Beschrijving
De warme wind slaat de bladzijden van de lente om - nog geen zomer, maar ook niet meer verleden tijd. De hoed vliegt ergens de lucht in, alsof ook hij besloten heeft te ontsnappen aan de ernst, en samen met hem de restanten van oude wrok en onverzonden berichten. Alles om me heen is een beetje onhandig, slordig, als de eerste kus na een ruzie: het voelt ongemakkelijk, maar juist daarin zit het leven. De geluiden vloeien zacht als net gevallen regen - en daar glinsteren de straten al en ruikt de lucht naar de kans om alles opnieuw te beginnen. Hier is geen drama, alleen een stille erkenning dat de tijd verstrijkt, mensen veranderen, maar de ontmoeting zal toch plaatsvinden. Zelfs al is het op de hoek van dezelfde stad waar ze ooit lachten onder een plotselinge aprilbui.
Songtekst en vertaling
Origineel
荒川土手を風が吹き抜けて 一節リクラブの帽子を飛ばした。
黄昏三日月 夜に舞うルナルビー そんな出来事も笑い話になる。
雨のち晴れてヒョウが降る。
四月の空気まぐれほど虹がかかる。
今見つけた はずの夢の欠片と置 きっぱなしのギターケース持って。
１００度目の待ち合わせ に行くよ。
たどり着い た 歌を待ってたまで。 愛愛のコーヒー両手を温めて。
セミのストーリー思い を焦がしても。
できることならこれだけさ。
ゴミ置き場に花を飾り虹をかける よ。
最後の言葉もあの日の顔もどうどうどうなって。
いつもの街角君の仕草も変わ変わ変わっ てく。 フェスティバルは続く。
今見つけたはずの夢の欠片と置きっぱ なしのギターケース持って。 １００度目の待ち合わせに行くよ。
たどり着いた歌を待ってたわ。
正しいのささやき を信じて。
Nederlandse vertaling
De wind blies over de oever van Arakawa en blies mijn hoed weg.
Halve maan in de schemering, Lunarubee danst in de nacht Zelfs zulke gebeurtenissen worden een grap.
Na de regen klaart het op en valt er een hagelbui.
De lucht van april is vol regenbogen.
Ik droeg het stuk van de droom dat ik zojuist had gevonden en mijn verlaten gitaarkoffer.
Ik ga naar onze 100e bijeenkomst.
Tot ik aankwam, wachtte ik op het liedje. Verwarm je handen met heerlijke koffie.
Zelfs als Cicada's gedachten over het verhaal branden.
Dit is alles wat ik kan doen.
Versier de vuilnisruimte met bloemen en maak een regenboog.
Wat gebeurde er die dag met zijn laatste woorden en zijn gezicht?
Zelfs het gedrag van de gewone straathoekman verandert. Het festival gaat door.
Ik nam het stukje van de droom dat ik zojuist had gevonden en de gitaarkoffer die ik had achtergelaten mee. Ik ga je voor de 100e keer ontmoeten.
Ik wachtte op het liedje dat arriveerde.
Geloof in de fluisteringen van de waarheid.