Meer nummers van Wiktoria Kida
Meer nummers van Księga Żywiołów
Beschrijving
Muziek: Bartek Marszalek, Carla Fernandez, Dominik Buczkowski-Wojtaszek
Tekst: Marcy Bukowska, Patrick Kumor, Carla Fernandez, Frank Bo
Productie: Hotel Torino
MIX/Master: Hotel Turijn
Productie: DB4 Management (Dominic Borkovic, David Zygadlo)
Regie: Mikolaj Matyjasek
Bioscoop: Damian Malge
Bewerking/kleurcorrectie: Mikołaj Matijsek
Make-up: Natalia Shkamruk
Landschapsassistent: Artur Wrzesień
Foto: Mikolaj Matijsek
Choreografie: Victoria Pilat
Danseres: Victoria Pilat
Songtekst en vertaling
Origineel
Pojadę gdzieś.
Za mną nic już nie będzie.
Tyle miejsc, a jednak w domu najlepiej.
Do siebie piszę list, by łatwiej, jeszcze łatwiej zgubić już za sobą łzy.
Powiedz, ilu słów o sobie się nasłucham. Ilu prostych kłamstw.
Nie wiem, czemu wciąż potrafię im zaufać. O naiwna ja.
Za każdy świata koniec, za nowy start.
Ilu słów musiałam się nasłuchać. O naiwna ja.
Za krokiem krok.
Powoli bliżej do siebie.
Minął rok. Pogodna stała się jesień.
Wracać do tych dni nie warto. Już nie warto. Nie prowadzi losu nić.
Powiedz, ilu słów o sobie się nasłucham, ilu prostych kłamstw.
Nie wiem, czemu wciąż potrafię im zaufać. O naiwna ja.
Za każdy świata koniec, za nowy start.
Ilu słów musiałam się nasłuchać. O naiwna ja.
Ilu słów o sobie się nasłucham. Ilu prostych kłamstw.
Nie wiem, czemu wciąż potrafię im zaufać. O naiwna ja.
Za każdy świata koniec, za nowy start.
Ilu słów musiałam się nasłuchać. O naiwna ja.
Nederlandse vertaling
Ik ga ergens heen.
Er zal niets achter mij zijn.
Zoveel plaatsen, maar het is het beste om thuis te blijven.
Ik schrijf een brief aan mezelf om het gemakkelijker, zelfs gemakkelijker, te maken om de tranen achter me te laten.
Vertel me hoeveel woorden ik over mezelf zal horen. Hoeveel simpele leugens.
Ik weet niet waarom ik ze nog kan vertrouwen. O naïef ik.
Voor iedereen het einde van de wereld, voor een nieuw begin.
Hoeveel woorden moest ik luisteren. O naïef ik.
Stap voor stap.
Langzaam dichter naar elkaar toe.
Er is een jaar verstreken. De herfst werd sereen.
Het is niet de moeite waard om terug te gaan naar die tijd. Het is het niet meer waard. Geen enkele draad bepaalt het lot.
Vertel me hoeveel woorden ik over mezelf zal horen, hoeveel simpele leugens.
Ik weet niet waarom ik ze nog kan vertrouwen. O naïef ik.
Voor iedereen het einde van de wereld, voor een nieuw begin.
Hoeveel woorden moest ik luisteren. O naïef ik.
Hoeveel woorden zal ik over mezelf horen? Hoeveel simpele leugens.
Ik weet niet waarom ik ze nog kan vertrouwen. O naïef ik.
Voor iedereen het einde van de wereld, voor een nieuw begin.
Hoeveel woorden moest ik luisteren. O naïef ik.