Meer nummers van Penitent
Beschrijving
Het is alsof iemand in het holst van de nacht een universele zaklamp heeft aangezet en vervolgens weer heeft uitgeschakeld. Een moment van licht, een flits van betekenis, en dan weer de mist, het gezoem van de stilte en het gevoel dat de Ouden ergens heel ver weg fluisterden. Overgangslied: van hitte naar leegte, van lichaam naar geest, van pijn naar acceptatie. Alles was net als in het leven: ik had nauwelijks tijd om mijn hartslag te voelen voordat deze wegzakte en een vreemde warmte in mijn borst achterliet. Het soort dat je niet doet huilen of blij maakt - je blijft daar gewoon staan, verwarmt je handpalmen en luistert naar hoe de stilte klinkt.
Songtekst en vertaling
Origineel
Heat
up here.
Heat. Heat.
Heat. Heat.
Beneath a veil of moonlight mist,
you slipped away.
A celestial ember
extinguished in the night.
The once vibrant life,
a fleeting spark
now spent
as angelic choirs
echoed a haunting lament.
Lost in the boundless void,
a disorienting expanse
where nothingness reigned.
A desolate expanse.
Then a whisper,
a breath from the elders of old.
As my spirit neared the land,
it was sacred and bold.
Once a witch doctor,
spirits at my call,
wandering paths
are now traversed by all,
guided by wings
and ancestral souls
intertwined.
My journey inward,
the furthest reaches of my mind.
Now in flesh and form,
a new beginning nears.
The whispers of silence
drown out all fears.
No breeze stirs the air.
No word holds sway.
Only the echoes
of a life that slipped away.
Tears of joy,
a bittersweet release
as the song of angels
finds its final peace.
Heat. Heat.
Nederlandse vertaling
Hitte
hierboven.
Hitte. Hitte.
Hitte. Hitte.
Onder een sluier van maanlichtmist,
glipte je weg.
Een hemelse sintel
gedoofd in de nacht.
Het eens zo levendige leven,
een vluchtige vonk
nu verspild
terwijl engelenkoren
een spookachtig klaaglied weerkaatsten.
Verdwaald in de grenzeloze leegte,
een desoriënterende uitgestrektheid
waar niets heerste.
Een desolate uitgestrektheid.
Toen een fluistering,
een adem van de oudsten van weleer.
Toen mijn geest het land naderde,
was het heilig en stoutmoedig.
Eens een medicijnman,
geesten op mijn bevel,
zwervende paden
worden nu door allen doorkruist,
geleid door vleugels
en voorouderlijke zielen
verstrengeld.
Mijn innerlijke reis,
de verste uithoeken van mijn geest.
Nu in vlees en vorm,
nadert een nieuw begin.
De fluisteringen van stilte
verdrinken alle angsten.
Geen briesje rimpelt de lucht.
Geen woord geldt meer.
Alleen de echo's
van een leven dat wegglipte.
Tranenv van vreugde,
een bitterzoete bevrijding
nu het lied van engelen
zijn laatste vrede vindt.
Hitte. Hitte.