Meer nummers van Stanisław Soyka
Meer nummers van Janusz Iwanski yanina
Beschrijving
Tweede zang: Janusz Iwanski "yanina"
Digitale remasteringmaster: Grzegorz Piwkowski
Producent: Dieter Meier
Ingenieur: Grzegorz Piwkowski
Saxofoon: Mateusz Pospieszalski
Ingenieur: Paul Griffith
Percussie: Piotrek Jackson Wolski
Componist: C.K Norwid
Componist: Czeslaw Niemen
Songtekst en vertaling
Origineel
Kto mi powiada, że moja ojczyzna pola, zieloność, okopy, chaty i kwiaty, i sioła, niech wyzna, że to jej stopy.
Dziecka nikt z ramion matki nie odbiera.
Pacholę do kolan jej sięga.
Syn piersi do ruszu i ramię podpiera.
To praw mych księga.
Ojczyzna moja jest stąd. Wstawa czołem.
Ja ciałem zają fratu, a duchem sponad chaosu się wziąłem.
Czymż płacę światu?
Naród mnie żaden nie zbawił ni stworzył.
Wieczność pamiętam przed wiekiem klucz Dawidowy ustami otworzył.
Że mnie nazwał człekiem.
Ojczyzny mojej stopy okrwawione włosami otrzeć na piasku padam, lecz znam jej twarz i koronę.
Słońca.
Słońc blasku.
Dziadowie moi nie znali. Też inne
Janukiej ręką tykałem sandału, żem nie nieraz na nich minny ucałowałem.
Niechże nie uczą mnie, gdzie ma ojczyzna.
Bo pola, sioła, okopy, krew i ciało.
I ta jego blizna.
To ślad lub stopy.
Nederlandse vertaling
Degene die mij vertelt dat mijn vaderland bestaat uit velden, groen, loopgraven, huisjes en bloemen, en een dorp, laat hem bekennen dat dit zijn voeten zijn.
Niemand neemt het kind uit de armen van zijn moeder.
De kruk reikt tot haar knieën.
De zoon beweegt zijn borsten en ondersteunt zijn arm.
Dit is mijn wetboek.
Mijn vaderland komt hier vandaan. Hij staat op met zijn voorhoofd.
Ik nam het lichaam van Fratu over en kwam geestelijk uit de chaos tevoorschijn.
Hoe betaal ik de wereld?
Geen enkele natie heeft mij gered of geschapen.
Ik herinner me een eeuwigheid geleden, een eeuw geleden, dat David de sleutel met zijn mond opende.
Dat hij mij een man noemde.
Ik veeg mijn met bloed besmeurde vaderland af aan het zand, ik val, maar ik ken zijn gezicht en kroon.
Zon.
De gloed van de zon.
Mijn grootouders wisten het niet. Ook anders
Ik raakte Januka's sandalen met mijn hand aan en kuste ze meer dan eens.
Laat ze mij niet leren waar mijn vaderland is.
Omdat velden, dorpen, loopgraven, bloed en vlees.
En zijn litteken.
Het is een voetafdruk of voetafdruk.