Beschrijving
De lente in Madrid ruikt naar jasmijn, wijn en lichtjes verbrande dromen. Alles om je heen is nog steeds mooi - dezelfde straten, hetzelfde licht, zelfs cafés met dezelfde versleten tafelkleden. Alleen zitten er nu andere mensen. De stad die ooit als thuis voelde, voelt plotseling vreemd aan: ze lacht, maar herkent je niet.
Het lijkt alsof alles al voorbij is, hoewel je het nog een keer zou willen - zonder naïviteit, maar met hetzelfde vuur. Waar ‘wij’ waren, is nu een museum van herinneringen: stil, een beetje pompeus en heel eerlijk. Madrid beloofde een gelukkig einde, maar het bleek dat het scenario niet over twee personen ging. En nu is de enige vraag waarop geen antwoord te vinden is: waar is nu eigenlijk die ‘eigen plek’, als die niet langer een persoon is?
Songtekst en vertaling
Origineel
Mmm.
Tapas, vino y un mantel y árboles en plena primavera.
No sabíamos que era la última vez, pero lo vivimos como si lo fuera.
Ah.
Las calles de Madrid, cómplices de nuestra historia, hoy dicen que no se acuerdan de mí.
Mmm.
Y yo que pensaba que nunca me iría, que al fin logramos encontrar nuestro lugar.
Pero es tu casa y ya no es la mía.
Ya no soporto esta ciudad que promete un final feliz donde no había.
Ah, ah, ah.
Supe que ahora vas a los museos, a los que dijiste que no irías.
Supongo que depende de la compañía.
No escuché ningún consejo.
Creo que fui muy optimista y ahora sé que un amor de lejos es el error del típico turista.
Ah, ah, ah, ah.
Y yo que pensaba que nunca me iría, que al fin logramos encontrar nuestro lugar.
Pero es tu casa y ya no es la mía.
Ya no soporto esta ciudad que promete un final feliz donde no había.
Ah, ah, ah, ah.
Y yo que pensaba que nunca me iría.
Ya no soporto esta ciudad que promete un final feliz donde no había.
Ah, ah, ah. Ah, ah, ah.
Nederlandse vertaling
Hm.
Tapas, wijn en een tafelkleed en bomen midden in de lente.
We wisten niet dat het de laatste keer was, maar we leefden alsof het zo was.
Oh.
De straten van Madrid, medeplichtig aan onze geschiedenis, zeggen vandaag dat ze zich mij niet herinneren.
Hm.
En ik dacht dat ik nooit meer weg zou gaan, we hebben eindelijk onze plek gevonden.
Maar het is jouw huis en niet langer het mijne.
Ik kan deze stad niet uitstaan die een happy end belooft waar er geen was.
Ach, ach, ach.
Ik hoorde dat je nu naar musea gaat, waarvan je zei dat je er niet heen zou gaan.
Ik denk dat het afhankelijk is van het bedrijf.
Ik heb naar geen enkel advies geluisterd.
Ik denk dat ik erg optimistisch was en nu weet ik dat liefde op afstand de fout is van de typische toerist.
Ach, ach, ach, ach.
En ik dacht dat ik nooit meer weg zou gaan, we hebben eindelijk onze plek gevonden.
Maar het is jouw huis en niet langer het mijne.
Ik kan deze stad niet uitstaan die een happy end belooft waar er geen was.
Ach, ach, ach, ach.
En hier dacht ik dat ik nooit meer weg zou gaan.
Ik kan deze stad niet uitstaan die een happy end belooft waar er geen was.
Ach, ach, ach. Ach, ach, ach.