Meer nummers van Pinguini Tattici Nucleari
Beschrijving
Liefde gaat soms niet met een schandaal weg, maar met een stille echo tussen de schappen van het geheugen, als de geur van wijn die op het glas is achtergebleven na een feestje voor twee. Alles lijkt eenvoudig: bloemen water geven, naar het werk rijden, de kunst leren om niet zonder reden 'hallo' te schrijven. Maar zelfs de sterkste beloften klinken belachelijk als je leert leven zonder getuige van je geluk. Elk woord in het lied is als een slok amaro: het is bitter, maar het geneest. Tussen de rijmen door hoor je dat ene moment waarop het vertrouwde "wij" oplost in de lucht en van het "jij" alleen de intonatie overblijft. En het enige wat je kunt doen, is leren om iemand te "ontleren" die je thuis was, zelfs als dat huis nu in een andere straat staat. Regisseur: Denis Fava Uitvoerend producent: Matteo Stefani Producent: Pierfrancesco Cari Productiecoördinator: Fabiola Miccoli, Giulia Pescatori Assistent-producent: Giorgia Quaglia, Giorgia Delle Donne Cameraman: Lorenzo Mariotti Camera-assistent: Sergio Cama Productieontwerper: Beatrice Lodi, Martino Curti Cameraman: Andrea Magni, Sirio Moretti Kleurcorrector: Denis Fava Administratie: Agnese Incurvati, Caterina Brignoli.
Songtekst en vertaling
Origineel
Imparerò a dormire qui da solo, avere giorni storti e non dirtelo più.
Annaffierò i tuoi fiori, te lo giuro, ma so che moriranno se non ci sei tu.
Imparerò a non salire su tutti i treni perché perderne alcuni fa bene ai pensieri.
Dirò dei no a chi verrà dopo di te e mi amerà, ma nella tua ombra, baby.
Che vuoi che dica ora che potevamo essere una frase scritta sopra le lenzuola?
Ma dai, mi servirà un amaro per far passar l'amaro in bocca.
Ma basta che mi pensi quando fuori piove.
So che sei lontana, però non mi importa dove arriverò per farti compagnia.
Io porto il vino e un po' di nostalgia.
Noi che ci amavamo come due bibliotecari, di notte scavalcando gli skatepark abbandonati.
Ora lo so, ci penso mentre parti, che dovrò imparare a disimpararti.
Ci proverò a non cercare più i tuoi passi, ma tu eri casa ovunque mi trovassi.
Imparerò che è impossibile salvarsi per chi passa una vita ad autosabotarsi.
Io che vuoi che dica ora che immaginavo avremmo litigato per portare i bimbi a scuola?
Ma dai, mi servirà un amaro per far passar l'amaro in bocca.
Ma basta che mi pensi quando fuori piove.
So che sei lontana, però non mi importa dove arriverò per farti compagnia.
Io porto il vino e un po' di nostalgia.
Noi che ci amavamo come due bibliotecari, di notte scavalcando gli skatepark abbandonati.
Ora lo so, ci penso mentre parti, che dovrò imparare a disimpararti.
Facciamo un brindisi al passato.
Io non dimentico che mi hai salvato. Mi servirà un amaro per starmene lontano.
Non chiedermi se ti amo ancora.
Mi servirà un amaro per far passar l'amaro in bocca.
Ma basta che mi pensi quando fuori piove.
So che sei lontana, però non mi importa dove arriverò per farti compagnia.
Io porto il vino e un po' di nostalgia.
Noi che ci amavamo come due bibliotecari, di notte scavalcando gli skatepark abbandonati.
Ora lo so, ci penso mentre parti, che dovrò imparare a disimpararti.
Nederlandse vertaling
Ik zal hier alleen leren slapen, slechte dagen hebben en het je nooit meer vertellen.
Ik zal je bloemen water geven, dat zweer ik, maar ik weet dat ze zullen sterven als je er niet bent.
Ik zal leren om niet in alle treinen te stappen, omdat het missen van sommige treinen goed is voor mijn gedachten.
Ik zal nee zeggen tegen degenen die na jou komen en van mij houden, maar in jouw schaduw, schat.
Wat wil je dat ik zeg nu we een zin op de lakens hadden kunnen zijn?
Kom op, ik heb een bittertje nodig om de bitterheid in mijn mond te laten verdwijnen.
Maar denk eens aan mij als het buiten regent.
Ik weet dat je ver weg bent, maar het maakt me niet uit waar ik heen ga om je gezelschap te houden.
Ik breng de wijn en een beetje nostalgie.
Wij die van elkaar hielden als twee bibliothecarissen, die 's nachts over verlaten skateparken klommen.
Nu weet ik, ik denk erover na als je weggaat, dat ik je zal moeten leren afleren.
Ik zal proberen je voetstappen niet meer te zoeken, maar je was thuis waar ik ook was.
Ik zal leren dat het onmogelijk is om jezelf te redden voor degenen die hun hele leven zichzelf saboteren.
Wat wil je dat ik zeg nu ik dacht dat we ruzie zouden hebben gehad over het naar school brengen van de kinderen?
Kom op, ik heb een bittertje nodig om de bitterheid in mijn mond te laten verdwijnen.
Maar denk eens aan mij als het buiten regent.
Ik weet dat je ver weg bent, maar het maakt me niet uit waar ik heen ga om je gezelschap te houden.
Ik breng de wijn en een beetje nostalgie.
Wij die van elkaar hielden als twee bibliothecarissen, die 's nachts over verlaten skateparken klommen.
Nu weet ik, ik denk erover na als je weggaat, dat ik je zal moeten leren afleren.
Laten we een toost uitbrengen op het verleden.
Ik vergeet niet dat je mij hebt gered. Ik heb een bittertje nodig om bij mij weg te blijven.
Vraag me niet of ik nog steeds van je hou.
Ik heb een bittertje nodig om de bitterheid in mijn mond te laten verdwijnen.
Maar denk eens aan mij als het buiten regent.
Ik weet dat je ver weg bent, maar het maakt me niet uit waar ik heen ga om je gezelschap te houden.
Ik breng de wijn en een beetje nostalgie.
Wij die van elkaar hielden als twee bibliothecarissen, die 's nachts over verlaten skateparken klommen.
Nu weet ik, ik denk erover na als je weggaat, dat ik je zal moeten leren afleren.