Meer nummers van Pezet
Meer nummers van Auer
Beschrijving
Intro (Niki) (schatje: DJ Panda) · Pezet · Auer
Zanger: Pezet
Muziekproductie: Auer
Tekstschrijver: Jan Paweł Kapliński
Componist: Marek Teodoruk
Songtekst en vertaling
Origineel
To dziewięćdziesiąt BPM jak moje serce bije. Wtedy ginie biggie.
Kolejny miesiąc, szary dzień jak z wielkiej płyty. Cały wstaję, wcale mnie nie widzi, gdy krzyczę
Boże, daj mi wiarę, ale znaleźć jej nie mogę w Biblii.
A ty może zapomniałeś lub nie widzisz, bo ci oczy zasłaniały ciemne okulary.
Albo cię nie zrozumiałem, bo gadałeś w jidysz. Na ulicy stałem kiedy świat się walił sam jak Kali.
Chudy chłopak, okulary późną nocą, nocne mary, zwidy, nocne bary, bimby jak od nosa udary. Niby brałeś to by stać z towarem, by się wybić.
Nie płakałem, gdy cię pochowali. Chciałem gdzieś stąd wypłyć. I wersy jak po deszczu grzyby.
Pierwsze bity coś tam w midi na Atari lub z Amigi. Coś jak dziary albo sznyty.
Noszę w sercu blizny tak jak ciało zszyte.
Co by się nie działo, wstajesz, idziesz dalej, póki trwa to życie, póki trwa to życie.
Co by się nie działo, wstajesz, idziesz dalej, póki trwa to życie.
Wyrzuć wszystko, co cię boli. Nie chcesz już do tego wracać.
Czas nas goni, rana się zagoi. Wstawaj, dawaj!
Żal i gorycz.
Ursynów, Warszawa, gdzie za mało było boisk, lecz nas Andrzej uczył latać. To, co cię boli, to cię boli.
Strata goi się powoli, ale będziesz mędrszym świata. To życie ciężka waga i najtwardsza walka. Często się upada.
Wstawaj tak jak Niki Lauda.
W szkole mówią mi, że będę nikim. Zdolny, lecz leniwy.
Postanawiam, że zdobędę szczyty, by być wiecznie żywy, chociaż wokół świat jest dziki.
Niemen śpiewał, że jest dziwny. Stoję sam jak napad okuniki. Życie jak wyścigi.
Pusta lodówka, wynajęty pokój. Tylko bez paniki. Wspominam to dziś, kiedy jem ostrygi.
Ze mną same stare wygi. Kiedyś młode wilki, legendarni tak jak CBGB.
Ty nie jesteś z naszej ligi. Jak bolidy czas przyspieszał. Ojciec puszczał mi.
Jak Niki Lauda płonie w siedem sześć na Nürburgring. Ja na podwórku wtedy w plastikowym kubku drink.
Na jakimś murku co dzień żegnam identyczne dni.
Myślę wejdę oknem, by przede mną zamknąć drzwi. Warszawa wtedy moknie, a życie nie jest słodkie tak jak łzy. Jak
Henry Manda jestem zły, więc piszę punche tak, że cała branża zjeżdża na SOR, a dzisiaj wracam jak Niki Lauda na tor.
Ojciec mówił mi mierz wysoko, najwyżej się rozczarujesz. Haha. Ej! Łuh!
Wyrzuć wszystko, co cię boli. Nie chcesz już do tego wracać.
Czas nas goni, rana się zagoi. Wstawaj, dawaj!
Żal i gorycz.
Ursynów, Warszawa, gdzie za mało było boisk, lecz nas Andrzej uczył latać. To, co cię boli, to cię boli.
Strata goi się powoli, ale będziesz mędrszym świata. To życie ciężka waga i najtwardsza walka. Często się upada.
Wstawaj tak jak Niki Lauda. Wyrzuć wszystko, co cię boli.
Nie chcesz już do tego wracać. Czas nas goni, rana się zagoi. Wstawaj, dawaj!
Żal i gorycz.
Ursynów, Warszawa, gdzie za mało było boisk, lecz nas Andrzej uczył latać. To, co cię boli, to cię boli.
Strata goi się powoli, ale będziesz mędrszym świata. To życie ciężka waga i najtwardsza walka. Często się upada.
Wstawaj tak jak Niki Lauda. Myślę, co to znaczy być sobą? Którą iść drogą?
Gdzieś bez celu szedłem nieraz. Tak łatwo było stojć, szleć i zostać nikim.
A było blisko. Widziałem nic jak na dłoni. Tyle razy myślałem, że to koniec, wiesz.
Im jest trudniej, ciężej zaciskam dłonie w pięść. Dzia i gra płonie gdzieś.
Jeszcze nie trzeba jeść. Wiem, że czas.
Czas wziąć się w garść, odmienić świat, łapać szansę. Ja nie umie się na żywca, wiesz? Łapy precz! Będzie dobrze.
Będzie, będzie dobrze.
Nederlandse vertaling
Dat is negentig BPM terwijl mijn hart klopt. Dan sterft Biggie.
Nog een maand, een grijze dag rechtstreeks uit een groot album. Ik sta de hele tijd op, hij ziet me helemaal niet als ik schreeuw
God, geef mij geloof, maar ik kan het niet in de Bijbel vinden.
En misschien ben je het vergeten of kun je niet zien omdat je ogen bedekt waren door een donkere bril.
Of ik verstond je niet omdat je Jiddisch sprak. Ik stond op straat toen de wereld net als Kali uit elkaar viel.
Een magere jongen, 's avonds laat een bril, nachtmerries, hallucinaties, nachtbars, bimbo's zoals neusbloedingen. Je zou het hebben meegenomen om bij de goederen te staan, om op te vallen.
Ik huilde niet toen ze je begroeven. Ik wilde hier ergens vandaan varen. En de verzen schieten als paddenstoelen uit de grond na de regen.
De eerste stukjes waren iets in midi op Atari of Amiga. Iets als tatoeages of snijwonden.
Ik draag littekens in mijn hart als een aan elkaar gehecht lichaam.
Wat er ook gebeurt, je staat op, je gaat door, zolang dit leven duurt, zolang dit leven duurt.
Wat er ook gebeurt, je staat op en gaat verder zolang dit leven duurt.
Gooi alles weg wat je pijn doet. Daar wil je niet meer naar terug.
De tijd dringt voor ons, de wond zal genezen. Sta op, kom op!
Verdriet en bitterheid.
Ursynów, Warschau, waar te weinig sportvelden waren, maar Andrzej leerde ons vliegen. Wat jou pijn doet, doet jou pijn.
Het verlies geneest langzaam, maar jij zult de wijzer van de wereld zijn. Dit is het zware gewicht van het leven en het moeilijkste gevecht. Je valt vaak.
Sta op zoals Niki Lauda.
Op school vertellen ze me dat ik een niemand zal zijn. Getalenteerd maar lui.
Ik besluit dat ik de toppen zal overwinnen om eeuwig te leven, ook al is de wereld om me heen wild.
Niemen zong dat hij vreemd was. Ik sta alleen als een aanval. Het leven is als een race.
Lege koelkast, gehuurde kamer. Raak gewoon niet in paniek. Ik herinner me dit vandaag als ik oesters eet.
Alleen oude mannen bij mij. Ooit jonge wolven, legendarisch net als CBGB.
Je valt buiten onze klasse. De tijd ging sneller als raceauto's. Mijn vader speelde het voor mij.
Hoe Niki Lauda zeven-zes verbrandt op de Nürburgring. Ik was in de tuin en dronk wat te drinken in een plastic beker.
Elke dag neem ik op een muur afscheid van dezelfde dagen.
Ik denk dat ik door het raam naar binnen ga en de deur in mijn gezicht sluit. Dan wordt Warschau nat en is het leven niet zo zoet als tranen. Hoe
Henry Manda, ik ben boos, dus ik schrijf klappen zodat de hele industrie naar de eerste hulp komt, en vandaag ben ik terug zoals Niki Lauda op de baan.
Mijn vader vertelde me dat je hoog moet mikken, je zult alleen maar teleurgesteld zijn. Haha. Hoi! Wauw!
Gooi alles weg wat je pijn doet. Daar wil je niet meer naar terug.
De tijd dringt voor ons, de wond zal genezen. Sta op, kom op!
Verdriet en bitterheid.
Ursynów, Warschau, waar te weinig sportvelden waren, maar Andrzej leerde ons vliegen. Wat jou pijn doet, doet jou pijn.
Het verlies geneest langzaam, maar jij zult de wijzer van de wereld zijn. Dit is het zware gewicht van het leven en het moeilijkste gevecht. Je valt vaak.
Sta op zoals Niki Lauda. Gooi alles weg wat je pijn doet.
Daar wil je niet meer naar terug. De tijd dringt voor ons, de wond zal genezen. Sta op, kom op!
Verdriet en bitterheid.
Ursynów, Warschau, waar te weinig sportvelden waren, maar Andrzej leerde ons vliegen. Wat jou pijn doet, doet jou pijn.
Het verlies geneest langzaam, maar jij zult de wijzer van de wereld zijn. Dit is het zware gewicht van het leven en het moeilijkste gevecht. Je valt vaak.
Sta op zoals Niki Lauda. Ik denk: wat betekent het om jezelf te zijn? Welke kant op?
Ik liep vaak doelloos ergens heen. Het was zo gemakkelijk om te staan en te lopen en niets te worden.
En het was dichtbij. Ik zag niets. Zo vaak dacht ik dat het voorbij was, weet je.
Hoe moeilijker het wordt, hoe harder ik mijn handen tot vuisten bal. Het spel en het spel branden ergens.
Het is nog niet nodig om te eten. Ik weet dat het tijd is.
Het is tijd om bij elkaar te komen, de wereld te veranderen, een gokje te wagen. Ik weet niet hoe ik live moet spelen, weet je? Handen af! Het komt allemaal goed.
Het zal zo zijn, het komt goed.