Meer nummers van SaintPaul
Beschrijving
Zanger: Saint Paul
Producent: VTR
Componist Tekstschrijver, Componist: Alessio Mariani
Songtekst en vertaling
Origineel
Se mi incollo al tuo lucida labbra poco prima che la luna cada, poco prima di dirmi che è tardi, domani parti e vuoi sentirmi cantare.
Se da qui dovessero esiliarci manderei i miei saluti a casa, l'ultimo respiro da esalare se il mio salario non regge le vacanze, ma io ti chiederei di restare.
Un amore non è restaurabile, non ha bisogno di ragioni valide o di confini che ci distanziano.
Non si fa pigiando un tasto, ma neanche premeditandolo.
È fatto di circostanza o buone speranze da incanalarci.
A volte mi fermo lì, a piedi scalzi sulla riva, poco prima del delirio, poco prima che lei mandi a dire: "L'amore resta amico mio, mizzi, sulla spiaggia dei miei incubi, proprio dove mi assomigli, è proprio lì che non so gestirti".
Ogni volta che mi torni in testa come i mostri per le paranoie, eh, eh, non ti posso dare corda finché regge il gioco, finché non passa la notte.
Ogni volta che mi torni in testa come i mostri per le paranoie, eh, eh, non ti posso dare corda finché regge il gioco, finché non passa la notte.
Più frughi, più si alza la posta. Affoghi al prossimo gin tonic.
Se questo diventasse oro volerei altrove come un vagabondo.
Ho un ricordo di te che corri e le guance rosse lampone.
Onda sbatte sugli scogli, il tuo fiato sul collo, ritardi, colloqui, ma a volte mi fermo lì, a piedi scalzi sulla riva, poco prima del delirio, poco prima che lei mandi a dire: "L'amore resta amico mio, mizzi, sulla spiaggia dei miei incubi, proprio dove mi assomigli, è proprio lì che non so gestirti".
Ogni volta che mi torni in testa come i mostri per le paranoie, eh, eh, non ti posso dare corda finché regge il gioco, finché non passa la notte.
Ogni volta che mi torni in testa come i mostri per le paranoie, eh, eh, non ti posso dare corda finché regge il gioco, finché non passa la notte.
Nederlandse vertaling
Als ik mezelf aan je lipgloss lijm, net voordat de maan valt, net voordat je me vertelt dat het laat is, je morgen vertrekt en je me wilt horen zingen.
Als ze ons hier vandaan zouden verbannen, zou ik de groeten naar huis sturen, de laatste adem die ik zou uitblazen als mijn salaris de vakantie niet kan ondersteunen, maar ik zou je vragen om te blijven.
Een liefde kan niet worden hersteld, er zijn geen geldige redenen of grenzen nodig die ons op afstand houden.
Dat gebeurt niet door op een knop te drukken, maar ook niet door het met voorbedachten rade te doen.
Het is gemaakt van omstandigheden of goede hoop die in ons wordt gekanaliseerd.
Soms stop ik daar, blootsvoets aan de kust, net voor een delirium, net voordat ze bericht stuurt: "Liefde blijft mijn vriendin, mizzi, op het strand van mijn nachtmerries, precies waar je op mij lijkt, dat is precies waar ik je niet aankan".
Elke keer dat je als monsters in mijn hoofd terugkomt vanwege paranoia, eh, eh, kan ik je geen touw geven zolang het spel standhoudt, totdat de nacht voorbijgaat.
Elke keer dat je als monsters in mijn hoofd terugkomt vanwege paranoia, eh, eh, kan ik je geen touw geven zolang het spel standhoudt, totdat de nacht voorbijgaat.
Hoe meer je graaft, hoe hoger de inzet wordt. Je verdrinkt in de volgende gin-tonic.
Als dit goud zou worden, zou ik als een vagebond ergens anders heen vliegen.
Ik heb een herinnering aan jou die rende en frambozenrode wangen.
Golf slaat tegen de rotsen, je adem in mijn nek, vertragingen, gesprekken, maar soms blijf ik daar staan, blootsvoets aan de kust, vlak voor delirium, vlak voordat ze bericht stuurt: "Liefde blijft mijn vriendin, Mizzi, op het strand van mijn nachtmerries, precies waar je op mij lijkt, dat is precies waar ik je niet aankan".
Elke keer dat je als monsters in mijn hoofd terugkomt vanwege paranoia, eh, eh, kan ik je geen touw geven zolang het spel standhoudt, totdat de nacht voorbijgaat.
Elke keer dat je als monsters in mijn hoofd terugkomt vanwege paranoia, eh, eh, kan ik je geen touw geven zolang het spel standhoudt, totdat de nacht voorbijgaat.