Beschrijving
Nick Cave en Przyjaciele: W Moich Ramionach
Producent: Mateusz Pospieszalski
Componist: Nick Cave
Tekstschrijver: Nick Cave
Tekstschrijver: Roman Kołakowski
Tekstschrijver: Aleksander Kołakowski
Arrangeur: Mateusz Pospieszalski
Accordeon: Mateusz Pospieszalski
Basgitaar: Karim Martusewicz
Drums: Radoslaw Maciński
Gitaar: Przemysław Greger
Gitaar: Janusz Iwanski
Toetsenborden: Adam Prucnal
Synthesizer: Adam Prucnal
Viool: Adam Prucnal
Hammondorgel: Wojciech Karolak
Percussie: Zbigniew Brysiak
Dj: Piotr Waglewski
Trompet: Antoni Gralak
Saxofoon: Antoni Gralak
Songtekst en vertaling
Origineel
Zamknął się wóz, który na ulicy stał.
Musieli jechać już, szef stanowczo rozkazał.
I cyrk bez klauna ruszył na krań świata w post.
Deszcz lał jak z cebra, gdy wtaczali się na most.
Dla przeobrębanej ziemi i dla wyschniętej rzeki zakończył się wielki post.
Deszczowy cyrk, deszczowy klaun. Deszczowy cyrk, deszczowy klaun.
Deszczowy cyrk, deszczowy klaun.
Deszczowy cyrk, deszczowy klaun. Deszczowy cyrk, deszczowy klaun.
Deszczowy cyrk, deszczowy klaun. Deszczowy cyrk, deszczowy klaun.
Deszczowy cyrk, deszczowy klaun.
Garbus, Atlas, karlica, pogromcy oraz żonglerzy.
Wszyscy milczeli ponuro i nikt naprawdę nie wierzył, że dwa istnienia, dwa istnienia przerwie jeden strzał.
Klaun starego kucyka miał. Sama skóra i kości.
Choć nazywał go Smutkiem, nie znał innej radości.
Szef cyrku go zastrzelił, bo nienawidził starości.
Deszczowy cyrk, deszczowy klaun.
Deszczowy cyrk, deszczowy klaun.
Deszczowy cyrk, deszczowy klaun. Deszczowy cyrk, deszczowy klaun. Deszczowy cyrk, deszczowy klaun.
Deszczowy cyrk, deszczowy klaun. Deszczowy cyrk.
Trzech szarbów z łopatami wykopać miało dół i każdy bał się myśleć, co klaun czuł.
Szef cyrku wymachiwał dymiącym pistoletem i darł się.
Palanty ogrzewać tę kabaretę! Spóźnimy się, spóźnimy.
O Boże, ależ błoto!
Dlaczego cała trupa przy trupie stoi z sobą? Na żal się wam zebrało.
Przysypcie piachem ścierwo nim grabarze kruki do tańca śmierci się zerwą.
W rozpięty brezent plamę jak perły tłukły krople.
Deszcz mieszał się ze łzami.
Padało coraz mocniej. I cyrk jak kondukt ruszył.
Zawyły bestie w klatkach. Dziewczyna ptak, pół człowiek, kulawa akrobatka.
Deszcz padał, a dolinę wypełnił straszny odór, bo ze złom felujący wypłynął nagle trup.
Deszczowy cyrk, deszczowy klaun. Deszczowy cyrk, deszczowy klaun.
Deszczowy cyrk, deszczowy klaun. Deszczowy cyrk, deszczowy klaun. Deszczowy cyrk, deszczowy klaun.
Deszczowy cyrk, deszczowy klaun.
Deszczowy cyrk, deszczowy klaun.
I spróbował z czarnej chmury drawa skróc.
I czynił swą powinność drawa suk.
A klaun się zamknął w wozie, co na ulicy stał.
I stukał się po głowie i w przepaść rona szedł.
Deszczowy cyrk, deszczowy klaun.
Widzieli, jak się zbliża mroczna ceruś.
Wiedzieli, że klaun jest już blisko wszechu.
Odkryli dziwną stronę różnice.
Deszczowy cyrk, deszczowy klaun.
Deszczowy cyrk, deszczowy klaun.
Odkryli dziwną stronę różnice.
Deszczowy cyrk, deszczowy klaun.
Deszczowy cyrk.
Nederlandse vertaling
Een auto geparkeerd in de straat gesloten.
Ze moesten nu gaan, beval de baas resoluut.
En het circus zonder clown verhuisde in de vastentijd naar het einde van de wereld.
De regen stroomde met bakken uit de hemel terwijl ze de brug oprolden.
Voor het uitgeputte land en de opgedroogde rivier is de vastentijd voorbij.
Regencircus, regenclown. Regencircus, regenclown.
Regencircus, regenclown.
Regencircus, regenclown. Regencircus, regenclown.
Regencircus, regenclown. Regencircus, regenclown.
Regencircus, regenclown.
Klokkenluider, Atlas, dwerg, temmers en jongleurs.
Iedereen zweeg somber en niemand geloofde echt dat twee levens, twee bestaansvormen, door één schot zouden worden onderbroken.
De clown had een oude pony. Gewoon huid en botten.
Ook al noemde hij het verdriet, hij kende geen andere vreugde.
De circusbaas schoot hem neer omdat hij een hekel had aan ouderdom.
Regencircus, regenclown.
Regencircus, regenclown.
Regencircus, regenclown. Regencircus, regenclown. Regencircus, regenclown.
Regencircus, regenclown. Regencircus.
Drie mannen met schoppen moesten het gat graven en iedereen was bang om te denken wat de clown voelde.
De circusbaas zwaaide met een rokend pistool en schreeuwde.
Schurken, zet dit cabaret op scherp! We komen te laat, we komen te laat.
Oh God, het is zo modderig!
Waarom staat het hele lijk naast het lijk? Je had medelijden met jezelf.
Bedek het karkas met zand voordat de doodgravers en de raven de dodendans beginnen.
Druppels druppels raakten als parels het gespannen zeildoek.
De regen vermengde zich met tranen.
Het regende steeds harder. En het circus begon, als een processie.
De gekooide dieren huilden. Vogelmeisje, half mens, lamme acrobaat.
Het regende en een vreselijke stank vulde de vallei toen plotseling een lijk uit de stapel schroot tevoorschijn kwam.
Regencircus, regenclown. Regencircus, regenclown.
Regencircus, regenclown. Regencircus, regenclown. Regencircus, regenclown.
Regencircus, regenclown.
Regencircus, regenclown.
En hij probeerde de trekking uit de zwarte wolk te verkorten.
En hij deed zijn plicht om de teven te tekenen.
En de clown sloot zichzelf op in de auto die op straat stond.
En hij tikte met zijn hoofd en ging de afgrond van de rivier in.
Regencircus, regenclown.
Ze zagen de donkere cerus naderen.
Ze wisten dat de clown al dichtbij alles was.
Ze ontdekten een vreemde kant van het verschil.
Regencircus, regenclown.
Regencircus, regenclown.
Ze ontdekten een vreemde kant van het verschil.
Regencircus, regenclown.
Regencircus.