Beschrijving
Een rustig liedje over trots die nog steeds pijn doet en over tederheid die doet alsof ze voorbij is. De maan is hier niet romantisch, maar een beleefde gesprekspartner, iemand die luistert maar niet redt. De woorden zijn zacht, bijna kinderlijk, maar van binnen zit de vermoeidheid van een volwassene die zich schaamt omdat hij nog steeds hoopt.
Het klinkt als de nacht na een ruzie: wanneer er niets meer te bewijzen valt, maar de gedachten toch terugkeren naar ‘wat als’. Alles is eenvoudig en mooi, zoals een shirt dat nog naar het verleden ruikt. En laat de maan maar lachen, want iemand moet het doen - als het niet huilen is, dan is het tenminste lachen om de liefde, die maar niet kan leren om stil te verdwijnen.
Songtekst en vertaling
Origineel
J'ai demandé à la lune
Et le soleil ne le sait pas
Je lui ai montré mes brûlures
Et la lune s'est moquée de moi
Et comme le ciel n'avait pas fière allure
Et que je ne guérissais pas
Je me suis dit quelle infortune
Et la lune s'est moquée de moi
J'ai demandé à la lune
Si tu voulais encore de moi
Elle m'a dit "J'ai pas l'habitude
De m'occuper des cas comme ça"
Et toi et moi
On était tellement sûr
Et on se disait quelques fois
Que c'était juste une aventure
Et que ça ne durerait pas
Je n'ai pas grand chose à te dire
Et pas grand chose pour te faire rire
Car j'imagine toujours le pire
Et le meilleur me fait souffrir
J'ai demandé à la lune
Si tu voulais encore de moi
Elle m'a dit "J'ai pas l'habitude
De m'occuper des cas comme ça"
Et toi et moi
On était tellement sûr
Et on se disait quelques fois
Que c'était juste une aventure
Et que ça ne durerait pas
Nederlandse vertaling
Ik vroeg het aan de maan
En de zon weet het niet
Ik liet hem mijn brandwonden zien
En de maan lachte me uit
En aangezien de lucht er niet goed uitzag
En ik genas niet
Ik zei tegen mezelf, wat een ongeluk
En de maan lachte me uit
Ik vroeg het aan de maan
Als je mij nog wilde
Ze zei tegen mij: ‘Ik ben er niet aan gewend
Om zulke gevallen te behandelen"
En jij en ik
We waren er zo zeker van
En we zeiden het een paar keer tegen elkaar
Dat het slechts een avontuur was
En het zou niet blijven duren
Ik heb je niet veel te vertellen
En er is niet veel dat je aan het lachen maakt
Omdat ik me altijd het ergste voorstel
En het beste doet mij lijden
Ik vroeg het aan de maan
Als je mij nog wilde
Ze zei tegen mij: ‘Ik ben er niet aan gewend
Om zulke gevallen te behandelen"
En jij en ik
We waren er zo zeker van
En we zeiden het een paar keer tegen elkaar
Dat het slechts een avontuur was
En het zou niet blijven duren