Meer nummers van Carl Brave
Beschrijving
De stad ademt doorwaaiende wind en neonvermoeidheid. De maan hangt boven de straten, alsof ze wallen onder haar ogen heeft van slapeloosheid - net als iedereen die deze nacht iets langer is gebleven dan verstandig was. Tussen de etalages - vreemde gezichten, kou en plastic glimlachen van mannequins die levendiger lijken dan de voorbijgangers. De muziek zwerft met de dakloze mee: een beetje dronken, een beetje verdrietig, maar nog steeds koppig - ze zingt zolang er lucht is. En in deze kromme dans met de weerspiegeling op het natte asfalt glipt er plotseling iets heel menselijks door: een lach die klinkt als een smeekbede om warmte. De nacht blijft hangen in de ogen als dichte rook, maar ergens onder deze duisternis beweegt een gedachte zachtjes - de bodem is bereikt, wat betekent dat je alleen nog maar kunt opstijgen.
Songtekst en vertaling
Origineel
Notte fonda, notte scura, nelle occhiaie della luna.
Occhiaie, occhiaie, occhiaie, occhiaie, occhiaie, occhiaie, occhiaie, occhiaie.
Mi siedo là, cammino storto come un clochard a via del Corso, tra le vetrine, la gente che passa, chi non lo guarda mai.
Questa città sembra un igloo, ripasso di là, non ci sta più.
L'hanno visto ballare con un manichino di Dolce & Gabbana in fondo alla strada.
Facce segnate dal freddo, da tristezze passate, imprigionate in un mondo come coperto di grate.
Di quel sorriso vuoto ormai rimasta un'ombra e muore piano piano, gocciole che affonda.
Che tristezza la risata di un barbone che dorme su un cartone, canta un ritornello, si drogga di un fischè-è-ello.
Beve da un vernello, stona una canzone che mi sembra parlasse di me, -parlasse male di me.
-Notte fonda, notte scura, nelle occhiaie della luna.
Occhiaie, occhiaie, occhiaie, occhiaie, occhiaie, -occhiaie, occhiaie, occhiaie.
-Mi siedo in alto, sotto quei ponti, davanti a un fuoco acceso col fiume che scorre.
Un cane bianco gli invecchia accanto. Per fargli caldo lo accarezza con un guanto.
Cer-cer-certa gente è trasparente per altra gente poi si spegne sotto il naso continuamente.
Stanno in mezzo ma non li noti, come compiacenti anime a vento.
Aquiloni sopra un incendio che li buca come una lama, li fa cascare giù di botto in mezzo alla strada.
Quando piove il fiume si alza, cambiare casa, cercare un posto nuovo per stanottata.
Che tristezza la risata di un barbone che dorme su un cartone, canta un ritornello, si drogga di un fischè-è-ello.
Beve da un vernello, stona una canzone che mi sembrava parlasse di me, -parlasse male di me.
-Notte fonda, notte scura, nelle occhiaie della luna.
Occhiaie, occhiaie, occhiaie, occhiaie, occhiaie, occhiaie, occhiaie, -occhiaie. -Al fuoco di Jim rimani così.
Mi dici dai sì, ma il solito drin. Chi è toccato il fondo può solo salì.
Chi è toccato il -fondo può solo salì, salì.
-Notte fonda, notte scura, nelle occhiaie della luna.
Occhiaie, occhiaie, occhiaie, occhiaie, occhiaie, occhiaie, occhiaie, occhiaie.
Nederlandse vertaling
Late night, donkere nacht, in de donkere kringen van de maan.
Donkere kringen, donkere kringen, donkere kringen, donkere kringen, donkere kringen, donkere kringen, donkere kringen, donkere kringen.
Ik zit daar, ik loop scheef als een dakloze langs de Via del Corso, tussen de etalages, de voorbijgangers, degenen die hem nooit aankijken.
Deze stad ziet eruit als een iglo, ik ga er terug heen, het past niet meer.
Hij werd gezien terwijl hij danste met een Dolce & Gabbana-etalagepop verderop in de straat.
Gezichten getekend door de kou, door verdriet uit het verleden, gevangen in een wereld bedekt met roosters.
Er blijft nu een schaduw van die lege glimlach over en die sterft langzaam weg, druipend zinkend.
Hoe triest is het lachen van een dakloze man die op een stuk karton slaapt, een refrein zingt, high wordt van een fluitje.
Hij drinkt uit een rietje, een lied klinkt vals en het lijkt alsof het over mij gaat, - er wordt slecht over mij gesproken.
-Late night, donkere nacht, in de donkere kringen van de maan.
Donkere kringen, donkere kringen, donkere kringen, donkere kringen, donkere kringen, - donkere kringen, donkere kringen, donkere kringen.
-Ik zit hoog, onder die bruggen, voor een aangestoken vuur terwijl de rivier stroomt.
Naast hem wordt een witte hond oud. Om hem warm te houden streelt hij hem met een handschoen.
Bepaalde mensen zijn transparant voor andere mensen en schakelen zich vervolgens voortdurend onder hun neus uit.
Ze zitten in het midden, maar je merkt ze niet, als zelfgenoegzame windzielen.
Vliegers boven een vuur dat ze als een mes doorboort, waardoor ze plotseling midden op straat vallen.
Als het regent, stijgt de rivier, verhuis, zoek een nieuwe plek voor vanavond.
Hoe triest is het lachen van een dakloze man die op een stuk karton slaapt, een refrein zingt, high wordt van een fluitje.
Hij drinkt uit een rietje, een lied klinkt vals en het leek alsof het over mij ging, - er werd slecht over mij gesproken.
-Late night, donkere nacht, in de donkere kringen van de maan.
Donkere kringen, donkere kringen, donkere kringen, donkere kringen, donkere kringen, donkere kringen, donkere kringen, -donkere kringen. -Bij Jim's vuur blijf je zo.
Zeg me ja, maar het gebruikelijke drankje. Degenen die het dieptepunt hebben bereikt, kunnen alleen maar omhoog gaan.
Degenen die het dieptepunt hebben bereikt, kunnen alleen maar omhoog gaan, omhoog gaan.
-Late night, donkere nacht, in de donkere kringen van de maan.
Donkere kringen, donkere kringen, donkere kringen, donkere kringen, donkere kringen, donkere kringen, donkere kringen, donkere kringen.