Beschrijving
Componist en tekstschrijver: Alex Kuba
Componist en tekstschrijver: Claudia Brant
Studio Producent: Alexis Puentes
Songtekst en vertaling
Origineel
puras mentiras, que te olvidaste el celular en la cocina, que tu cabeza se quedó sin batería y que por eso no atendiste nunca más.
Yo te creía, del mismo cuento mil versiones repetidas, hasta que un día me llamó la policía y no podía creer, y no podía creer lo que decía.
Ay, qué gran desilusión, tú no tienes perdón, cargando en ese pecho un corazón de acero.
Palabras vacías que el viento se lleva, que juras y olvidas. Yeah, yeah.
Palabras vacías que el viento se lleva y no volverán.
Y que te cante otro, porque yo no quiero, y que te crea otro, que ya no te creo.
Es tan bajo y feo eso de engañar, eso de engañar.
Qué descarada, tenía tantos en la misma pesadilla.
Gracias a Dios ya me he caído de la silla y así a las duras descubrí la realidad.
Yeah.
Ay, qué gran desilusión, tú no tienes perdón, cargando en ese pecho un corazón de acero.
Palabras vacías que el viento se lleva, que juras y olvidas. Yeah, yeah.
Palabras vacías que el viento se lleva y no volverán.
De, de, de, de, de palabras vacías que el viento se lleva, que juras y olvidas. Yeah, yeah, yeah.
Palabras vacías que el viento se lleva y no volverán.
Y que te cante otro, porque yo no quiero, y que te crea otro, que ya no te creo.
Es tan bajo y feo eso de engañar, eso de engañar, eso de engañar, eso de engañar.
Eh, eh, eh. Dun, dun, dun, dun, dun. Yeah.
Wepéray.
Ah.
Derururú, dun, dun.
¡Hey!
Nederlandse vertaling
pure leugens, dat je je mobiele telefoon in de keuken bent vergeten, dat de batterij in je hoofd leeg is en dat je daarom nooit meer hebt opgenomen.
Ik geloofde je, duizend herhaalde versies van hetzelfde verhaal, totdat op een dag de politie me belde en ik niet kon geloven, en ik kon niet geloven wat hij zei.
Oh, wat een grote teleurstelling, je kent geen vergeving, met een hart van staal in je borst.
Lege woorden die de wind meevoert, die je zweert en vergeet. Ja, ja.
Lege woorden die de wind meevoert en niet meer terugkomt.
En laat iemand anders voor je zingen, omdat ik dat niet wil, en laat een ander je geloven, omdat ik je niet meer geloof.
Het is zo laag en lelijk om te bedriegen, te bedriegen.
Hoe schaamteloos, ze had er zoveel in dezelfde nachtmerrie.
Godzijdank ben ik al van mijn stoel gevallen en zo heb ik de werkelijkheid op de harde manier ontdekt.
Ja.
Oh, wat een grote teleurstelling, je kent geen vergeving, met een hart van staal in je borst.
Lege woorden die de wind meevoert, die je zweert en vergeet. Ja, ja.
Lege woorden die de wind meevoert en niet meer terugkomt.
Van, van, van, van, van lege woorden die de wind meevoert, die je zweert en vergeet. Ja, ja, ja.
Lege woorden die de wind meevoert en niet meer terugkomt.
En laat iemand anders voor je zingen, omdat ik dat niet wil, en laat een ander je geloven, omdat ik je niet meer geloof.
Het is zo laag en lelijk om te bedriegen, te bedriegen, te bedriegen, te bedriegen.
Hé, hé, hé. Dun, dun, dun, dun, dun. Ja.
Weperay.
Oh.
Deruru, dun, dun.
Hoi!