Meer nummers van marquitos
Beschrijving
Hoofdzang, opnametechnicus, componist, tekstschrijver: Marcos Terrones
Akoestische gitaar, elektrische gitaar, piano, producer: Pablo Cebrián
Akoestische gitaar: Pau Roget
Mengingenieur, masteringingenieur: Javier Fracchia
Producent: Marquitos
Componist Tekstschrijver: Marcos Terrones
Songtekst en vertaling
Origineel
Del bucle se sale saliendo y ya está.
Las cosas que antes me decías ya no me consuelan.
Nadie aprende de los errores de otro, así que dejadme pegarme la hostia yo solo. Porque del bucle se sale queriendo y ya está.
¿Y cómo no voy a querer si no puedo más?
Yo sé lo bonito que soy cuando estoy en alta y solo doy paz, pero ahora mismo ni yo me conozco y necesito urgentemente volver.
Acordarme de mí, de mí, de mí.
Acordarme de mí, de mí, de mí.
Y que solo quiero verte crecer y, y ser esa mejor versión de ti.
-Y sonreír. -Porque yo soy el oro de los míos.
Cada vez que voy a un sitio nuevo se modifica el clima, se modifica el clima.
Y lo bien que me han parido, que de la cara tan bonita que yo tengo me escriben bulelas, pero a mí se me olvida.
Tengo las puertas abiertas del cielo porque tengo un corazón que no me cabe en el puto pecho, que yo no tengo techo y que yo he venido al mundo a hacer lo que nunca nadie ha hecho, que yo soy el único de mi especie y no hay na' mejor que eso, pero a mí se me olvida.
Acordarme de mí, de mí, de mí. Acordarme de mí, de mí, de mí. Acordarme de mí, de mí, de mí.
Acordarme de mí, de mí, de mí.
Nederlandse vertaling
Je verlaat de lus door af te sluiten en dat is alles.
De dingen die je me vroeger vertelde, troosten me niet langer.
Niemand leert van de fouten van iemand anders, dus laat mij mezelf maar verpesten. Omdat je vrijwillig uit de lus stapt en dat is alles.
En hoe kan ik dat niet willen als ik er niet meer tegen kan?
Ik weet hoe mooi ik ben als ik high ben en ik geef gewoon rust, maar op dit moment ken ik mezelf niet eens en moet ik dringend terug.
Denk aan mij, mij, mij.
Denk aan mij, mij, mij.
En ik wil je gewoon zien groeien en die betere versie van jezelf zien worden.
-En glimlach. -Omdat ik het goud van mij ben.
Elke keer als ik naar een nieuwe plek ga, verandert het weer, het weer verandert.
En hoe goed ze mij hebben gebaard, dat ze complimenten schrijven over het mooie gezicht dat ik heb, maar ik vergeet het.
Ik heb de open deuren van de hemel omdat ik een hart heb dat niet in mijn verdomde borst past, dat ik geen dak heb en dat ik op de wereld ben gekomen om te doen wat niemand ooit heeft gedaan, dat ik de enige in mijn soort ben en dat er niets beters is dan dat, maar ik vergeet het.
Denk aan mij, mij, mij. Denk aan mij, mij, mij. Denk aan mij, mij, mij.
Denk aan mij, mij, mij.