Meer nummers van Jasley
Beschrijving
Zanger: Jasley
Producent: Miror B
Producent: Jiz
Tekstschrijver: Jasmina Leila Yaqub Osman
Tekstschrijver: Giuliano Vigani
Tekstschrijver: Paolo Malanchini
Componist: Diego Bolognini
Componist: Giorgio De Lauri
Songtekst en vertaling
Origineel
Ho fatto una promessa a Ilias: non crescerà come siam cresciuti noi.
Non eravamo una famiglia, perché i miei erano diversi dai tuoi.
Vorrebbe stare in una villa, eh, una da ricchi come quella in San Babila, di avvocati per cui pa' lavorava.
E quando tornava a casa raccontava che i loro bimbi avevano una stanza a testa e la colf gli preparava la merenda.
E si vestivano soltanto di alta moda e sul terrazzo c'avevano l'altalena.
Io dividevo il cuscino con mia sorella e lei, stesso assistente sociale, stessa coperta.
E ci bastavano le briciole per cena, un vestito per la scuola, uno per la moschea.
Pensa se domani casa avrà il parquet e tu mi vedrai dal parterre e non ci servirà più niente, niente, niente. Pensa se in sto posto non ci saremo più e chiamerò mamma su
P252 e non ci servirà più niente, niente, niente, niente.
A 16 anni non avevo una maison, metto lo smalto al tavolo di una measure.
Prima di corsa sui vagoni giù in metro e 'sti due euro sono diventati cento.
Sono qui tra amici falsi, con soldi falsi e ci rivedono a undici anni in mezzo ai palazzi, quando tu insegnavi ai piccoli e imparavi dai grandi come non farti beccare, l'arte dell'arrangiarsi.
Io dividevo il cuscino con mia sorella e lei, stesso assistente sociale, stessa coperta.
E ci bastavano le briciole per cena, un vestito per la scuola, uno per la moschea.
Pensa se, ma tu pensa se, pensa se.
Pensa se domani casa avrà il parquet e tu mi vedrai dal parterre e non ci servirà più niente, niente, niente. Pensa se in sto posto non ci saremo più e chiamerò mamma su
P252 e non ci servirà più niente, niente, niente, niente.
Pensa se.
Pensa se. Pensa se.
Pensa se e non ci servirà più niente, niente, niente, niente.
Nederlandse vertaling
Ik heb Ilias beloofd: hij zal niet opgroeien zoals wij zijn opgegroeid.
We waren geen familie, omdat de mijne anders was dan de jouwe.
Hij zou graag in een villa willen verblijven, eh, een rijke villa zoals die in San Babila, eigendom van advocaten voor wie de vader werkte.
En toen hij thuiskwam, zei hij dat hun kinderen elk een kamer hadden en dat de huishoudster een hapje voor hen had klaargemaakt.
En ze kleedden zich alleen maar chic en schommelden op het terras.
Ik deelde het kussen met mijn zus en zij, dezelfde maatschappelijk werkster, dezelfde deken.
En we hadden alleen maar kruimels nodig voor het avondeten, één jurkje voor school, één voor de moskee.
Stel je voor dat het huis morgen parket heeft en je mij vanaf de parterre ziet en we niets meer nodig hebben. Stel je voor dat we hier niet meer zijn en dat ik mama bel
P252 en we hebben niets meer nodig, niets, niets, niets.
Op mijn 16e had ik geen huis, ik legde nagellak op de tafel van een maatje.
Voordat we met de rijtuigen naar de metro raceten, werden deze twee euro honderd.
Ik ben hier tussen nepvrienden, met nepgeld en we zien elkaar op elfjarige leeftijd weer midden in de gebouwen, toen je de kleintjes leerde en van de volwassenen leerde hoe je niet gepakt moet worden, de kunst van het doen wat je moet doen.
Ik deelde het kussen met mijn zus en zij, dezelfde maatschappelijk werkster, dezelfde deken.
En we hadden alleen maar kruimels nodig voor het avondeten, één jurkje voor school, één voor de moskee.
Denk als, maar denk als, denk als.
Stel je voor dat het huis morgen parket heeft en je mij vanaf de parterre ziet en we niets meer nodig hebben. Stel je voor dat we hier niet meer zijn en dat ik mama bel
P252 en we hebben niets meer nodig, niets, niets, niets.
Denk na of.
Denk na of. Denk na of.
Bedenk of we niets meer nodig hebben, niets, niets, niets.