Beschrijving
Componist: Yamato Kasai
Tekstschrijver: Cassie Wei
Componist: Cassie Wei
Songtekst en vertaling
Origineel
I saw your eyes.
Wish I was there to give you the embrace that you deserve.
I saw a light, a shiny tear. The end, you see.
Does it bring you to peace?
If only you can see your history's remaining me.
A signal sprouting, a signal blooming, a signal blooming.
I walk through the past, fingertips pollinating.
The flowers spreading, the flowers singing, the flowers watching.
Someday, I hope to see you here. From far away, countless light years.
No need to hurry, my dear.
And if you're lost in disbelief, I'll sit beside you quietly.
I'll hold your hands, squeeze them tightly, and let your tears then pain wash you.
By the time you are calm, I am nowhere to be found, as if I was never around.
And if you're screaming silently, I'll kiss away the uncertain tear.
I'll rock you gently in my arms until you're asleep.
In your dreams, I disappeared, a ripple of flowers and leaves.
Then, I saw a world, conflicting views, friction between bonds.
I saw a heart, once living, corpse, a rotting trunk, a float of leaves.
Tiny wave lengths.
A ripple crying, a ripple smiling, a ripple longing. Someday, I hope to see you here.
From far away, countless light years. As long as you truly desire.
Goodbye, goodbye. Please don't miss me.
You'll be all right. Do not worry.
Sometimes I'm nowhere. Sometimes I'm everywhere.
Not too far, nor too near.
And if you look down to your feet, I'm waving at you secretly.
A shadow of you, a shadow of me, walking sideways and steadily.
By the time you are strong, I am nowhere to be found, as if I was never around.
And if your world is only beige, I'll add each version of you the same.
Hoping one day your life can be perfectly Montana.
Even in a million years, my ripples flow wherever you go.
Nederlandse vertaling
Ik zag je ogen.
Ik wou dat ik er was om je de omhelzing te geven die je verdient.
Ik zag een lichte, glanzende traan. Het einde, zie je.
Brengt het je tot vrede?
Als je maar kunt zien dat jouw geschiedenis mij blijft.
Een signaal ontspruit, een signaal bloeit, een signaal bloeit.
Ik loop door het verleden, terwijl mijn vingertoppen bestuiven.
De bloemen spreiden zich uit, de bloemen zingen, de bloemen kijken toe.
Ooit hoop ik je hier te zien. Van ver weg, ontelbare lichtjaren.
Je hoeft je niet te haasten, mijn liefste.
En als je verdwaald bent in ongeloof, zal ik rustig naast je zitten.
Ik zal je handen vasthouden, ze stevig samenknijpen, en je tranen en pijn laten wassen.
Tegen de tijd dat jij kalm bent, ben ik nergens meer te vinden, alsof ik er nooit ben geweest.
En als je zachtjes schreeuwt, kus ik de onzekere traan weg.
Ik wieg je zachtjes in mijn armen tot je slaapt.
In je dromen verdween ik, een rimpeling van bloemen en bladeren.
Toen zag ik een wereld, tegenstrijdige opvattingen, wrijving tussen banden.
Ik zag een hart, ooit levend, lijk, een rottende stam, een dobber van bladeren.
Kleine golflengten.
Een rimpel die huilt, een rimpel die glimlacht, een rimpel die verlangt. Ooit hoop ik je hier te zien.
Van ver weg, ontelbare lichtjaren. Zolang je het echt verlangt.
Tot ziens, tot ziens. Mis mij alsjeblieft niet.
Het komt goed met je. Maak je geen zorgen.
Soms ben ik nergens. Soms ben ik overal.
Niet te ver en niet te dichtbij.
En als je naar je voeten kijkt, zwaai ik stiekem naar je.
Een schaduw van jou, een schaduw van mij, zijwaarts en gestaag lopend.
Tegen de tijd dat jij sterk bent, ben ik nergens meer te vinden, alsof ik er nooit ben geweest.
En als jouw wereld alleen maar beige is, voeg ik elke versie van jou hetzelfde toe.
Ik hoop dat je leven op een dag perfect Montana kan zijn.
Zelfs over een miljoen jaar stromen mijn rimpelingen waar je ook gaat.