Meer nummers van Victor Le Masne
Meer nummers van Orchestre de la Garde Républicaine
Beschrijving
Producent: Victor Le Masne
Mastering-ingenieur, mengingenieur: Francesco Donadello
Zanger: Eddy de Pretto
Componist Tekstschrijver: Louis Amade
Componist Tekstschrijver: Gilbert Bécaud
Songtekst en vertaling
Origineel
Qu'elle est lourde à porter, l'absence de l'ami.
L'ami qui tous les soirs venait à cette table et qui ne viendra plus.
La mort est misérable, qui poignarde le cœur et qui te déconstruit.
Il avait dit un jour : « Lorsque je m'en irai vers les lointains pays au-delà de la Terre, vous ne pleurerez pas.
Vous lèverez vos verres et vous boirez pour moi à mon éternité.
» Dans le creux de mes nuits, alors, je voudrais bien boire à son souvenir pour lui rester fidèle.
Mais j'ai trop de chagrin et sa voix qui m'appelle se plante comme un clou dans le creux de ma main.
Alors, je reste là, au bord de mon passé, silencieux et vaincu pendant que sa voix passe.
Et j'écoute la vie s'installer à sa place, sa place qui pourtant demeure abandonnée.
La vie de chaque jour, aux minuscules joies, veut remplir à tout prix le vide de l'absence.
Mais elle ne pourra pas, avec ses manigances, me prendre mon ami pour la seconde fois.
Qu'elle est lourde à porter, l'absence de l'ami.
Qu'elle est lourde à porter, l'absence de l'ami.
Nederlandse vertaling
Hoe zwaar is het om de afwezigheid van een vriend te dragen.
De vriend die elke avond aan deze tafel kwam en die niet meer zal komen.
De dood is ellendig, hij steekt het hart in en deconstrueert je.
Hij zei ooit: “Als ik naar de verre landen voorbij de aarde ga, zul je niet huilen.
Je zult je glas heffen en voor mij drinken in mijn eeuwigheid.
» In het diepst van mijn nachten zou ik dan ook graag in zijn herinnering willen drinken om hem trouw te blijven.
Maar ik ben te verdrietig en zijn stem die mij roept zit als een spijker in mijn handpalm.
Dus ik sta daar, aan de rand van mijn verleden, stil en verslagen terwijl zijn stem voorbijgaat.
En ik luister naar het leven dat zich op zijn plek vestigt, een plek die niettemin verlaten blijft.
Het dagelijks leven, met zijn kleine geneugten, wil koste wat het kost de leegte van de afwezigheid opvullen.
Maar ze zal met haar streken niet in staat zijn om mijn vriendin voor de tweede keer van mij af te pakken.
Hoe zwaar is het om de afwezigheid van een vriend te dragen.
Hoe zwaar is het om de afwezigheid van een vriend te dragen.