Beschrijving
Verdriet is, zo blijkt, geen storm - eerder een wind die waait waar hij wil. Eerst slaat het je omver, dan leert het je ineens rustiger ademen. Hier huil je niet in je kussen – hier planten ze een tuin uit herinneringen, begieten die met dankbaarheid en wachten tot er iets warms groeit uit de koudste plek van binnen. Pijn verberg je niet, je zet het om in muziek, in licht, in een zacht "dank je" aan degenen die er niet meer zijn. En het lijkt alsof verlies de liefde niet steelt – het maakt haar gewoon eeuwig, in elke ademhaling, in elke noot, in de woorden: "Gezegend zij de Heer, mijn ziel."
Songtekst en vertaling
Origineel
Grief is such a windy road.
You can try to keep it steady, but it moves when it gets ready.
They say it's love without a home.
'Cause it hurts to feel the distance, to speak of you in past tense.
I could let my heart grow bitter and cold.
But I will bless the Lord, oh my soul.
Oh, what a miracle.
Where I used to grow resentment is a garden of redemption.
And now I'm living off the seeds you've sown.
And this fruit will never wither.
Your legacy forever etched in stone.
Yeah, it's in my bones.
I will bless the Lord, oh my soul.
Oh my soul. Ooh.
I bless the
Lord, oh my soul. Ooh.
I will bless the Lord, oh my soul.
Yeah. Bless the Lord, oh my soul.
Oh. I will bless the Lord, bless the Lord.
When I'm on my face, on my lowest day, and I start to question.
When it's time to lay flowers on the grave, I'm still gon' bless Him.
Because amazing grace came and made a way for the lost and wretched.
So when I'm old and gray, past my golden days, I'm still gon' bless the Son of suffering, Lord of hosts.
I know you'll welcome me, my Father, with the sound of joy and laughter.
My grieving heart is filled with hope.
For the day we're back together, with a song we'll sing forever. This
I know, it won't get old.
Singing, "Bless the Lord, oh my soul. "
And we'll take a stroll on the streets of gold.
Singing, "Bless the Lord, oh my soul. "
Nederlandse vertaling
Verdriet is zo'n winderige weg.
Je kunt proberen hem stabiel te houden, maar hij beweegt als hij klaar is.
Ze zeggen dat het liefde zonder huis is.
Omdat het pijn doet om de afstand te voelen, om in de verleden tijd over jou te spreken.
Ik zou mijn hart bitter en koud kunnen laten worden.
Maar ik zal de Heer zegenen, oh mijn ziel.
O, wat een wonder.
Waar ik vroeger wrok kweekte, is een tuin van verlossing.
En nu leef ik van de zaden die jij hebt gezaaid.
En deze vrucht zal nooit verdorren.
Jouw nalatenschap voor altijd in steen gegrift.
Ja, het zit in mijn botten.
Ik zal de Heer zegenen, oh mijn ziel.
O mijn ziel. Oeh.
Ik zegen de
Heer, o mijn ziel. Oeh.
Ik zal de Heer zegenen, oh mijn ziel.
Ja. Prijs de Heer, oh mijn ziel.
Oh. Ik zal de Heer zegenen, de Heer zegenen.
Als ik op mijn gezicht zit, op mijn laagste dag, en ik begin te twijfelen.
Als het tijd is om bloemen op het graf te leggen, zal ik Hem nog steeds zegenen.
Omdat er verbazingwekkende genade kwam en een weg baande voor de verlorenen en ellendige mensen.
Dus als ik oud en grijs ben, voorbij mijn gouden dagen, ga ik nog steeds de Zoon van het lijden zegenen, Heer der heerscharen.
Ik weet dat u mij, mijn Vader, zult verwelkomen met het geluid van vreugde en gelach.
Mijn rouwende hart is gevuld met hoop.
Voor de dag dat we weer samen zijn, met een lied dat we voor altijd zullen zingen. Dit
Ik weet het, het zal niet oud worden.
Zingen: "Prijs de Heer, oh mijn ziel."
En we zullen een wandeling maken door de straten van goud.
Zingen: "Prijs de Heer, oh mijn ziel."