саунд

Als een vuile spiegel van een nachtclub weerspiegelt het nummer de lelijkste en meest aantrekkelijke kanten van het menselijk vlees. Er heerst een plakkerige hitte, de rook van vreemde lichamen en zinloze bravoure, waarachter de honger te horen is, niet naar liefde, maar naar de bevestiging dat er nog iets gevoeld kan worden. Het klinkt als een bekentenis, opgenomen op een dictafoon na drie dagen zonder slaap: flarden van zinnen, nerveus gelach, alsof de held zelf niet gelooft in zijn eigen kracht, maar toch doorgaat met zichzelf en anderen te verbranden. Afschuw en genot verweven zich in een dans, waarbij een stap opzij en het al niet meer duidelijk is wie het slachtoffer is en wie de beul.