyjść, pojechać
Czuć, że masz faceta, na kimś móc polegać
Dom zbudować, dzieci chować i nie wpaść w letarg, podróżować
Facet musi umieć majsterkować i załatwić coś jak trzeba, też pracować
Sama nie wiesz czego chcesz
Między nami przepaść, znów się czepiasz, że
Lubię wstawać, gdy zapada zmierzch
Czegoś nie chce znów i narzekam
I skąd ten żal we mnie i ten smutek, temat rzeka
Trochę też Cię boli moja przeszłość trudna
Ciężki, pełny jest ten plecak gówna, czas ucieka
Sekundnik bije rytmy jak ten hi-hat w membranach
Masz kilka dekad
Poczujesz to na pewno jak brutalnie spierdala
Więc nie mów mi że liczy się wiara, a życie jest piękne i chodzi o szczęście
Bo, to jest pieprzony banał!
Wierz mi, są chwile, gdy chciałbym żyć wiecznie, a Ty, odrobisz tę lekcję
Kiedyś jeszcze nauczysz się czekać
Teraz oczy masz młode niebieskie
Ciemne tylko cień na powiekach
Lecz jeszcze przyjdzie bezsilność
Szukaj szczęścia, ciepło, zimno
Beztroska i młodość, naiwność
Pieniądze i plany, i przyszłość
Powiedz co gdyby to wszystko znikło
Możesz stać lub się cofać, to wszystko
Nie da się tego załatwić szybko
Po znajomości tak jak wbitkę na pokaz
Czy wejście na bibkę lub kupon na piwko
Albo dupę na szybko, a zegar nie cofa i zostaje wtedy ten, kto naprawdę Cię kocha
Wulgaryzmy mi się cisną na usta
Rzucam nimi, słowa tną jak maczety
Czcze gadanie jak dyskusja o gustach
Jednym uchem wpada Ci, a drugim wyleci
Więc, pytasz jak to mogłem zniweczyć?
Nasze plany, żona, dom, dzieci
Pokazujesz mi jakieś pary w sieci, ten przykład żyje w nierealnym świecie
I znowu coś tam złorzeczę
Bo frustracja odbija mną od muru
Gdy nie widzisz, że mi wbijasz nóż w plecy
Niby w białych rękawiczkach nie zadajesz bólu
Trzymasz miecz obosieczny
Na pół ze mną, Ty złapałaś oburącz
I to musiało nas pokaleczyć
Teraz rany leczyć będziemy długo
My coś jak cisza przed burza
Wydarzyło się już za dużo
Kiedy myślę o tym na zimno, to czuje tylko pierdoloną bezsilność
I to zostaje pod skórą tak jak tusz, gdy Ci coś tatuują
Jak trujący bluszcz to powoli kiełkuje w nas
Więc nie lubisz kiedy czasem żartuje z nas
Gdy Cię trochę przeżuje czas wtedy może nauczysz się czekać
Teraz tusz rozmyty przez płacz po policzkach Ci ścieka jak rzeka
Uciekasz i ja nie powiem, że trudno
Ale tez nie pije na smutno
Ty włosy na różowo farbujesz
Ale wcześniej je ścinasz tak jak Sinead na krótko (krótko, krótko)
Nederlandse vertaling
Je zou graag willen leven, niet uitstellen
Een stromende rivier in je aderen en
Ga vandaag ergens heen, ga uit, reis
Het gevoel hebben dat je een man hebt, iemand op wie je kunt vertrouwen
Bouw een huis, voed kinderen op en verval niet in lethargie, reis
Een man moet kunnen sleutelen en dingen goed gedaan krijgen, en ook kunnen werken
Je weet niet wat je wilt
Er gaapt een kloof tussen ons, jij klaagt weer
Ik sta graag op als de schemering valt
Ik wil iets niet meer en klaag
En waar komt dit verdriet en verdriet in mij vandaan, dit is een onderwerp
Je bent ook een beetje gekwetst door mijn moeilijke verleden
Deze rugzak is zwaar, vol stront, de tijd dringt
De secondewijzer slaat ritmes als een hihat in de membranen
Je hebt een paar decennia
Je zult het zeker voelen als ze het brutaal neukt
Dus vertel me niet dat geloof telt, en dat het leven mooi is en dat het om geluk gaat
Want dat is verdomd cliché!
Geloof me, er zijn momenten waarop ik voor altijd zou willen leven, en jij zult deze les leren
Op een dag zul je leren wachten
Nu heb je jonge blauwe ogen
Donker, alleen schaduw op de oogleden
Maar de machteloosheid zal nog steeds komen
Zoek naar geluk, warm, koud
Zorgeloos en jeugdig, naïviteit
Geld en plannen en de toekomst
Vertel me wat als het allemaal verdwenen is
Je kunt staan of achteruit gaan, dat is alles
Dit is niet snel op te lossen
Na een kennismaking, net als een show-off
Of het nu gaat om toegang tot een bank of een bierbon
Of je krijgt haast en de klok draait niet terug en je blijft achter met degene die echt van je houdt
Vulgarismen komen over mijn lippen
Ik gooi ze, de woorden snijden als kapmessen
Zinloos gepraat als een discussie over smaak
Het gaat het ene oor in en het andere oor uit
Dus, vraag je, hoe kan ik het verpesten?
Onze plannen, vrouw, huis, kinderen
Je laat me een paar stellen op internet zien, dit voorbeeld leeft in een onwerkelijke wereld
En ik vervloek weer iets
Omdat frustratie mij gek maakt
Als je het niet ziet, steek je me in de rug
Je veroorzaakt geen pijn als je witte handschoenen draagt
Je houdt een tweesnijdend zwaard vast
Half met mij, je pakte het met beide handen vast
En dat moet ons pijn hebben gedaan
Nu zullen we de wonden voor een lange tijd genezen
Wij zijn zoiets als de stilte voor de storm
Er is al te veel gebeurd
Als ik er koud over nadenk, voel ik alleen maar verdomde hulpeloosheid
En het blijft onder de huid, net als inkt als ze iets op je tatoeëren
Net als Poison Ivy ontspruit het langzaam in ons
Dus je vindt het niet leuk als hij soms grapjes over ons maakt
Als de tijd je een beetje opvreet, leer je misschien wachten
Nu stroomt de mascara, vervaagd door het huilen, als een rivier over je wangen
Je rent weg en ik zal niet zeggen dat het moeilijk is
Maar ik drink ook niet als ik verdrietig ben
Je verft je haar roze
Maar eerst maak je het kort zoals Sinead deed (kort, kort)