Meer nummers van KANGDANIEL
Meer nummers van Ai Tomioka
Beschrijving
Zang: KANGDANIEL Componist: KANGDANIEL Componist: BIBLEIN Componist: Park Jae Hee Tekstschrijver: KANGDANIEL Arrangement: BIBLEIN Producent: KANGDANIEL Producent: BIBLEIN Programmeur: BIBLEIN Tekstschrijver: Ai Tomioka
Songtekst en vertaling
Origineel
さ さやくように名前が揺れて記憶 の隙間で何となく飲み込む。
鳴り止まな い電車の音に僕の時間 は止まったまま。
滲む光が窓を濡らしてく。
ほどけた声が耳に残ってる。
あの時の欠片が胸に刺さったままで。
もう どこにも姿は見えなくて。
君と見てた夢がまだ胸に残って。
街の音さ少しずつ変わってく。
この静けささえ優し さだったと気づく。
ただそうやっ て混ざり合って染まって欲し い。
通い慣れた道もどこか違くて。
胸 に残る色も淡くなる。
すれ違う人た ちの色を重ねてみても。
君色の時間 だけ透けて見える。
書ききらない紙、色たちが広がって。
静けさの中、影が溶けてゆく。
遠から思いは見え消されてゆく。
もうどこに も君はいなくて。
君と見てた夢がまだ胸に残って。
街の音さ少しずつ変わってる。
この静け ささえ優しさだったと気づく。
ただそうやっ て分かり合いたくて染まって欲 しい。
混ざり合った色が沈んでゆく。
覚めた記憶が色彩を揺らした。
この胸の奥、振られなくても。
静かに染まっていく。
終わ らない夢が心を染めていくように。
僕の 世界を君の色で満たしてく。
二人じゃなく てもきっと綺麗だと思えた。
ただそうやっ て奥染めてくれた ら。
Nederlandse vertaling
De naam wankelt als fluisterend, en ik slik hem vaag in de kieren van mijn geheugen.
Mijn tijd stopte door het constante geluid van de trein.
Het binnendringende licht maakt het raam nat.
Ik hoor de ontrafelende stem in mijn oren.
Een stukje van die tijd zit nog steeds in mijn borst.
Ik kan haar nergens meer zien.
De droom die ik met jou had, zit nog steeds in mijn hart.
De geluiden van de stad veranderen beetje bij beetje.
Ik besefte dat zelfs deze stilte vriendelijkheid was.
Ik wil gewoon dat ze zo mengen en verven.
Zelfs de wegen die ik gewend was te nemen waren op de een of andere manier anders.
De kleur die op mijn borst achterblijft, wordt ook lichter.
Zelfs als je de kleuren van de mensen die je passeert probeert te overlappen.
Alleen het gouden uur kan worden doorzien.
De kleuren verspreidden zich over het papier waar ik niet op kon schrijven.
Schaduwen lossen op in de stilte.
Gedachten verdwijnen van ver.
Ik zie je nergens meer.
De droom die ik met jou had, zit nog steeds in mijn hart.
De geluiden van de stad veranderen beetje bij beetje.
Ik besefte dat zelfs deze stilte vriendelijkheid was.
Ik wil gewoon dat mensen elkaar op die manier begrijpen.
De gemengde kleuren vervagen.
De herinneringen waaruit ik wakker werd, deden de kleuren trillen.
Diep in mijn hart, ook al schud ik het niet.
Het wordt rustig geverfd.
Moge een nooit eindigende droom je hart kleuren.
Vul mijn wereld met jouw kleur.
Ik dacht dat het mooi zou zijn, ook al waren we niet alleen met ons tweeën.
Kon je het maar zo verven.