Meer nummers van Robert van Hemert
Beschrijving
Maandag is nog maar net begonnen, maar het voelt al alsof iemand een levenslange straf heeft opgelegd - zonder recht op weekend. De werkdagen slepen zich voort als een straf voor klein vandalisme tegen je wil. Maar ergens in de verte lonkt vrijdag - de dag van de grote ontsnapping. Daar is alles anders: koud bier in plaats van tralies, een bar in plaats van een cel, en vrienden - net zo "vrijgelaten", alleen voor een paar uur. En dan ineens is het zondag, en de deuren slaan weer dicht. Maar laat maar. Daarvoor, dat korte gevoel van vrijheid, is het de hele werkweek waard om door te komen. Want zelfs de meest voorbeeldige gevangene moet zijn eigen ontsnappingsplan hebben.
Songtekst en vertaling
Origineel
Is het al weekend? Vraag ik op maandag, want voor mij komt hij niet snel genoeg.
Iedere werkdag voelt als een taakstraf.
Dat kan wel kloppen, want ik ben een wolf.
En staat het weekend weer op de stoep.
O, o, o, o, o. Het lijkt wel een gevangenis waar ik in gevangen zit.
Maar op vrijdag kom ik vrij. Als ik weer een drankje pik, ben ik niet te straffen pik.
Ik ga door tot sluitingstijd en net wanneer ik ontsnap, is het alweer zondag.
De week is weer voorbij. Het lijkt wel een gevangenis waar ik in gevangen zit.
Maar op vrijdag kom ik. Vrijdag kom ik vrij.
Vrij.
Dat kan wel kloppen, want ik ben een wolf.
En staat het weekend weer op de stoep.
O, o, o, o, o. Het lijkt wel een gevangenis waar ik in gevangen zit.
Maar op vrijdag kom ik vrij.
Als ik weer een drankje pik, ben ik niet te straffen pik.
Ik ga door tot sluitingstijd en net wanneer ik ontsnap, is het alweer zondag.
De week is weer voorbij. Het lijkt wel een gevangenis waar ik in gevangen zit.
Maar op vrijdag kom ik. Vrijdag kom ik vrij.
Vrij.
Pak me dan.