Meer nummers van Max Korzh
Beschrijving
Componist: Корж Максим Анатольевич
Componist: Козин Владимир Станиславович
Tekstschrijver: Корж Максим Анатольевич
Songtekst en vertaling
Origineel
Утро босиком по мокрым улицам.
На таких, как мы, падают балконы. Останови дождь, поцелуемся.
Не хватает сна, возместим любовью. Нет планов на будущее и денег ноль.
Ты хотела посерьезней, но я не такой. И что тебе там было уготовано судьбой?
-Не знаю. -Ты уже идешь со мной.
На весь дом захлопнули двери лифта, снова темно.
В твоем зассаном подъезде в окнах завал. Смотри, как рассветает быстро.
Ну так чего мы до сих пор с тобой в одежде? И откуда нам дело до сорванных снов?
Где там и что, куда мораль и законы?
Целовались так, что с соседних домов падали -балконы. -Падали?
Падали балконы.
Рано нам с тобой, двум доверчивым, в этот взрослый мир скучных разговоров, где, когда и что на наши плечи выпадет, узнать нам еще не скоро.
Ведь сегодня пятница, и это значит, что снова догоняем мы последнее метро и уже обратно с пустой головой возвращаемся домой.
На весь дом захлопнули двери лифта, снова темно.
В твоем зассаном подъезде в окнах завал. Смотри, как рассветает быстро.
Ну так чего мы до сих пор с тобой в одежде? И откуда нам дело до сорванных снов?
Где там и что, куда мораль и законы?
Целовались так, что с соседних домов падали балконы, падали балконы.
Падали балконы. Падали балконы.
Падали балконы.
Люди высоки в отражениях витрин, на своих авто, в собственных квартирах.
Раз они смогли, значит я смогу вылезть навсегда с этой паутины. Нет, не надеюсь и не буду ждать вслепую.
Ведь наши проблемы здесь никого не волнуют.
Но цветами двери точно завалю горой, когда вернусь я за тобой.
На весь дом захлопнули двери лифта, снова темно.
В твоем зассаном подъезде кто-то сказал, что годы пролетают быстро. Ну так чего мы до сих пор с тобой в одежде?
И откуда нам дело до сорванных снов?
Где там и что, куда мораль и законы? Целовались так, что с соседних домов падали балконы.
-Падали?
-И на весь дом захлопнули двери лифта, снова темно. В твоем зассаном подъезде в окнах завал.
Смотри, как рассветает быстро.
Ну так чего мы до сих пор с тобой в одежде?
И откуда нам дело до сорванных снов? Где там и что, куда мораль и законы?
Целовались так, что с соседних домов падали балконы, падали балконы.
Nederlandse vertaling
Ochtend op blote voeten door natte straten.
Balkons vallen op mensen zoals wij. Stop de regen, laten we kussen.
Wat we aan slaap tekortkomen, zullen we met liefde compenseren. Geen plannen voor de toekomst en nul geld.
Je wilde serieuzer zijn, maar zo ben ik niet. En wat had het lot daar voor jou in petto?
- Ik weet het niet. -Je gaat al met mij mee.
De liftdeuren sloegen door het hele huis dicht en het werd weer donker.
Er zitten verstoppingen in de ramen van je slechte ingang. Kijk hoe snel het aanbreekt.
Waarom dragen we nog steeds kleding? En waarom geven we om verijdelde dromen?
Waar is het en wat is het, waar zijn moraliteit en wetten?
Ze kusten zo hard dat balkons van naburige huizen naar beneden vielen. -Zijn ze gevallen?
Balkons vielen.
Het is te vroeg voor jou en mij, twee goedgelovigen, om deze volwassen wereld van saaie gesprekken te betreden, waar, wanneer en wat er op onze schouders zal vallen, we zullen er niet snel achter komen.
Vandaag is het immers vrijdag en dat betekent dat we weer de laatste metro inhalen en alweer met lege handen naar huis gaan.
De liftdeuren sloegen door het hele huis dicht en het werd weer donker.
Er zitten verstoppingen in de ramen van je slechte ingang. Kijk hoe snel het aanbreekt.
Waarom dragen we nog steeds kleding? En waarom geven we om verijdelde dromen?
Waar is het en wat is het, waar zijn moraliteit en wetten?
Ze kusten zo veel dat balkons van naburige huizen vielen, balkons vielen.
Balkons vielen. Balkons vielen.
Balkons vielen.
Mensen zitten hoog in de weerspiegeling van winkeletalages, in hun auto, in hun eigen appartement.
Omdat ze dit konden doen, betekent dit dat ik voor altijd uit dit web kan komen. Nee, ik hoop niet en ik wacht niet blindelings.
Niemand hier geeft tenslotte om onze problemen.
Maar ik zal de deur zeker vullen met een berg bloemen als ik terugkom voor je.
De liftdeuren sloegen door het hele huis dicht en het werd weer donker.
In je stomme entree zei iemand dat de jaren snel voorbij vliegen. Waarom dragen we nog steeds kleding?
En waarom geven we om verijdelde dromen?
Waar is het en wat is het, waar zijn moraliteit en wetten? Ze kusten zo hard dat balkons van naburige huizen naar beneden vielen.
-Zijn ze gevallen?
-En de liftdeuren sloegen tegen het hele huis dicht, het was weer donker. Er zitten verstoppingen in de ramen van je slechte ingang.
Kijk hoe snel het aanbreekt.
Waarom dragen we nog steeds kleding?
En waarom geven we om verijdelde dromen? Waar is het en wat is het, waar zijn moraliteit en wetten?
Ze kusten zo veel dat balkons van naburige huizen vielen, balkons vielen.