Meer nummers van Seamoon
Beschrijving
Componist Tekstschrijver: Catalina Mendez
Componist Tekstschrijver: Luna Mar Vargas
Studioproducent: ekki
Songtekst en vertaling
Origineel
Aún recuerdo cómo me sentí ese día, rotita en pedazos, de mujer, de niña.
Aún se siente dentro un dolor reciente, como el primer amor que se rompe y miente.
¿Y si le hiciera caso a este miedo que tengo?
Miedo que da, miedo que da amarte. Miedo que da, miedo que da amarme.
Que me gusta vestirme de gris, aunque existan colores.
Calor de tarde de verano en mi guitarra, bajo ese árbol de hojas que bailaban y todo hacía sentido, y yo que te pensaba, se -detenía el mundo, nada de eso importaba.
-Y es que esa venda en los ojos que cayó, me hizo ver paisajes mejores.
Todo el amor que ya sentí se convirtió en canciones.
Todo el amor que un día fui se convirtió en montones.
Subite lentamente, flor creciente, que va a navegar -corrientes, flor valiente.
-Todo el amor que ya sentí se convirtió en canciones. Todo el amor que un día fui se convirtió en montones.
Soy lunita creciente, qué bien se siente, mmm, vengo de un sol naciente a un sol -presente.
-Sol de primavera, las flores del alba, un cielo que llora, mi cielito en calma.
Me crujió del pecho el rumor de la escarcha, un tan largo invierno -que me congelaba.
-Y miré tan alto donde se juntaba todos los anhelos que mi voz rezaba.
Y en el infinito donde yo llegaba, corazón despierto cuando imaginaba.
Lo que prometí no sirve de nada, solo me tengo a mí y lo -que callaba. -Lo que he dejado ir, pero me faltaba.
La -niña en mi jardín pide ser amada.
-Todo el amor que ya sentí se convirtió en canciones. Todo el amor que un día fui se convirtió en montones.
Subite lentamente, flor creciente, que va a navegar corrientes, flor -valiente.
-Todo el amor que ya sentí se convirtió en canciones. Todo el amor que un día fui se convirtió en montones.
Soy lunita creciente, qué bien se siente, mmm, vengo de un sol naciente a un sol presente.
Nederlandse vertaling
Ik herinner me nog hoe ik me die dag voelde, in stukken gebroken, als vrouw, als meisje.
Een recente pijn wordt nog steeds van binnen gevoeld, zoals de eerste liefde die breekt en liegt.
Wat als ik luisterde naar deze angst die ik heb?
Het is eng, het is eng om van je te houden. Het is eng, het is eng om van mij te houden.
Dat ik me graag in grijs kleed, ook al zijn er kleuren.
Zomermiddaghitte op mijn gitaar, onder die boom van bladeren die danste en alles klopte, en ik dacht aan jou, de wereld stond stil, dat alles deed er niet toe.
-En door de blinddoek die viel, zag ik betere landschappen.
Alle liefde die ik al voelde, werden liedjes.
Alle liefde die ik ooit had, werd stapels.
Klim langzaam, groeiende bloem, die zal navigeren - stromingen, dappere bloem.
-Alle liefde die ik al voelde, werd liedjes. Alle liefde die ik ooit had, werd stapels.
Ik ben een maansikkel, hoe goed voelt het, mmm, ik kom van een opkomende zon naar een huidige zon.
-Lentezon, de bloemen van de dageraad, een lucht die huilt, mijn kleine lucht is kalm.
Het geluid van de vorst knetterde in mijn borst, zo'n lange winter die me bevroor.
-En ik keek zo hoog waar alle verlangens waar mijn stem voor bad, verzameld waren.
En in het oneindige waar ik aankwam, werd mijn hart wakker toen ik het me voorstelde.
Wat ik beloofd heb heeft geen nut, ik heb alleen mezelf en waar ik over heb gezwegen. -Wat ik heb losgelaten, maar ik miste.
Het -meisje in mijn tuin vraagt om liefde.
-Alle liefde die ik al voelde, werd liedjes. Alle liefde die ik ooit had, werd stapels.
Sta langzaam op, groeiende bloem, die de stroming zal navigeren, dappere bloem.
-Alle liefde die ik al voelde, werd liedjes. Alle liefde die ik ooit had, werd stapels.
Ik ben een maansikkel, hoe goed voelt het, mmm, ik kom van een opkomende zon naar een huidige zon.