Шанхай

De stad zoemt als een mixer op volle kracht - dag en nacht zijn niet meer te onderscheiden en neon heeft al lang geleden de zon vervangen. Het leven bruist rondom, maar lijkt meer op een eindeloze snelweg: iedereen haast zich ergens naartoe, koopt iets, wacht op iemand. En ergens midden in dit waanzinnige Shanghai wil je gewoon even ademhalen - maar de lucht is zo dik als sojasaus en het is makkelijker om door je mond te ademen.

In elke regel voel je de vermoeidheid van de toerist die alles heeft gezien, behalve rust. Een beetje sarcasme, een beetje weemoed en het verlangen om te vluchten naar een plek waar in plaats van rijst papaja is, en in plaats van claxons stilte. Soms klinkt “Go home” niet als een terugtrekking, maar als een redding.