Meer nummers van Фир
Meer nummers van Tof
Beschrijving
Producent: Фир
Producent: Tof
Songtekst en vertaling
Origineel
Розбуди мене, якщо ти прийдеш. Розкажи, чому рани не змив дощ.
Здається, я все вигадав, вигадав те, серед ліхтарів та покинутих площ.
Розбуди мене, якщо ти прийдеш. Міночи у темряві суге ніч. І наче вже ніколи не знатимем меж.
Відправлятиме човних з паперових узбіч.
Відпусти мене, прошу, не муч. Ті сни, в які приходиш ти, наче свідомі.
Я розбиваюсь там, стрибаючи з похилих круч, рятуючись від спогадів про тебе та балу фантомів. Нові пісні я не знайшов у копані чорнилах.
Старі усі майже про тебе, тоді мабуть стратив. Ми розійшлись посеред бурі на різних вітрилах.
Я зрозумів, що врятувати громади цікаво. Як ти там зараз? Чи в тебе вийшло забути?
Хтось під ліні ловить запис, щойно відчув твої губи.
А уяви ми б не здалися, як могло усе статися. Про минулі роки мені більше так не закохатися.
Загубити серед пилу своє щастя.
Скоріше я тебе завжди сумуватиму. Я вийшов, я тримаю тебе міцно за зап'ястя.
Тоді злякався, ти зараз теж не стрибати могла б. Розбуди мене, якщо ти прийдеш. Розкажи, чому рани не змив дощ.
Здається, я все вигадав, вигадав те, серед ліхтарів та покинутих площ.
Розбуди мене, якщо ти прийдеш. Міночи у темряві суге ніч. І наче вже ніколи не знатимем меж.
Відправлятиме човних з паперових узбіч.
Неодноразово я сам вірив собі. Все буде, як колись, вітер остане назавжди.
Я набирав твій номер, а дев'ять один один. Ті самі шалені спогади, ніби та кератин.
Між нами сотні слів недосказаних. Один одному нічим не зобов'язані.
Нам здавалося, життя наші пов'язані. Та, на жаль, вони однаково поламані.
Я буду відвертим, я не пам'ятаю, де, коли і сам я наші почуття згасаю. Та я стану іншим, тому для усіх навколо ні.
Наразі абонент мій знову відсутній знову. Ті самі думки, наче закритий простір.
Наші почуття, як холодна осінь. Можливо, навпаки, ти і є мій всесвіт.
Я тебе втрачаю, але не зовсім.
Розбуди мене, якщо ти прийдеш. Розкажи, чому рани не змив дощ.
Здається, я все вигадав, вигадав те, серед ліхтарів та покинутих площ.
Розбуди мене, якщо ти прийдеш. Міночи у темряві суге ніч. І наче вже ніколи не знатимем меж.
Відправлятиме човних з паперових узбіч.
Nederlandse vertaling
Maak me wakker als je komt. Vertel me waarom de regen de wond niet wegspoelde.
Het lijkt erop dat ik alles heb uitgevonden, dat heb uitgevonden, tussen de lantaarns en verlaten pleinen.
Maak me wakker als je komt. De nacht is donker en koud. En alsof we de grenzen nooit zullen kennen.
Stuurt watersporters van papierbanken.
Laat me alsjeblieft gaan, martel me niet. Die dromen waarin je komt, alsof je bewust bent.
Ik stort daar neer, spring van steile kliffen en ontsnap aan herinneringen aan jou en de Phantom Ball. Ik heb geen nieuwe liedjes gevonden in de opgegraven inkt.
De oude man draait bijna helemaal om jou, dan moet hij geëxecuteerd zijn. We gingen midden in de storm met verschillende zeilen uit elkaar.
Ik besefte dat het redden van gemeenschappen interessant is. Hoe ben je daar nu? Is het je gelukt om het te vergeten?
Iemand is lui een opname aan het opnemen zodra hij of zij je lippen voelt.
En we zouden onze verbeelding over hoe alles had kunnen gebeuren niet hebben opgegeven. Ik word niet meer zo verliefd op de afgelopen jaren.
Verlies je geluk in het stof.
Integendeel, ik zal je altijd missen. Ik ben weg, ik houd je pols stevig vast.
Toen werd ik bang, jij kon nu ook niet springen. Maak me wakker als je komt. Vertel me waarom de regen de wond niet wegspoelde.
Het lijkt erop dat ik alles heb uitgevonden, dat heb uitgevonden, tussen de lantaarns en verlaten pleinen.
Maak me wakker als je komt. De nacht is donker en koud. En alsof we de grenzen nooit zullen kennen.
Stuurt watersporters van papierbanken.
Vaak geloofde ik in mezelf. Alles zal zijn zoals voorheen, de wind zal voor altijd blijven.
Ik was je nummer aan het draaien, en het was negen één één. Dezelfde gekke herinneringen, zoals die keratine.
Er zijn honderden onuitgesproken woorden tussen ons. Ze zijn elkaar niets verschuldigd.
Het leek ons dat onze levens met elkaar verbonden waren. Maar helaas zijn ze even kapot.
Ik zal eerlijk zijn, ik weet niet meer waar en wanneer onze gevoelens vervagen. Maar ik zal anders worden, dus niet voor iedereen in de buurt.
Momenteel ontbreekt mijn abonnee opnieuw. Dezelfde gedachten, als een afgesloten ruimte.
Onze gevoelens zijn als een koude herfst. Misschien ben jij integendeel mijn universum.
Ik verlies je, maar niet helemaal.
Maak me wakker als je komt. Vertel me waarom de regen de wond niet wegspoelde.
Het lijkt erop dat ik alles heb uitgevonden, dat heb uitgevonden, tussen de lantaarns en verlaten pleinen.
Maak me wakker als je komt. De nacht is donker en koud. En alsof we de grenzen nooit zullen kennen.
Stuurt watersporters van papierbanken.