Beschrijving
Producent: MOB Amusement
Componist: Guney Karakaya
Tekstschrijver: Guney Karakaya
Arrangeur: Tarantino
Songtekst en vertaling
Origineel
Dostlarım mühendis değil hepsi serseriler. Aynen öyle gördüğün gibi ben gibiler.
Hepsi benim için çok fazla kavgaya girdiler. Düştüm öyle kaldım kaldırmayı bildiler.
Daha ilkokulda baş edemem dedi öğretmenim. Kırdılar heveslerimi derdi bahsetmedim.
Tamam belki adam olamadım gözünüzde ama sana bir kez olsun laf söyletmedim.
Seni yaşatamadım bakıp da iç çektiğin villalarda.
Soruma cevap vermiyor ki inan aynalar da. Elbet karşılarım bir sabah güneşi kahkahayla.
Hayat denen kumarda şeytan gençliğimi harcamakta. Gündüzleremi beni gecelere sorma.
Gitme bir yere sakın ben ayrılamam dostça. Kim ne derse desin boş ver çizgini hiç bozma.
Cennetten bir çiçek kopar benim için kokla.
Pardon anne dayanamadım yine gözyaşım aktı.
Beni herkes bıraktı sen gibi gitti.
Kaldım bir başıma. Mezarının yanı başına geldim oturdum. Çok fazla yoruldum.
Sen gibi bittim.
Sana hatırlatıyordum anne al şu ilacını iç diye.
Şimdi bana hatırlatan yok al şu ilaçlarını iç diye.
Batıyorum en dibe, sürükleniyorum koca hiçliğe.
Ne yapayım hayat böyle yaptı, vuruyorum yine *** diye.
Giremiyorum evinin salonuna, bırakmıyor anılar.
Ayıramadım gözümü sen uyurken kefeninle.
Bir türlü baş edemedim benlik değil ayrılıklar.
Kaldırıyorum şişemi bu gece yine senin şerefine.
Pardon anne dayanamadım yine gözyaşım aktı.
Beni herkes bıraktı sen gibi gitti.
Kaldım bir başıma. Mezarının yanı başına geldim oturdum. Çok fazla yoruldum.
Sen gibi bittim.
Pardon anne dayanamadım yine gözyaşım aktı. Beni herkes bıraktı sen gibi gitti.
Kaldım bir başıma. Mezarının yanı başına geldim oturdum.
Çok fazla yoruldum. Sen gibi bittim.
Nederlandse vertaling
Mijn vrienden zijn geen ingenieurs, het zijn allemaal punkers. Zoals je kunt zien, zijn ze net als ik.
Ze hadden allemaal te veel ruzie om mij. Ik viel en bleef zo, maar ze wisten hoe ze me moesten oppakken.
Mijn leraar zei dat ik het zelfs op de basisschool niet aankon. Ze braken mijn enthousiasme, ik heb er niets over gezegd.
Oké, misschien was ik geen man in jouw ogen, maar ik heb je nooit iets laten zeggen.
Ik kon je niet in leven houden in de villa's waar je naar keek en zuchtte.
Het beantwoordt mijn vraag niet, geloof me, spiegels ook niet. Natuurlijk zal ik op een ochtend de zon lachend begroeten.
De duivel verspilt mijn jeugd in de gok die leven heet. Vraag niet naar mij, overdag of 's nachts.
Ga nergens heen, ik kan niet weggaan, vriend. Wat iemand ook zegt, breek nooit je lijn.
Pluk een bloem uit de hemel en ruik eraan voor mij.
Sorry mama, ik kon er niet tegen, mijn tranen stroomden weer.
Iedereen verliet mij en ging zoals jij.
Ik werd alleen gelaten. Ik kwam en ging naast zijn graf zitten. Ik ben zo moe.
Ik ben klaar, net als jij.
Ik herinnerde je eraan, moeder, dat je je medicijn moest innemen.
Nu herinnert niemand mij eraan uw medicijn in te nemen.
Ik zink naar de bodem, ik word meegesleurd in het niets.
Wat kan ik doen? Het leven heeft mij zo gemaakt, ik ga er weer tegenaan.
Ik kan de woonkamer van zijn huis niet betreden, de herinneringen verlaten mij niet.
Ik kon mijn ogen niet van je lijkwade afhouden terwijl je sliep.
Ik kon er niet mee omgaan, het lag niet aan mij, maar aan de scheidingen.
Vanavond hef ik mijn fles opnieuw ter ere van u.
Sorry mama, ik kon er niet tegen, mijn tranen stroomden weer.
Iedereen verliet mij en ging zoals jij.
Ik werd alleen gelaten. Ik kwam en ging naast zijn graf zitten. Ik ben zo moe.
Ik ben klaar, net als jij.
Sorry mama, ik kon er niet tegen, mijn tranen stroomden weer. Iedereen verliet mij en ging zoals jij.
Ik werd alleen gelaten. Ik kwam en ging naast zijn graf zitten.
Ik ben zo moe. Ik ben klaar, net als jij.