Meer nummers van Fukaj
Beschrijving
dir./extra editie/kleur: KOOZA
productie: Alan Zajonc
assistent-producent: Julia Korzeniowska
assistent-decorateur: Michal Gurski
Projectmanager (SBM): Jakub Krzeminski
Artdirector: Milos Chudy
A&R: Filip Pobocha
Titel: Pelnya
Kunstenaar: Fukai
Producent: Charlie Montclair, Maki
Mix/Master: Zoek naar NOBOCOTO studio
Vocale productie: Zoek naar NOBOCOTO studio
Songtekst en vertaling
Origineel
Łódka się o fal, głowa się od zmian lekko kołysze.
Tyle dzisiaj gwiazd wszystkich nie zliczę.
Każda, która spadnie sobie życzę, żeby trwało to przez tysiąc lat.
Wiem, że kiedyś przyjdzie czas. Wiem, że kiedyś przyjdzie czas.
Bardzo lubisz spokój. Męczy mnie, gdy wokół Ciebie widzę smutek albo gniew.
Wtedy w Twoim oku widzę tylko mrok.
Już nie wiem, kogo bardziej boli Ciebie czy mnie. Dlatego jeździmy nad wodę. Ty prowadzisz, a ja bacznie się przyglądam
Tobie. Uczysz mnie całe życie, całe życie. Wciąż nie mogę. Wciąż nie umiem pływać.
Proszę, zostań jeszcze trochę, jeszcze trochę.
Łódka się o fal, głowa się od zmian lekko kołysze.
Tyle dzisiaj gwiazd wszystkich nie zliczę.
Każda, która spadnie sobie życzę, żeby trwało to przez tysiąc lat. Wiem, że kiedyś przyjdzie czas.
Wiem, że kiedyś przyjdzie czas.
Ale ja nie umiem pływać. Chciałbym tylko patrzeć jak to robisz. Umiem tylko pisać.
Boję mówić o tym, co spotkało nas wtedy, tamtej nocy.
Drogi Tato, byłeś moim idolem. No i też wzorem na przyszłość.
Chciałem być jak Ty, no ale chyba mi nie wyszło.
Wszystko wiesz najlepiej, bo przeżyłeś w życiu wszystko.
Nawet śmierć kliniczną.
Łódka się o fal, głowa się od zmian lekko kołysze.
Tyle dzisiaj gwiazd wszystkich nie zliczę.
Każda, która spadnie sobie życzę, żeby trwało to przez tysiąc lat.
Wiem, że kiedyś przyjdzie czas.
Wiem, że kiedyś przyjdzie czas, kiedy będę musiał złapać za ster.
Nederlandse vertaling
De boot schudt tegen de golven, het hoofd schudt lichtjes door de veranderingen.
Er zijn vandaag zoveel sterren dat ik niet kan tellen.
Van elk ding dat valt, zou ik willen dat het duizend jaar meegaat.
Ik weet dat de tijd ooit zal komen. Ik weet dat de tijd ooit zal komen.
Je houdt erg van rust. Het maakt me moe als ik verdriet of woede om je heen zie.
Dan zie ik in jouw ogen alleen maar duisternis.
Ik weet niet wie meer pijn doet, jij of ik. Daarom gaan wij naar het water. Jij rijdt en ik let goed op
Aan jou. Je leert mij mijn hele leven, mijn hele leven. Ik kan het nog steeds niet. Ik kan nog steeds niet zwemmen.
Blijf alsjeblieft nog een beetje langer, nog een beetje langer.
De boot schudt tegen de golven, het hoofd schudt lichtjes door de veranderingen.
Er zijn vandaag zoveel sterren dat ik niet kan tellen.
Van elk ding dat valt, zou ik willen dat het duizend jaar meegaat. Ik weet dat de tijd ooit zal komen.
Ik weet dat de tijd ooit zal komen.
Maar ik kan niet zwemmen. Ik wil je het gewoon zien doen. Ik weet alleen hoe ik moet schrijven.
Ik ben bang om te praten over wat er die nacht met ons is gebeurd.
Lieve papa, jij was mijn idool. En ook een model voor de toekomst.
Ik wilde net als jij zijn, maar dat is niet gelukt.
Jij weet alles het beste omdat je alles in je leven hebt meegemaakt.
Zelfs klinische dood.
De boot schudt tegen de golven, het hoofd schudt lichtjes door de veranderingen.
Er zijn vandaag zoveel sterren dat ik niet kan tellen.
Van elk ding dat valt, zou ik willen dat het duizend jaar meegaat.
Ik weet dat de tijd ooit zal komen.
Ik weet dat er op een dag een tijd zal komen dat ik het stuur zal moeten overnemen.