Meer nummers van Ouidad
Beschrijving
Componist: OUIDAD
Componist: Riccio
Componist: Matthieu Mendes
Tekstschrijver: OUIDAD
Tekstschrijver: Riccio
Tekstschrijver: Matthieu Mendes
Songtekst en vertaling
Origineel
Je marche sur la rive, tu sais, là où on avait l'habitude de se retrouver, où on prenait un galet qu'on jetais dans la mer et on comptait les ricochets.
On se chamaillait pour savoir qui de nous deux avait gagné.
Maintenant que je suis là toute seule, je veux plus jouer.
Je passe à la gare, tu sais, là où on avait l'habitude de se retrouver.
Tu venais me voir après des mois à se manquer.
Tu m'envoyais des fleurs pour que je pense à toi comme si c'était la seule raison pour que ta vie dans mes pensées. Mais toi, t'es plus là.
Maintenant, t'es plus là. Même moi, j'ai plus l'âge. Pour jouer, j'ai plus l'âge.
Pour souffrir, j'ai plus l'âme assez solide pour courir après toi et tes folies.
Quand je respire ton parfum que je connais par cœur, je me dis que tu reviendras demain et que tout redeviendra parfait comme avant que tu me blesses, comme avant que tu me laisses, comme avant que je passe ma vie à te chercher dans un autre mec qui n'arrive pas à te ressembler, mon cœur en miettes, qui pourra m'assembler. Pourquoi je me casse la tête? Pourquoi je nique ma santé?
Mais dis-moi ce qu'il y a pour me sauver. Si je suis à la gare, c'est pour pleurer.
Personne peut me raisonner, donc c'est pas la peine de sonner avec vos conseils à chier.
Mais bien sûr que je le sais que je devrais arrêter d'y penser, mais c'est si dur d'y arriver parce que tout me rappelle lui et j'aime ça, je crois que c'est le pire. Pour ça que je marche en ville pour me rappeler ces souvenirs.
Mais ma tête fait que me rappeler que mon cœur ne pourra jamais l'oublier.
Donc si ça sert à rien, pourquoi devrais-je continuer?
Laissez-moi chanter ce que je veux entendre. Et tant pis si ça plaît pas à mes parents.
Mais toi, t'es plus là. Maintenant, t'es plus là. Même moi, j'ai plus l'âge.
Pour jouer, j'ai plus l'âge.
Pour souffrir, j'ai plus l'âme assez solide pour courir après toi et tes folies.
Tant pis si tu trouves ça lassant.
Je m'en fous si ce texte finit en sang.
Là, je suis en bas, je peux plus descendre. Là, je suis dans le mal et c'est incessant.
Et de janvier à décembre, je resterai l'année dans ma chambre pour essayer de plus voir personne.
Quand je respire ton parfum que je connais par cœur, je me dis que tu reviendras demain et que tout redeviendra parfait comme avant que tu me blesses, comme avant que tu me laisses, comme avant que je passe ma vie à te chercher dans un autre mec qui n'arrive pas à te ressembler, mon cœur en miettes, qui pourra m'assembler.
Pourquoi je me casse la tête? Pourquoi je nique ma santé?
Mais dis-moi qui a pour me sauver. Si je suis à la gare, c'est pour pleurer.
Personne peut me raisonner, donc c'est pas la peine de sonner. Mais toi, t'es plus là.
Maintenant, t'es plus là.
Même moi, j'ai plus l'âge. Pour jouer, j'ai plus l'âge.
Pour souffrir, j'ai plus l'âme assez solide pour courir après toi et tes folies.
Nederlandse vertaling
Ik loop langs de kust, weet je, waar we elkaar ontmoetten, waar we een steentje pakten en dat in zee gooiden en de afketsingen telden.
We waren aan het kibbelen over wie van ons had gewonnen.
Nu ik hier alleen ben, wil ik niet meer spelen.
Ik ga naar het station, weet je, waar we elkaar ontmoetten.
Je kwam naar me toe na maanden elkaar gemist te hebben.
Je stuurde me bloemen om me aan je te laten denken alsof dat de enige reden was om je leven in mijn gedachten te houden. Maar je bent er niet meer.
Nu ben je er niet meer. Zelfs ik ben ouder. Om te spelen, ben ik niet oud genoeg.
Om te lijden, heb ik niet langer de ziel die sterk genoeg is om achter jou en je dwaasheden aan te rennen.
Als ik je parfum inadem dat ik uit mijn hoofd ken, zeg ik tegen mezelf dat je morgen terugkomt en dat alles weer perfect zal worden, zoals voordat je me pijn deed, zoals voordat je me verliet, zoals voordat ik mijn hele leven naar je zocht in een andere man die niet kan zijn zoals jij, mijn hart in stukken, die me weer bij elkaar kan brengen. Waarom maak ik me druk? Waarom verpest ik mijn gezondheid?
Maar vertel me wat er is om mij te redden. Als ik op het station ben, is het om te huilen.
Niemand kan met mij redeneren, dus het heeft geen zin om je waardeloze advies te laten horen.
Maar natuurlijk weet ik dat ik er niet meer aan moet denken, maar het is zo moeilijk om dat te doen, omdat alles me aan hem doet denken en ik vind het leuk, ik denk dat het het ergste is. Daarom loop ik door de stad om deze herinneringen te herinneren.
Maar mijn hoofd herinnert me er alleen aan dat mijn hart hem nooit kan vergeten.
Dus als het nutteloos is, waarom zou ik dan doorgaan?
Laat mij zingen wat ik wil horen. En jammer als mijn ouders het niet leuk vinden.
Maar je bent er niet meer. Nu ben je er niet meer. Zelfs ik ben ouder.
Om te spelen, ben ik niet oud genoeg.
Om te lijden, heb ik niet langer de ziel die sterk genoeg is om achter jou en je dwaasheden aan te rennen.
Jammer als je het saai vindt.
Het maakt mij niet uit of deze tekst in bloed eindigt.
Daar sta ik onderaan, ik kan niet meer naar beneden. Daar zit ik in de problemen en het is onophoudelijk.
En van januari tot december blijf ik het hele jaar op mijn kamer om te proberen niemand te zien.
Als ik je parfum inadem dat ik uit mijn hoofd ken, zeg ik tegen mezelf dat je morgen terugkomt en dat alles weer perfect zal worden, zoals voordat je me pijn deed, zoals voordat je me verliet, zoals voordat ik mijn hele leven naar je zocht in een andere man die niet kan zijn zoals jij, mijn hart in stukken, die me weer bij elkaar kan brengen.
Waarom maak ik me druk? Waarom verpest ik mijn gezondheid?
Maar zeg mij wie mij moet redden. Als ik op het station ben, is het om te huilen.
Niemand kan met mij redeneren, dus het heeft geen zin om aan de bel te trekken. Maar je bent er niet meer.
Nu ben je er niet meer.
Zelfs ik ben ouder. Om te spelen, ben ik niet oud genoeg.
Om te lijden, heb ik niet langer de ziel die sterk genoeg is om achter jou en je dwaasheden aan te rennen.