Meer nummers van Justyna Steczkowska
Beschrijving
De zoute lucht trekt als het ware naar de slapen, verwarde gedachten als visnetten in de wind. Elk woord is een golf, elke ademhaling een golf die terugkeert naar de kust, met zich meebrengend wat niet losliet. Hier verstrengelen lichaam en zee zich in één beweging, in een soort oud ritueel van aantrekkingskracht - wanneer het onduidelijk is wie als eerste roept: de mens of de diepte. Er klinkt een warme ruis van vermoeidheid, de zachtheid van zout op de lippen, licht dat trilt tussen de vingers. Alles is zo vluchtig als een fata morgana in een halfslaap, maar daardoor nog dichterbij. Muziek vertelt niet – ze raakt, omhult je, alsof ze iets fluistert in de taal van de getijden. En op een gegeven moment lijkt het alsof de zee van binnen ademt. Muziek: Justyna Steczkowska Tekst: Beata Komośińska Producent: Michał "SKINNY" Scurka Opgenomen in studio ALVERNIA met medewerking van het kamerorkest Silesian Art Collective. Regie en montage: ALAN KEMPSKI Camera: MACIEJ DOMAGALSKI Belichting: JANUSZ WOJCHAK Productieontwerp: JUSTYNA SUWALA Assistent: BARTOSZ STOEK Visuele effecten: IZUMI YOSHIDA. Danser: GABRIEL PIOTROWSKI Stijl: IWONA LENCZYCKA Haar: MARCIN URBANSKI Make-up: EWA GIL Studio: STUDIO BANK Productie: MONIKA KORDOWICZ Uitvoerend producent: ALAN KEMPSKI & CO.
Songtekst en vertaling
Origineel
Słony posmak w kącikach ust.
Pocałunku śmiertelny puls.
Przypływami zmęczony z morza wracasz z pełną siecią połowu.
Jestem wody pragnieniem co w nocy budzi cię wspomnienie.
Jak tonie być?
Syreny głosu ton twe ucho pieści.
Miłosnej pieśni ton zarzuca sieci.
Latarni morskiej blask oświetla brzegi.
Syreny głosu ton twe ucho pieści.
Duszy niewyty słodka woń jak po suszy wodny żejt.
Na mieliźnie ciała dłoń, nieskończonych fal przebiegi.
Wiedz rybackich sieci plon, nieba spodu modrych dać.
Na komendę moją chodź, nocą mocz w ciało toń.
Ach chodź.
Pijanych ciał słoneczny splot, pragnę go.
Z kącików ust pijany oddech, kocham go.
Wodnika znak, rybitwy lot, wywróżył los.
W klubie nieskończonej kotwicy my.
Pijanych ciał słoneczny splot, pragnę go.
Z kącików ust pijany oddech, kocham go.
Wodnika znak, rybitwy lot, wywróżył los.
W klubie nieskończonej kotwicy my.
Pijanych ciał słoneczny splot, pragnę go.
Pijanych ciał słoneczny splot, pragnę go.
Syreny głosu ton twe ucho pieści.
Miłosnej pieśni ton zarzuca sieci.
Latarni morskiej blask oświetla brzegi.
Syreny głosu ton twe ucho pieści.
Nederlandse vertaling
Zoute smaak in de mondhoeken.
De dodelijke hartslag van een kus.
Moe van de getijden keer je terug van zee met een vol net vol vangst.
Ik ben water, de dorst die je 's nachts wakker maakt met zijn herinnering.
Hoe klinkt het?
Het geluid van de stem van een sirene streelt je oor.
De toon van het liefdeslied werpt het net uit.
De gloed van de vuurtoren verlicht de oevers.
Het geluid van de stem van een sirene streelt je oor.
Een onbeschrijfelijke zoete geur voor de ziel, als een waterstraal na droogte.
Op het ondiepe oppervlak van het lichaam van een hand stromen eindeloze golven.
Ken de oogst van visnetten, geef blauwe luchten hieronder.
Kom op mijn bevel je lichaam 's nachts laten weken.
O kom op.
Dronken lichamen zonnevlecht, ik wil hem.
Dronken adem uit mijn mondhoeken, ik hou ervan.
Het teken Waterman, de vlucht van de stern, voorspelde het lot.
In de oneindige ankerclub wij.
Dronken lichamen zonnevlecht, ik wil hem.
Dronken adem uit mijn mondhoeken, ik hou ervan.
Het teken Waterman, de vlucht van de stern, voorspelde het lot.
In de oneindige ankerclub wij.
Dronken lichamen zonnevlecht, ik wil hem.
Dronken lichamen zonnevlecht, ik wil hem.
Het geluid van de stem van een sirene streelt je oor.
De toon van het liefdeslied werpt het net uit.
De gloed van de vuurtoren verlicht de oevers.
Het geluid van de stem van een sirene streelt je oor.