Meer nummers van Táo
Beschrijving
Alles gebeurt alsof in een film: de replieken klinken correct, de beelden zijn prachtig opgebouwd, de emoties - volgens het scenario. Alleen ergens buiten het scherm stort alles echt in. Liefde is hier geen roman, maar een kladversie met gekreukte pagina's. Ze is ofwel geleefd, ofwel te overtuigend gespeeld. De camera zoomt uit, het licht gaat uit, alleen een stille soundtrack blijft over - dezelfde die meestal wordt gebruikt voor de aftiteling, maar niemand verlaat de zaal, omdat iedereen nog steeds wil weten hoe het afloopt.
Songtekst en vertaling
Origineel
Phần cảnh thứ nhất diễn viên nam chính bước từ phong sân, tắt điện thoại, mặt điên dại, phát hiện lại bất thành không như mong đợi đã tính và hốt hoảng tiếc một đời cả tin.
Ánh sáng kéo thành sợi hoa hình, zoom in.
Cố từ bỏ quyết định xa vời, biết đâu sẽ viết nhạc ra lời, xe đem sửa, mua nhà mới, nỗi buồn sẽ có nơi mà chứa như đã hứa nhưng mà thôi, nước mắt rơi.
CGI giọt nước bốc hơi để chuyển cảnh hai. Chân dung diễn viên nữ ở phía cánh phải.
-Sao thế anh?
-Giọng cắt cổng khi nghe điện thoại, buồn trốn nhìn thì che miệng lại.
Trước giờ chỉ một hai chuyện nhẹ, những kỷ niệm bị tái -hiện sai ở trong suy nghĩ. -Em cứ tưởng mình là tri kỷ, nhưng không.
Thứ nên thơ chỉ dành thi sĩ.
Em sẽ bỏ cuộc đời duy mỹ này, bình thản nhìn anh trên tivi, và thật tâm mong anh không bị gì.
Tỉnh đi vy, không gánh nặng làm sao thi vị.
Mọi thứ dần rơi ra quỹ đạo, niềm hạnh phúc trôi qua chỉ tạo ra sự khô độc cho người cần đó.
Lại cố khóc dù nhiều lần bỏ, tâm tư như tơ vò cần hiểu của diễn viên nam dần được giải chuốt.
Những uất hận cuộc đời phải nuốt, cơn ác mộng đang cùng sải bước với sự giàu sang. Thả cái tôi thử tự đầu hàng để được đứng thứ tự đầu hàng.
Diễn viên nữ nhìn diễn viên nam một lần cuối.
Sau cảnh này sẽ không cần đuổi, sau chia tay vẫn mong gần gũi.
Camera phóng ra toàn cảnh hai người lạc lõng tuốt cao -trên không, cố gìn giữ ước ao hoen trần. -Ờ. . .
Từ khi mà mừng đó, -anh có quên em không?
-Ánh đèn thưa thớt nơi đêm đông làm ướt gò má luôn mong đêm vơi.
Đổ biển cả mênh mông lên trời cho tám tỷ nỗi buồn không tên rơi.
Chuyển cảnh phim, bình minh cam màu huyền ánh tím, màu xúc cảm mà điện ảnh tìm.
Bố cục nghiêng, hai người về nơi thái cực riêng.
Diễn viên nữ thoải mái được yên rời khỏi cuộc tình diễn tiến thật sai.
Diễn viên nam thở tiến thật dài, ước bản thân sẽ biến mất mãi.
Trên chuyến xe đi qua thực tại mà tình yêu đâu thắng được cuộc đời, đâu cùng nhau ngắm được mặt trời. Họ bị đau đớn vật mặt rồi.
-I love you. -Where?
Show me.
Where is your love?
I can't see it.
I can't touch it. I can't feel it.
I can hear it.
I can hear some words but I can't do anything with your easy words.
Whatever you say, -too late. -Please, don't do this.
It's done. Now please go.
I'll call security.
Tình ca ngân lên lần cuối trong phim.
Miên man một góc công viên có hai trái tim đang rơi mà vẫn không tin.
Chơi vơi để giữ cho riêng mình. Tên cô ta vừa mới đi lên.
Anh ta thì vẫn chưa quên. Biết đâu sẽ bên nhau khi đời bớt chênh vênh.
-Nhưng đây là thứ không nên làm. -Tình ca ngân lên lần cuối trong phim.
Miên man một góc công viên có hai trái tim đang rơi mà vẫn không tin.
Chơi vơi để giữ cho riêng mình. Tên cô ta vừa mới đi lên.
Anh ta thì vẫn chưa quên. Biết đâu sẽ bên nhau khi đời bớt chênh vênh.
Nhưng đây là thứ không nên làm.
Nederlandse vertaling
In de eerste scène liep de mannelijke hoofdrolspeler de binnenplaats uit, zette de telefoon uit, keek gek, ontdekte dat het niet werkte zoals verwacht en raakte in paniek en had spijt van zijn vertrouwensleven.
Het licht wordt gesponnen tot een bloemvormige draad, ingezoomd.
Ik probeer vergezochte beslissingen op te geven, misschien zal ik muziek met teksten schrijven, mijn auto laten repareren, een nieuw huis kopen, het verdriet zal een plek hebben om het op te slaan zoals beloofd, maar toch vallen er tranen.
CGI-waterdruppeltjes verdampen voor de overgang van scène twee. Portret van vrouwelijke actrice aan de rechterkant.
-Wat is er aan de hand?
-De stem valt weg bij het beantwoorden van de telefoon. Als je je wilt verstoppen, bedek je je mond.
Tot nu toe waren er slechts een of twee kleine incidenten, herinneringen die ten onrechte opnieuw in mijn gedachten verschenen. -Ik dacht dat we zielsverwanten waren, maar nee.
Poëtische dingen zijn alleen voor dichters.
Ik zal dit leven van schoonheid verlaten, rustig naar je kijken op tv en oprecht hopen dat er niets met je zal gebeuren.
Wakker worden, vy, zonder lasten, hoe poëtisch.
Alles raakt geleidelijk uit zijn baan, het voorbijgaan van geluk creëert alleen maar eenzaamheid voor de persoon in nood.
Terwijl hij opnieuw probeerde te huilen, ook al gaf hij het vaak op, werden de verwrongen gedachten van de mannelijke acteur die begrepen moesten worden geleidelijk opgelost.
De wrok van het leven moet worden ingeslikt, nachtmerries schrijden samen met rijkdom. Laat het ego los en probeer jezelf over te geven om in de eerste plaats te zijn.
De vrouwelijke acteur keek nog een laatste keer naar de mannelijke acteur.
Na deze scène is het niet meer nodig om je te achtervolgen. Nadat je uit elkaar bent gegaan, wil je nog steeds dichtbij zijn.
De camera toonde een panoramisch beeld van twee verdwaalde mensen hoog in de lucht, die probeerden hun eeuwige verlangens te behouden. -Ja. . .
Sinds dat gelukkige moment, ben je mij vergeten?
-Het schaarse licht in de winternacht bevochtigt mijn wangen en wenst altijd dat de nacht eindigt.
Door de uitgestrekte oceaan de lucht in te gieten, vielen acht miljard naamloze droefheid neer.
Overgang van filmscènes, oranje dageraad met paars licht, de emotionele kleur waar cinema naar op zoek is.
De indeling is gekanteld, twee mensen keren terug naar hun eigen extreme plek.
De actrice voelde zich vrij om de relatie die helemaal verkeerd liep te verlaten.
De mannelijke acteur haalde diep adem en wenste dat hij voor altijd zou verdwijnen.
Tijdens de busrit door de werkelijkheid kan de liefde het leven niet winnen, noch kunnen we samen naar de zon kijken. Ze lijden aan ondraaglijke pijn.
-Ik houd van je. -Waar?
Laat het mij zien.
Waar is jouw liefde?
Ik kan het niet zien.
Ik kan het niet aanraken. Ik kan het niet voelen.
Ik kan het horen.
Ik kan sommige woorden horen, maar ik kan niets doen met je gemakkelijke woorden.
Wat je ook zegt, het is te laat. - Doe dit alsjeblieft niet.
Het is klaar. Ga nu alsjeblieft.
Ik bel de beveiliging.
Het liefdeslied wordt voor de laatste keer in de film afgespeeld.
In een hoek van het park vielen twee harten, maar ik kon het nog steeds niet geloven.
Speel rond om het voor jezelf te houden. Haar naam kwam zojuist naar voren.
Hij is het nog steeds niet vergeten. Wie weet zijn we nog samen als het leven minder onzeker wordt.
-Maar dit is iets dat niet mag gebeuren. -Het liefdeslied zingt voor de laatste keer in de film.
In een hoek van het park vielen twee harten, maar ik kon het nog steeds niet geloven.
Speel rond om het voor jezelf te houden. Haar naam kwam zojuist naar voren.
Hij is het nog steeds niet vergeten. Wie weet zijn we nog samen als het leven minder onzeker wordt.
Maar dit is iets dat niet mag gebeuren.