Meer nummers van Stanisław Soyka
Beschrijving
Basgitaar: Leszek Biolik
Menger: Slawek Kulpowicz
Menger: Jozef B. Nowakowski
Basgitaar: Loco Richter
Trompet: Antoni Gralak
Ingenieur, Meester: Jozef B. Nowakowski
Mengingenieur: Jozef B. Nowakowski
Percussie: Kuba Sojka
Bas: Leszek Biolik
Bas: Loco Richter
Klarinet, saxofoon: Mateusz Pospieszalski
Gitaar: Przemek Greger
Ingenieur, Meester: Slawek Kulpowicz
Mengingenieur: Slawek Kulpowicz
Gitaar, keyboards, zang: Stanislaw Soyka
Muziek: Zbigniew Brysiak
Klarinet: Zbigniew Jaremko
Arrangeur: Slawek Kulpowicz
Arrangeur: Stanislaw Soyka
Songtekst en vertaling
Origineel
Człowiek codziennie wychodzi na pustynię i nie zna granic tej pustyni.
I codziennie kuszony jest człowiek i nie zna granic tej pokusy.
I codziennie walczy ze złem i nie zna granic tego -zła.
-Uderzam w struny harf, lecz wszystkie melodie brzmią fałszywie.
W pływających ogrodach ludzie od wieków uśmiercając stare zło, tworzą nowe.
Boli mnie, że ginę w radość ziemian.
Wszyscy żyjemy obok siebie jak ogień i woda, płoniąc i sycząc.
Pomieszały się nasze mowy, a nasze ręce wzywające pomocy są niezrozumiałe jak kabalistyczne znaki.
Ten wieczór jest jądrem pustyni, stolicą drapieżnych zwierząt i zaczajonych do skoku tygrzych aniołów.
Od jednych pragnę uciec, do drugich pragnę dążyć, ale nie umiem zdobyć się ani na -rezygnację, ani na decyzję.
-Niech trwa ten wieczór pustynny.
Chcę być sam z moim zwątpieniem i demonami.
Nederlandse vertaling
De mens trekt elke dag de woestijn in en kent geen grenzen van deze woestijn.
En elke dag wordt de mens verleid en kent geen grenzen aan deze verleiding.
En hij bestrijdt het kwaad elke dag en kent geen grenzen aan dit kwaad.
-Ik sla op de snaren van de harp, maar alle melodieën klinken vals.
In drijvende tuinen doden mensen al eeuwenlang het oude kwaad en creëren ze nieuwe.
Het doet mij pijn dat ik verdwaald ben in de vreugde van de landeigenaren.
We leven allemaal naast elkaar als vuur en water, brandend en sissend.
Onze toespraken zijn verward en onze handen die om hulp roepen zijn net zo onbegrijpelijk als kabbalistische tekens.
Deze avond is het hart van de woestijn, de hoofdstad van roofzuchtige dieren en tijgerengelen die wachten om toe te slaan.
Ik wil voor sommigen wegrennen, ik wil anderen achtervolgen, maar ik kan mezelf er niet toe brengen om op te geven of een beslissing te nemen.
-Laat deze woestijnavond maar duren.
Ik wil alleen zijn met mijn twijfels en demonen.