Meer nummers van The Hatters
Beschrijving
Uitgegeven: 11/04/2025
Songtekst en vertaling
Origineel
Моя культура своими корнями в могилах убитых поэтов. Моя культура не смотрит на цены.
Моя культура — победа. Здесь всходит озимов, на этой же почве спевается лето.
Моя культура — пуанты, балеты, штыки, тамки, пули, акары, ракеты.
Моя культура — медведь, балалайка, стрелки, белка, мир и восток.
Моя культура по ту сторону стенки. Моя культура — скорбь и восторг.
Шум среди ночи на лестничной клетке, стук в двери, закрытый глазок.
Она нажимает на красную кнопку, когда её кто-то пытается ставить на стоп.
Она тридцать лет на печи пролежала пластом.
В ней кровь моих предков скользит из под ног табуретка. Моя культура престолов.
Моя культура не знает берегов у неё моря времени. Её алмазы в полярных морозах, рождённые в год Овленя.
Моя культура — это тихое слово. Моя культура — в молчании крик.
Моя культура — невинный ребёнок. Моя культура — уставший старик. Она сегодня кричит: "Люблю!
" Завтра опять: "Ненавижу! " В наших артериях льются чернила, которыми она пишет.
Моя культура идёт пилигримами мимо ристалищ и капищ.
Хламом пылится в сараях, костьми легла на просторах полей и кладбищ.
Она потом объяснит всему миру, чей был первый выстрел, но перед этим Эхейстогам по пути превратит в Брыстро.
Друг мой, друг мой, я очень и очень болен.
Моя культура — вечный конь ночью с каким-то типом в поле. Сколько ещё нам отмерено знает здесь только кукушка.
Моя культура — красное колесо, белый лебедь, чёрный Пушкин.
Конфетки-бараночки сухарями засушены в подушке перо.
В каждом доме икона-герой, в каждом втором под полою террор. И в этом вся суть.
Здесь то не судьба, то судьбина, но моя культура будет судить за это даже со скамьи подсудимых.
Прекрасна в своём бунтарстве, вольна, непослушна этим законам, ведь живее живых даже в мёртвых душах. Шут пугает химерой монотонно.
Шут пусть скалится, но все когда-то всегда умирают, а моя культура останется.
Все когда-то всегда умирают, а моя культура останется.
Моя культура останется.
Nederlandse vertaling
Mijn cultuur heeft zijn wortels in de graven van vermoorde dichters. Mijn cultuur kijkt niet naar prijzen.
Mijn cultuur is aan het winnen. Hier groeien wintergewassen en op dezelfde grond rijpt de zomer.
Mijn cultuur bestaat uit spitzen, balletten, bajonetten, tamka's, kogels, acars, raketten.
Mijn cultuur is beer, balalaika, pijlen, eekhoorn, wereld en oost.
Mijn cultuur bevindt zich aan de andere kant van de muur. Mijn cultuur is verdriet en vreugde.
Lawaai midden in de nacht op de trap, geklop op de deur, een gesloten kijkgaatje.
Ze drukt op de rode knop als iemand haar probeert tegen te houden.
Het heeft dertig jaar plat op het fornuis gelegen.
Daarin glijdt het bloed van mijn voorouders onder de voeten van de kruk vandaan. Mijn cultuur van tronen.
Mijn cultuur kent de oevers van de zee van tijd niet. Haar diamanten in de poolvorst, geboren in het jaar Ram.
Mijn cultuur is een stil woord. Mijn cultuur is een schreeuw in stilte.
Mijn cultuur is een onschuldig kind. Mijn cultuur is die van een vermoeide oude man. Vandaag roept ze: “Ik hou van je!
"Morgen weer: "Ik haat het! "De inkt waarmee ze schrijft stroomt door onze bloedvaten.
Mijn cultuur gaat als pelgrims langs de lijsten en tempels.
Het verzamelt stof in schuren en ligt als botten in de uitgestrektheid van velden en begraafplaatsen.
Ze zal dan aan de hele wereld uitleggen wiens eerste schot was, maar daarvoor zal ze onderweg Eheistogham in Brystro veranderen.
Mijn vriend, mijn vriend, ik ben heel erg ziek.
Mijn cultuur is 's nachts een eeuwig paard met een man in het veld. Alleen de koekoek hier weet hoeveel meer er voor ons wordt gemeten.
Mijn cultuur is het rode wiel, de witte zwaan, de zwarte Poesjkin.
Lamssnoepjes worden gedroogd met paneermeel in een verenkussen.
In elk huis is er een icoonheld, in elke seconde is er terreur onder de deken. En dat is het hele punt.
Hier is het het lot of het lot, maar mijn cultuur zal hierover zelfs vanuit de beklaagdenbank oordelen.
Mooi in haar rebellie, vrij, ongehoorzaam aan deze wetten, omdat ze zelfs in dode zielen levendiger is dan de levenden. De nar maakt de hersenschim eentonig bang.
Laat de nar grijnzen, maar iedereen sterft altijd op een dag, maar mijn cultuur zal blijven bestaan.
Iedereen sterft altijd op een dag, maar mijn cultuur zal blijven bestaan.
Mijn cultuur zal blijven.