Beschrijving
Soms lijkt de wereld op een doorweekte ansichtkaart: alles lijkt op zijn plaats te zijn, maar de kleuren zijn vervaagd. Mensen begroeten elkaar, vragen “hoe gaat het” en draaien zich meteen om, zonder op een antwoord te wachten. Harten sluiten zich, als ramen in de winter, zodat er geen tocht kan komen. Zelfs likes zijn warmer dan gesprekken.
In deze regels gaat het over het dagelijks leven, waar eenzaamheid de norm is geworden en troost niet van mensen komt, maar van de wind, die zachtjes, bijna vertrouwd, ‘hou vol’ zingt. Verdriet schreeuwt niet, het zit gewoon naast je, schenkt thee in en herinnert je eraan dat moe zijn geen zwakte is, maar een vorm van bestaan. Soms redt niet een wonder je, maar de gedachte dat zelfs de winterlucht kan zingen.
Songtekst en vertaling
Origineel
An 'nem ganz normalen Tag kriegt mich niemand zu Gesicht.
Ich mach das Radio an, damit jemand mit mir spricht.
Der Regen putzt die Fenster und ich sitze stumm dahinter. Im Sommer lockt die Hoffnung, deshalb wart ich auf den Winter.
Ging's mir besser, hätt ich heute nicht geraucht.
Glück braucht seine Chancen, aber die sind mal verbraucht. Früher wurden wir nicht älter, heute sind wir plötzlich alt.
Liebe kommt, Liebe geht, nur die Bissspur bleibt. Viele sind allein, umgeben von
Menschen, ja, tragen Masken über inneren Ängsten.
Seit mein Bruder weg ist, hab ich andere Eltern. Seit Luca starb, ist die Welt noch ein bisschen kälter.
Sie fragen, wie's so geht, aber hören wollen sie's nicht.
So zu tun als ob fühlt sich an wie eine Pflicht.
Doch immer wenn ich glaube, dass es mich zerbricht, singt der Wind ein kleines Lied für mich.
An 'nem ganz normalen Tag kriegt mich niemand zu Gesicht.
Wir stell'n die Herzen hart, damit niemand es mehr bricht.
Dein Handy weiß Bescheid, nein, die Welt, sie liebt dich nicht. Und es hat seinen Preis, wenn sie lieblich zu dir spricht.
Noch ein sinnloses Date, noch ein neuer Versuch.
Wir kriegen viele Likes, aber keinen Besuch.
Ich lieg im Bett und die Kissen hör'n die Hart-Tiraden.
Das ist kein Trennungsgrund, sondern nur paar Eskapaden.
Wie kann's dir so schlecht gehen, während andere nichts zu essen haben? Seit wie viel Jahren stellen wir uns dieselben Fragen?
Ich steh vor dem Spiegel und zwing mir ein Lächeln ab.
Such die Schuld woanders, obwohl ich selbst so viele Schwächen hab. Ja.
Viele fühlen sich im Stich gelassen.
Ich such das Gute, aber krieg es grade nicht zu fassen.
Doch immer wenn ich spüre, dass das Leben wieder sticht, singt der Wind ein kleines Lied für mich.
An 'nem ganz normalen Tag kriegt mich niemand zu Gesicht.
Wir stell'n die Herzen hart, damit niemand es mehr bricht.
Doch immer wenn ich spüre, dass das Leben wieder sticht, singt der Wind ein kleines Lied für mich.
Nederlandse vertaling
Op een normale dag ziet niemand mij.
Ik zet de radio aan zodat iemand met mij kan praten.
De regen wast de ramen en ik zit er zwijgend achter. Hoop lonkt in de zomer, dus ik wachtte op de winter.
Als ik me beter voelde, zou ik vandaag niet gerookt hebben.
Geluk heeft zijn kansen nodig, maar soms zijn ze opgebruikt. Vroeger werden we niet ouder, maar vandaag zijn we plotseling oud.
Liefde komt, liefde gaat, alleen de bijtwond blijft over. Velen zijn alleen, omringd door
Mensen dragen inderdaad maskers vanwege innerlijke angsten.
Sinds mijn broer vertrok, heb ik verschillende ouders. Sinds Luca stierf is de wereld een beetje kouder geworden.
Ze vragen hoe het werkt, maar willen het niet horen.
Doen alsof het een hele klus is.
Maar elke keer als ik denk dat het me kapot maakt, zingt de wind een liedje voor me.
Op een normale dag ziet niemand mij.
Wij maken harten hard, zodat niemand ze meer breekt.
Je mobiele telefoon weet, nee, de wereld houdt niet van je. En het heeft een prijs als ze lief tegen je praat.
Nog een zinloze date, nog een poging.
We krijgen veel likes, maar geen bezoek.
Ik lig in bed en de kussens kunnen Harts tirades horen.
Dit is geen reden voor een breuk, slechts een paar escapades.
Hoe kun je je zo slecht voelen terwijl anderen niets te eten hebben? Hoeveel jaar stellen wij onszelf al dezelfde vragen?
Ik ga voor de spiegel staan en forceer een glimlach.
Zoek de schuld ergens anders, ook al heb ik zelf zoveel zwakke punten. Ja.
Velen voelen zich verlaten.
Ik zoek naar het goede, maar ik kan het nu niet bevatten.
Maar telkens als ik voel dat het leven weer prikt, zingt de wind een liedje voor mij.
Op een normale dag ziet niemand mij.
Wij maken harten hard, zodat niemand ze meer breekt.
Maar telkens als ik voel dat het leven weer prikt, zingt de wind een liedje voor mij.