Meer nummers van Magda Umer
Beschrijving
Componist: Włodzimierz Nahorny
Tekstschrijver: Jan Wolek
Songtekst en vertaling
Origineel
Mrok, jak kosmaty pies
Patrz, wrzesień już
Czas rozpalić piec
Posmutniało w ogrodzie i
Nagle postarzało się
Miałeś przecież być?
Autobus twój szedł
Tak, jest już późno
Wróć w lampy ciepły krąg
Do szafy płaszcz
Jabłkami pachnie dom
Przemoczony poeto, siądź
Skończ ten swój niezwykły wiersz
Pusta kartka i tylko znów ogarek świecy
Dla ciebie dziś kupiłam ten zielony pled
Ostatnie jabłka z drzew postrącał wiatr
A miałeś zerwać
Tak mało ciebie mam
Kilka mądrych zdań - to wszystko
Mrok, jak kosmaty pies
Patrz, wrzesień już
I w domu huczy piec
Posmutniało w ogrodzie, cóż
Postarzało nagle się
Miałeś przecież być?
Autobus mój szedł
Tak, jest już późno
Tam lampy ciepły krąg
Znów twoja twarz
Jabłkami pachnie dom
Powiesz pewnie
"Poeto siądź, skończ ten swój niezwykły wiersz"
Pusta kartka i tylko znów ogarek świecy
Dla ciebie dziś kupiłem tych chryzantem pęk
A tutaj jabłka z drzew postrącał wiatr
A miałeś zerwać
Tak mało ze mnie masz
Zatroskana twarz
Przepraszam cię
Hm, ty mnie przepraszasz?
Tak, przepraszam
Hmm, poeto
Już tyle lat się znamy, ciągle coś nie tak
Ale wiesz, warto było czekać na te słowa
Nie wiele osób umie powiedzieć tak ładnie, "Przepraszam"
Mhmm
Nederlandse vertaling
Duisternis, als een ruige hond
Kijk, het is al september
Tijd om de kachel aan te steken
Het werd verdrietig in de tuin en
Opeens werd het oud
Je had daar moeten zijn?
Je bus kwam eraan
Ja, het is al laat
Keer terug naar de warme cirkel van de lampen
Een jas voor in de garderobe
Het huis ruikt naar appels
Doorweekte dichter, ga zitten
Maak je buitengewone gedicht af
Een blanco pagina en weer alleen het stompje van een kaars
Ik heb vandaag dit groene vloerkleed voor je gekocht
De wind sloeg de laatste appels uit de bomen
En het was de bedoeling dat je uit elkaar zou gaan
Ik heb zo weinig van jou
Een paar wijze woorden - dat is alles
Duisternis, als een ruige hond
Kijk, het is al september
En in huis brult de oven
Het is triest geworden in de tuin, nou ja
Het werd plotseling oud
Je had daar moeten zijn?
Mijn bus reed
Ja, het is al laat
Er zijn daar warme lampen
Je gezicht weer
Het huis ruikt naar appels
Dat zul je waarschijnlijk zeggen
"Dichter, ga zitten en maak uw buitengewone gedicht af"
Een blanco pagina en weer alleen het stompje van een kaars
Vandaag heb ik een bos van deze chrysanten voor jullie gekocht
En hier werden de appels door de wind van de bomen geslagen
En het was de bedoeling dat je uit elkaar zou gaan
Je hebt zo weinig van mij
Bezorgd gezicht
Het spijt me
Eh, bied je je excuses aan?
Ja, sorry
Hm, dichter
We kennen elkaar al zoveel jaren en er is nog steeds iets mis
Maar weet je, het was de moeite waard om op deze woorden te wachten
Niet veel mensen kunnen zo vriendelijk zeggen: 'Het spijt me'
Mhmm