Meer nummers van Lana Del Rey
Beschrijving
Componist Tekstschrijver, zanger, producer: Lana Del Rey
Producent, componist en tekstschrijver: Jack Antonoff
Ingenieur, mengingenieur: Laura Sisk
Mastering-ingenieur: Chris Gehringer
Songtekst en vertaling
Origineel
I was reading some Aarons and I got to thinking that I thought maybe I'd get less stressed if I was tested less like all of these debutantes smiling for miles in pink dresses and high heels and white yachts.
But I'm not.
Baby, I'm not.
No, I'm not.
That I'm not.
I've been tearing around in my fucking nightgown twenty-four seven,
Sylvia Plath.
Writing in blood on my walls 'cause the ink in my pen don't work in my notepad.
Don't ask if I'm happy, you know that I'm not.
But at best I can say I'm not sad.
'Cause hope is a dangerous thing for a woman like me to have.
Hope is a dangerous thing for a woman like me to have.
I had fifteen-year dances, church basement romances.
Yeah, I've got. . .
Spilling my guts with the Bowery Bums is the only love I've ever known.
Except for the stage which I also call home when I'm not serving up God in a burnt coffee pot for the triad.
Hello, it's the most famous woman you know on the iPad.
Calling from beyond the grave, I just wanna say, "Hi,
Dad.
" I've been tearing up town in my fucking white gown like a goddamn sociopath.
Shaking my ass is the only thing that's got this black narcissist off my back.
She couldn't care less and I never cared more, so there's no more to say about that.
Except hope is a dangerous thing for a woman like me to have.
Hope is a dangerous thing for a woman with my past.
There's a new revolution, a loud evolution that I saw.
Born of confusion and quiet collusion, of which mostly I've known.
A modern-day woman with a weak constitution 'cause I've got monsters still under my bed that I could never fight off.
A gatekeeper carelessly dropping the keys on my nights off.
I've been tearing around in my fucking nightgown twenty-four seven, Sylvia Plath.
Writing in blood on your walls 'cause the ink in my pen don't look good in my pad. They write that I'm happy, they know that I'm not.
But at best you can see I'm not sad.
But hope is a dangerous thing for a woman like me to have.
Hope is a dangerous thing for a woman like me to have.
Hope is a dangerous thing for a woman like me to have.
But I have it. Yeah, I have it.
Yeah, I have it.
I have.
Nederlandse vertaling
Ik was een paar Aarons aan het lezen en ik begon te denken dat ik dacht dat ik misschien minder gestrest zou raken als ik minder op de proef zou worden gesteld, zoals al deze debutanten die kilometers lang glimlachen in roze jurken en hoge hakken en witte jachten.
Maar dat ben ik niet.
Schatje, dat ben ik niet.
Nee, dat ben ik niet.
Dat ben ik niet.
Ik heb vierentwintig zevenentwintig rondgescheurd in mijn verdomde nachtjapon,
Sylvia Plath.
Schrijven met bloed op mijn muren, omdat de inkt in mijn pen niet werkt in mijn notitieblok.
Vraag niet of ik gelukkig ben, je weet dat ik dat niet ben.
Maar in het beste geval kan ik zeggen dat ik niet verdrietig ben.
Want hoop is gevaarlijk voor een vrouw als ik.
Hoop is gevaarlijk voor een vrouw als ik.
Ik had vijftienjarige dansen, kerkelijke kelderromances.
Ja, dat heb ik. . .
Mijn lef vermorzelen met de Bowery Bums is de enige liefde die ik ooit heb gekend.
Behalve het podium dat ik ook wel mijn thuis noem als ik God niet in een verbrande koffiepot aan het opdienen ben voor de drieklas.
Hallo, dit is de beroemdste vrouw die je kent op de iPad.
Bellend van achter het graf, wil ik alleen maar zeggen: "Hallo,
Papa.
"Ik heb de stad verscheurd in mijn verdomde witte jurk, als een verdomde sociopaat.
Mijn kont schudden is het enige dat deze zwarte narcist van mijn rug houdt.
Het kon haar niets schelen en ik heb er nooit meer om gegeven, dus daar valt niets meer over te zeggen.
Alleen is hoop gevaarlijk voor een vrouw als ik.
Hoop is gevaarlijk voor een vrouw met mijn verleden.
Er is een nieuwe revolutie, een luide evolutie die ik zag.
Geboren uit verwarring en stille samenzwering, waarvan ik het meeste heb geweten.
Een moderne vrouw met een zwak gestel, want ik heb nog steeds monsters onder mijn bed waar ik nooit tegen kan vechten.
Een poortwachter die achteloos de sleutels laat vallen tijdens mijn vrije avonden.
Ik heb vierentwintig uur in mijn verdomde nachtjapon rondgescheurd, Sylvia Plath.
Schrijven met bloed op je muren, omdat de inkt in mijn pen er niet goed uitziet in mijn blocnote. Ze schrijven dat ik gelukkig ben, ze weten dat ik dat niet ben.
Maar in het beste geval kun je zien dat ik niet verdrietig ben.
Maar hoop is gevaarlijk voor een vrouw als ik.
Hoop is gevaarlijk voor een vrouw als ik.
Hoop is gevaarlijk voor een vrouw als ik.
Maar ik heb het. Ja, ik heb het.
Ja, ik heb het.
Ik heb.