Meer nummers van Random
Beschrijving
Producent: EnimraK
Songtekst en vertaling
Origineel
Ascolto sempre e quindi non mi senti. Alle parole ho preferito i gesti.
Per ogni volta che mi hai fatto a pezzi, li ho ritrovati, ho fatto dei castelli.
Noi siamo il frutto delle nostre scelte, praticamente ciò che avevo in mente.
Hai già capito senza dire niente, no.
Oh, perché mi dici ti amo se poi non è sincero?
Lo so sbagliare è umano e io l'ho fatto troppe volte.
Poi stringimi forte se precipitiamo, ma ci farà bene, lo immaginiamo.
Porterà via tutto come un uragano.
Se non mi senti è perché siamo distanti, come tutti gli istanti passati addosso alle maschere.
Togli i pesi e le ansie, tutto il mondo ci guarda. Stanotte lasciamo gli anni, quelli da recuperare.
Non ho più tempo per storie, ho avuto il nemico in casa e mi abbassava l'umore.
Solo l'idea di non farcela, in fondo quando si muore all'ego tutto si calma.
Conosco bene l'amore, se non lo stringi ti lascia.
Oh, perché mi dici ti amo se poi non è sincero?
Lo so sbagliare è umano e io l'ho fatto troppe volte.
Poi stringimi forte se precipitiamo, ma ci farà bene, lo immaginiamo.
Porterà via tutto come un uragano.
Perché mi dici. . . Se poi non è se. . .
Lo so sbagliare è umano e io l'ho fatto troppe volte.
Come un uragano.
Nederlandse vertaling
Ik luister altijd, zodat je mij niet hoort. Ik gaf de voorkeur aan gebaren boven woorden.
Want elke keer dat je mij aan stukken scheurde, vond ik ze weer, ik maakte kastelen.
Wij zijn de vrucht van onze keuzes, praktisch wat ik in gedachten had.
Je begreep het al zonder iets te zeggen, nee.
Oh, waarom zeg je me dat ik van je hou als het niet oprecht is?
Ik weet dat fouten maken menselijk is en ik heb het te vaak gedaan.
Houd me dan stevig vast als we vallen, maar het zal ons goed doen, denken we.
Het zal alles wegnemen als een orkaan.
Als je me niet hoort, komt dat omdat we afstandelijk zijn, zoals alle momenten waarop we maskers droegen.
Verwijder de lasten en zorgen, de hele wereld kijkt naar ons. Vanavond verlaten we de jaren, de jaren die moeten worden hersteld.
Ik heb geen tijd meer voor verhalen, ik had de vijand in huis en het verslechterde mijn humeur.
Alleen al het idee om het niet te redden, als je sterft aan het ego wordt alles immers rustiger.
Ik ken liefde heel goed, als je het niet vasthoudt, verlaat het je.
Oh, waarom zeg je me dat ik van je hou als het niet oprecht is?
Ik weet dat fouten maken menselijk is en ik heb het te vaak gedaan.
Houd me dan stevig vast als we vallen, maar het zal ons goed doen, denken we.
Het zal alles wegnemen als een orkaan.
Waarom vertel je mij dat? . . Als, dan is het niet als. . .
Ik weet dat fouten maken menselijk is en ik heb het te vaak gedaan.
Als een orkaan.