Beschrijving
De menigte bruist, rommelt, lacht en toch komt het leeg over. De lucht is als het ware gemeenschappelijk, maar je moet alleen ademen, alsof elke inademing door glasscherven gaat. De muziek stroomt door je aderen, snijdt de adem af, en voor een moment lijkt het alsof zij je in leven houdt, je niet laat oplossen in het lawaai van vreemde stemmen. Er zit een vreemde eerlijkheid in deze loop op de plaats: angst, paniek, een poging om de huid van de onrust af te werpen terwijl anderen rustig slapen. Van buiten feest, van binnen brand, waar het hart niet weet of het moet kloppen of gewoon uitbranden. En toch blijft het ritme roepen, alsof het lichaam zich herinnert hoe het moet leven, zelfs als de geest opgeeft.
Songtekst en vertaling
Origineel
Figée au milieu de la foule, j'étouffe, mais tout le monde s'en fout.
Chacun ses névroses et ses doutes, chacun respire ou bien se souffle.
J'ai essayé de prendre l'air, enlever les ongles de ma chair, mes pensées dans une cage en fer.
Dans mes poumons, y a comme du verre.
Et quand tout redescend, ce son si stupide, vide.
Mais ça reprend encore et je respire fort pendant qu'ils s'endorment.
Suis-je en tort de réfléchir trop fort?
J'angoisse à mort et je respire fort pendant qu'ils s'endorment.
Je perds le nord, mais que fait mon corps? Il s'affole encore.
J'angoisse à mort.
Figée au milieu de la fête, j'étouffe, je suis pas encore prête.
Je suis perdue dans leurs cigarettes.
Je plane au-dessus de leur planète.
J'ai essayé de plus penser, me rendre sourde et puis danser, laisser l'élan me guider.
Mais j'ai peur, je sais pas où je vais.
Et quand tout redescend, ce son si futile, vide.
Mais ça reprend encore et je respire fort pendant qu'ils s'endorment.
Suis-je en tort de réfléchir trop fort?
J'angoisse à mort et je respire fort pendant qu'ils s'endorment.
Je perds le nord, mais que fait mon corps? Il brûle encore. J'angoisse à mort.
Mais ça reprend encore et je respire fort pendant qu'ils s'endorment.
Suis-je en tort de réfléchir trop fort?
J'angoisse à mort et je respire fort. Le niveau de l'or, vais-je éclore?
Réfléchir encore si j'angoisse à mort, à tort.
Nederlandse vertaling
Bevroren midden in de menigte ben ik aan het stikken, maar het kan niemand iets schelen.
Iedereen heeft zijn eigen neurosen en twijfels, iedereen ademt of ademt.
Ik probeerde wat lucht te krijgen, de nagels uit mijn vlees te halen, mijn gedachten in een ijzeren kooi.
Mijn longen voelen aan als glas.
En als het allemaal weer naar beneden komt, dit stomme, lege geluid.
Maar het begint opnieuw en ik haal diep adem terwijl ze in slaap vallen.
Heb ik het mis als ik te hard nadenk?
Ik ben doodsbang en adem zwaar terwijl ze in slaap vallen.
Ik verlies de controle, maar wat doet mijn lichaam? Hij is nog steeds in paniek.
Ik ben doodsbang.
Midden in het feest verstijfd, stik ik, ik ben nog niet klaar.
Ik ben verdwaald in hun sigaretten.
Ik zweef boven hun planeet.
Ik probeerde meer na te denken, mezelf doof te maken en dan te dansen, me te laten leiden door het momentum.
Maar ik ben bang dat ik niet weet waar ik heen ga.
En als alles weer naar beneden komt, klinkt dit zo nutteloos, leeg.
Maar het begint opnieuw en ik haal diep adem terwijl ze in slaap vallen.
Heb ik het mis als ik te hard nadenk?
Ik ben doodsbang en adem zwaar terwijl ze in slaap vallen.
Ik verlies de controle, maar wat doet mijn lichaam? Het brandt nog steeds. Ik ben doodsbang.
Maar het begint opnieuw en ik haal diep adem terwijl ze in slaap vallen.
Heb ik het mis als ik te hard nadenk?
Ik ben doodsbang en ik adem moeilijk. Goudniveau, zal ik uitkomen?
Denk er nog eens over na als ik me ten onrechte zorgen maak.