Beschrijving
Soms komt de storm niet over je heen als alles instort, maar juist als het plotseling stil wordt. De natte lucht hangt laag, je adem stokt en het voelt alsof het voor altijd is. Maar ergens daarachter, achter de sluier, schijnt de zon al door. Het is nog niet zichtbaar, maar het schijnt koppig door de grauwigheid heen, alsof het weet dat we het zonder niet redden. De muziek komt in golven - soms bonkt ze diep in de borst, dan wordt ze plotseling transparant, alsof ze je even laat ademhalen. Tussen twijfel en geloof, tussen "nog" en "niet meer", klinkt dat koppige "houd vol". Zonder garanties, zonder route, maar met de stille toestemming om door te gaan, zolang er maar iets van binnen resoneert.
Songtekst en vertaling
Origineel
Couldn't break the fall. Turn around to tide.
Quickly came the flood.
That would change our lives. Now we can't go back.
And our better days, feel like artifacts of a treasured past.
Now we can't go back even though we've tried.
It won't be long until the gloom is over.
Soon the sun has to shine its light upon us.
Keep holding on, I need you more than ever.
This nearly April.
Swear that golden state. No wings undefined.
Wounds like open gates. Still we feel entrapped and we can't go back.
My heartbeat a rage. Hit like heavy rain.
Is it worth the pain?
Is it evil eye? Well, it's got this time.
It won't be long until the blooms take over.
We won't be chasing night, we're chasing wonders.
Wait for me, promise you won't let me weather this nearly April,
April.
No guarantees, no ways to know. So many places we'll go.
No certainty, no ways to know what life has in store. No guarantees, no ways to know.
So many places we'll go.
No certainty, no ways to know what life has in store. No guarantees, no ways to know.
So many places we will go.
No certainty, no ways to know what lies ahead. No guarantees, no ways to know.
So many places we will go.
No ways to know what life has in store.
Nederlandse vertaling
Kon de val niet breken. Draai je om naar het tij.
Snel kwam de overstroming.
Dat zou ons leven veranderen. Nu kunnen we niet meer terug.
En onze betere dagen voelen als artefacten uit een dierbaar verleden.
Nu kunnen we niet meer terug, ook al hebben we het geprobeerd.
Het zal niet lang meer duren voordat de somberheid voorbij is.
Binnenkort moet de zon haar licht op ons laten schijnen.
Blijf volhouden, ik heb je meer dan ooit nodig.
Dit bijna april.
Zweer die gouden staat. Geen vleugels ongedefinieerd.
Wonden als open poorten. Toch voelen we ons gevangen en kunnen we niet meer terug.
Mijn hartslag was woedend. Hit als zware regen.
Is het de pijn waard?
Is het een boze oog? Nou, deze keer is het zover.
Het zal niet lang meer duren voordat de bloei het overneemt.
We jagen de nacht niet na, we jagen wonderen na.
Wacht op mij, beloof dat je me dit bijna april niet laat doorstaan,
April.
Geen garanties, geen manieren om het te weten. Zoveel plaatsen waar we heen zullen gaan.
Geen zekerheid, geen manieren om te weten wat het leven in petto heeft. Geen garanties, geen manieren om het te weten.
Zoveel plaatsen waar we heen zullen gaan.
Geen zekerheid, geen manieren om te weten wat het leven in petto heeft. Geen garanties, geen manieren om het te weten.
Zoveel plaatsen waar we naartoe zullen gaan.
Geen zekerheid, geen manieren om te weten wat ons te wachten staat. Geen garanties, geen manieren om het te weten.
Zoveel plaatsen waar we naartoe zullen gaan.
Geen manieren om te weten wat het leven in petto heeft.