Beschrijving
Regisseur: Metaluna Film
Producent: EG Production
Uitvoerend producent: Lorenzo Scatigna
Cameraman: Bruno Raciti
Assistent-regisseur: Marco Braia
Camera-assistent: Simona Coppola
Key Grip en Steadycam operator: Miha Sagadin
Handvat: Massimiliano Nicotra.
Productieontwerper: Ada Uncu
Monteur: Samuele Zucchet
Kleur: Lorenzo Radin
Stylist: Simone Folli
Assistent stylist: Nadia Mistry
Gast: Patricia Rosa
Bestuurder/Eigenaar: Marco Brando
Autosupervisor: Davide Ferraiolo
Muziekproducent: LE ORE
Social media manager: Gianluca di Sario
Songtekst en vertaling
Origineel
Non me la sento come alle feste, non mi divertono mai, mai.
Sono ad un passo, ma me ne vado prima di entrare, non so mai com'era.
Lo dicevi anche ieri sera.
È il carattere che ci frega, va bene però.
Se fosse l'amore, la rivoluzione, saremmo in guerra pure noi.
Magari.
È un'altra notte stupida che balla senza musica.
Dov'è finita quella voglia che correva tra le dita?
Maledetta quella volta, quelle grida.
Era già tutta vita da rimpiangere.
Guardami adesso cercare un senso non è poetico mai, mai.
Dopo lo schianto, dopo quel bacio, qualsiasi piatto non sa più di niente.
Che in teoria non ci manca niente.
Butta via quello che non serve, va bene però.
Se fosse l'amore, la rivoluzione, saremmo in guerra pure noi.
Magari.
È un'altra notte stupida che balla senza musica.
Dov'è finita quella voglia che correva tra le dita?
Maledetta quella volta, quelle grida.
Era già tutta vita, ma almeno tu dimmi che non sei cambiata, tanto non si cambia mai davvero.
Frasi perse per la strada perché non ci porta com'era prima, quando tutto ci scorreva tra le dita. Maledetta quella volta, quelle grida.
Era già tutta vita da rimpiangere.
Un'altra notte stupida che balla senza musica.
Dov'è finita quella voglia che correva tra le dita?
Maledetta quella volta, quelle grida. Era già tutta vita, dai non piangere.
Nederlandse vertaling
Ik heb geen zin om naar feestjes te gaan, ik heb nooit plezier.
Ik ben één stap verwijderd, maar ik vertrek voordat ik binnenkom, ik weet nooit hoe het was.
Je zei het gisteravond ook.
Het gaat ons om het karakter, maar dat is prima.
Als het liefde was, de revolutie, zouden wij ook in oorlog zijn.
Laten we hopen.
Het is weer een domme avond dansen zonder muziek.
Waar is die moedervlek gebleven die tussen je vingers liep?
Verdomd die keer, dat geschreeuw.
Het was al een heel leven om spijt van te hebben.
Kijk mij nu eens, zoeken naar betekenis is nooit poëtisch, nooit.
Na de crash, na die kus, smaakt geen enkel gerecht meer naar wat dan ook.
Dat het ons in theorie aan niets ontbreekt.
Gooi weg wat je niet nodig hebt, dat is prima.
Als het liefde was, de revolutie, zouden wij ook in oorlog zijn.
Laten we hopen.
Het is weer een domme avond dansen zonder muziek.
Waar is die moedervlek gebleven die tussen je vingers liep?
Verdomd die keer, dat geschreeuw.
Het was al je hele leven, maar je vertelt me tenminste dat je niet veranderd bent, je verandert toch nooit echt.
Zinnen die onderweg verloren zijn gegaan omdat ze ons niet brengen naar hoe het vroeger was, toen alles door onze vingers vloeide. Verdomd die keer, dat geschreeuw.
Het was al een heel leven om spijt van te hebben.
Nog een domme avond dansen zonder muziek.
Waar is die moedervlek gebleven die tussen je vingers liep?
Verdomd die keer, dat geschreeuw. Het was al mijn hele leven, kom op, huil niet.