Beschrijving
Première: 11 okt. 2025
Songtekst en vertaling
Origineel
Не могу любить тебя в этом городе. Смотри, я на проводах.
Мне нужно повода, чтоб забыть тебя снова. Я хочу уехать из города.
Все гораздо проще, малыш, не морочь себе голову.
Закричу из окна автомобиля: "Живу лучшую жизнь, как будто меня попросили жить так".
Даже не знаю твое имя. Зачем меня об этом? Зачем меня об этом?
Будто бы меня убили. Я не знаю, ты держишь обиду или ты простила.
Между нами километры, может, даже это миля. И ты спросишь: "Ты скучаешь?
" Я отвечу, что немного, милая.
Но суть имени любимых я забуду. Здесь скажу то, что ты для меня любимая.
Окей, поступаю некрасиво, но кто сказал то, что я буду вести себя по твоим законам?
Чувствую себя массовкой и не больше.
Среди толпы мне так неловко. Прошу сигару и треку, не прошу об остановке.
Еду до конечной, потом пешком возвращаюсь в город.
Я слишком поздно понял то, что я был тебе дорог.
За год примерно десять раз, но на градусах сорок. Я так стремился стать звездой, что не заметил космос.
Nederlandse vertaling
Ik kan niet van je houden in deze stad. Kijk, ik zit op de draad.
Ik heb een reden nodig om je weer te vergeten. Ik wil de stad verlaten.
Alles is veel eenvoudiger, schat, houd jezelf niet voor de gek.
Ik roep vanuit het autoraam: “Ik leef mijn beste leven, alsof mij gevraagd is zo te leven.”
Ik weet niet eens je naam. Waarom heb ik het hierover? Waarom heb ik het hierover?
Het is alsof ze mij hebben vermoord. Ik weet niet of je wrok koestert of dat je vergeven hebt.
Er zitten kilometers tussen ons, misschien zelfs een mijl. En je vraagt: “Verveel je je?
‘Ik zal antwoorden dat het een beetje is, lieverd.
Maar ik zal de essentie van de naam van mijn dierbaren vergeten. Hier zal ik zeggen dat je mijn favoriet bent.
Oké, ik gedraag me lelijk, maar wie zei dat ik me volgens jouw wetten zal gedragen?
Ik heb het gevoel dat ik een extraatje ben en niets meer.
Ik voel me zo ongemakkelijk tussen de menigte. Ik vraag om een sigaar en een nummer, ik vraag niet om een stop.
Ik rijd tot het einde en loop dan terug naar de stad.
Ik besefte te laat dat ik je dierbaar was.
Ongeveer tien keer per jaar, maar dan op veertig graden. Ik wilde zo graag een ster worden dat ik de ruimte niet opmerkte.