Beschrijving
Tekstschrijver: Nick Cave
Tekstschrijver: Roman Kołakowski
Tekstschrijver: Aleksander Kołakowski
Componist: Nick Cave
Songtekst en vertaling
Origineel
Zaczęło się wszystko, gdy z domu mnie wzięli i w celi śmierci zamknęli.
Więc powiedzieć wam chcę jestem prawie niewinny. Nie. Śmierć nie przeraża mnie.
Śmierć nie przeraża mnie.
Przedmioty tłem się stały. Bezkształtem zabijały.
Podejmę ten wysiłek. Ostatni zjem posiłek. Przyprawia mnie o mdłości.
Mięso z dodatkiem kości i twarz Jezusa w zupie wytrzeszcza oczy trupie.
A krzesło łaski już czeka. I czuję, jak głowa mi pęka.
I tęsknię za tą chwilą, gdy test naprawdę skończy się. Za oko oko, ząb za ząb.
Nikt mi nie zajrzy w duszy głąb. Śmierć nie przeraża mnie.
Chcę zapamiętać każdy znak, choć jej szczególnych znaków brak. Bo pustka nie ma blizn i ran.
Składa się z czarnych, zimnych ścian, gdzie mi przenika dreszczem kark.
Dotknięcie nierealnych warg, dotknięcie lodowatych, zbielałych warg. Ja!
Wciąż słyszę różne historie o tym, jak się Chrystus narodził w stajni.
Potem skonał na krzyżu, by zbawić biedaków. Cały świat. Ten gość z zawodu rzeźnią był.
Opowiadają mi, jak żył i jak w kłopoty wpadł, gdy prawą ręką wkłuwałem tło w tatuaż jej siostry lewej.
Żaden z palców nie protestował, a przynajmniej ja nic o tym nie wiem.
Gdzieś tam na niebie wysoko lśni Boga trąszcz ro złoty u stóp. Ma Arkę Przymierza.
Lotem świata może kierować sam.
Na moim tronie prądem drut zamienia ciało w popiół, w proch. Dziś Bogu szansę dam. Na krześle łaski zasiadam.
Drut nagą głowę oplata. Jestem jak ćma, która szuka szczęścia w ogniu, co w proch zmieni ją.
Gdy trzało się zaprzynatlić, to śmierć w stronie może być bezsilna. Z bólem gra, choć dłoń mordercza jest podła. Ta druga mogła być dobra.
Obrączkę na niej nosiłem. Narzędziem tortur błąd tławiłem.
A krzesło łaski już czeka i czuję, jak głowa mi płonie.
I tęsknię za tą chwilą, gdy mierzenie prawdy skończy się. Za oko oko, ząb za ząb. Niech zamiast czasu płynie prąd.
Śmierć nie przeraża mnie, a krzesło łaski już płonie i czuję, jak głowa się jarzy.
I czekam niecierpliwie, że spojrzenia wrogie odwrócą się. Za oko oko.
To wasz błąd. Nic mi nie udowodnił sąd, a jednak skazał mnie.
A krzesło łaski już czeka i czuję, jak głowa mi pęka i tęsknię za tą chwilą, gdy skończy się naprawdę test. Za oko oko, ząb za ząb.
Przeraża popełniony błąd.
Co kłamską prawdą jest.
Nederlandse vertaling
Het begon allemaal toen ze me van huis haalden en in de dodencel plaatsten.
Dus ik wil je vertellen dat ik bijna onschuldig ben. NEE. De dood maakt mij niet bang.
De dood maakt mij niet bang.
Objecten werden de achtergrond. Ze doodden vormeloos.
Ik zal deze inspanning leveren. Ik zal de laatste zijn die eet. Het maakt me ziek.
Vlees met botten en het gezicht van Jezus in de soep doen de ogen van een lijk uitpuilen.
En de stoel van genade wacht. En ik heb het gevoel dat mijn hoofd bonkt.
En ik verlang naar dat moment waarop de test echt voorbij is. Oog om oog, tand om tand.
Niemand zal diep in mijn ziel kijken. De dood maakt mij niet bang.
Ik wil elk teken onthouden, ook al zijn er geen specifieke tekens. Omdat leegte geen littekens en wonden kent.
Het bestaat uit zwarte, koude muren die mijn nek doen huiveren.
Onwerkelijke lippen aanraken, ijskoude, witte lippen aanraken. I!
Ik hoor nog steeds verschillende verhalen over hoe Christus in een stal werd geboren.
Toen stierf hij aan het kruis om de armen te redden. De hele wereld. Deze man was slager van beroep.
Ze vertellen me hoe hij leefde en hoe hij in de problemen kwam toen ik mijn rechterhand gebruikte om de achtergrond in de tatoeage van haar linkerzus te plaatsen.
Geen van de vingers protesteerde, tenminste dat weet ik niet.
Ergens hoog in de lucht schijnt een gouden kever aan Gods voeten. Hij heeft de Ark van het Verbond.
Hij kan de vlucht van de wereld zelf beheersen.
Op mijn troon verandert de elektrische draad het lichaam in as, in stof. Vandaag geef ik God een kans. Ik zit op de stoel van genade.
De draad wikkelt zich om zijn naakte hoofd. Ik ben als een mot die geluk zoekt in het vuur dat het in stof zal veranderen.
Als het gaat om de voorbereiding, kan de dood aan de kant machteloos zijn. Hij speelt met pijn, ook al is de moordzuchtige hand verachtelijk. Dat laatste was wellicht goed geweest.
Ik droeg er een trouwring aan. Ik onderdrukte mijn fout met een martelwerktuig.
En de stoel van genade wacht en ik heb het gevoel dat mijn hoofd in brand staat.
En ik verlang naar het moment waarop het meten van de waarheid zal eindigen. Oog om oog, tand om tand. Laat elektriciteit stromen in plaats van tijd.
De dood maakt me niet bang, maar de stoel van de genade brandt al en ik voel mijn hoofd gloeien.
En ik wacht ongeduldig tot de vijandige blikken zich afwenden. Voor een oog een oog.
Dit is jouw fout. De rechtbank heeft mij niets bewezen, maar heeft mij toch veroordeeld.
En de stoel van genade wacht en ik voel mijn hoofd bonzen en ik verlang naar het moment waarop de test echt voorbij zal zijn. Oog om oog, tand om tand.
De gemaakte fout is angstaanjagend.
Wat een leugen is de waarheid.